Περνά η ζωή
Περνά η ζωή
κι εσύ κάποια στιγμή
γίνεσαι αόρατος
Μόνον τα δάκρυα στο χαρτί
μαρτυρούν τον πόνο
που γράφει με λέξεις η σιωπή
στη ματαιότητα
μιας αδιάφορης διαδρομής
στη τοξικότητα
που όμως καθηλώνει
τη δύναμη της φωνής
που ριγούσε
κι εξακολουθεί να ριγεί
στο συναίσθημα
σαν εξαϋλώνει τη θλίψη
στο ακατέργαστο μιας διαταραχής
που ποτέ δεν γίνεται αποδεκτή.
