Λέξεις στα σύννεφα

























Λέξεις στα σύννεφα


Θέλησες
να ανεβάσεις λέξεις στα σύννεφα
για να ταξιδέψουν με βροχή και αέρα
να στάξουν στο πήλινο σώμα σου θύελλες
που μεταμορφώνονται σε ποιήματα
από στόματα ποιητών,
ηχώντας την υπόσχεση
μιας αναπάντεχης προσδοκίας στο χαρτί
ως εκεί που η αθωότητα
ξεπλένει μνήμες και θύμησες
στη ρέμβη νυχτερινών εγκαταλείψεων.

Της συνείδησης τείχος
















Της συνείδησης τείχος

Στη βαθιά και αδιάβλητη συνείδηση
του ανθρώπου
υπάρχει πάντα ένα τείχος
που προσδοκά να γκρεμιστεί
στη χρονογραφία των αντηχήσεων
σε καιρούς νηπενθείς
με τον χρόνο να διορίζει στιγμές
επαληθεύοντας την μοίρα του καθενός
καθώς βιώνει το αλάνθαστο
ενός αδιαπραγμάτευτου πεπρωμένου!

Όλα αρχίζουν με - Α - (Άλφα)



















Όλα αρχίζουν με - Α - (Άλφα)

Μουσκεύεις με δάκρυα
το Ά-ρρητο του Α-σύλληπτου
που δεν κατανοείς
αλλά το βρίσκεις εντός σου
συνομιλώντας
με το Α-σύνορο του Α-πείρου…

Ασυμφιλίωτα δάκρυα




















Ασυμφιλίωτα δάκρυα

Σε απόκρημνους γκρεμούς ματιών
πέφτουν ασυμφιλίωτα δάκρυα
επιθυμώντας να σώσουν πτώσεις
μιας ψυχής που προσπαθεί
να επουλώσει τραύματα ανοιχτά
μήπως και συμφιλιωθεί
το παρελθόν με το αίμα.

Δεν αρκεί η νοσταλγία του άφατου
όταν μένουν απόρθητες λέξεις
να εξηγούν τα ανείπωτα
σε εγκαταλειμμένα φορτία πόνου.


Επαίτης


















Επαίτης

Δεν θα μπορούσα να σε συναντούσα αλλού
παρά μόνον εκεί που μετράς
ανιχνεύσεις στο άπειρο
με λέξεις που στάζουν σκουριά
από νοσταλγικούς χρόνους
κι ο άνεμος σμιλεύει αφηγηματικές
νύχτες ατέλειωτες
διεκδικώντας μόνο για σένα
όλα εκείνα που πονούν
από την αλησμόνητη παρουσία
στους τοίχους - στα στρώματα - στα πατώματα.

Κάθε βράδυ μια σκιά
σεργιανά στα παράθυρα
κι εσύ επαίτης
ενός  ανεπίστροφου γυρισμού
αποκωδικοποιείς στο χαρτί
την βεβαιότητα της φυγής
λειαίνοντας φόβους…


Αντιστάσου



















Αντιστάσου

Όταν γνωρίσεις τον παραλογισμό
αντιστάσου σε εκείνο
που γεννά το παράλογο !

Εσύ




























Εσύ

Είσαι εσύ που μπορείς
να συνομιλείς με τα κύματα
να μεταλλάσεις τη στεριά
με θάλασσα
κι αντί να περπατάς
να ναυαγείς σε βυθούς
εμβαπτίζοντας ανάσες λυγμικές
που ακροβατούν…
τυλίγονται σε φύκια
ψάχνουν να κρυφτούν
σε κοράλλια πολύχρωμα
και στα κρυμμένα όστρακα
μιας ενοχικής νοσταλγίας
που πνίγεται
στη θαλασσινή αύρα 
του μύθου της…

Χάνεται ο έρωτας

















Χάνεται ο έρωτας

Χάνεται ο έρωτας
στην αχλύ των αναμνήσεων!
Ξεθωριάζει στα θολά μάτια
που διασταυρώθηκαν
για τελευταία φορά
στο ασταθές σημείο
του αποχωρισμού.

Κοίτα…
αν μπορείς να δεις
τη καρδιά να συνθλίβεται
ίσως τότε να μπορείς να βρεις
και το ίαμα
που γιατρεύει πληγές αθέατες
ενός αναπόφευκτου τέλους
στους αναγραμματισμούς των «γιατί»..

Ο χρόνος


















Ο χρόνος

Ο χρόνος είναι στιγμές που χωρούν
στο συνειδητό και στο ασύνειδο
στο συλληπτό και στο ασύλληπτο
του κόσμου…

Αν…






















Αν…

Αν μπορείς να υψωθείς
πάνω από την άγνοια
τότε μπορείς να γευτείς
τη δόξα της γνώσης
να πετάξεις στο σκοτάδι
δαμάζοντας το φόβο του σκοταδιού
με το φως της αλήθειας …

O ουρανός των ματιών


















O ουρανός των ματιών

Δεν έμαθες ποτέ να διαβάζεις
το μυστήριο που κρύβει
ο ουρανός των ματιών στις λιακάδες
μήτε τους  ατελέσφορους κατακλυσμούς
που στοιχειώνουν μυθολογίες
απραγματοποίητων ονείρων
σε κατακόμβες βλεμμάτων
σαν προβάλλουν τον ομιχλώδη ιδανισμό
μιας καρδιάς που σκιρτάει
στη δυσπιστία του αινιγματικού… γέλιου σου.

Νάσουν…


















Νάσουν…

Νάσουν τουλάχιστον αποσιωπητικά
για να μπορώ να φαντάζομαι,
να ερμηνεύω όλες τις σιωπές
της βασανιστικής απουσίας σου
μηδενίζοντας χρονικές αποστάσεις
στα ερωτηματικά του χρόνου…

Εραστής του πελάγους

















Εραστής του πελάγους

Κάποτε…
με τη γνώριμη αλμύρα
να θαμπώνει τα μάτια σου
μου είπες
πως, «τα κύματα δεν ονειρεύονται»!

Εραστής του πελάγους
που τον τρέφει η θάλασσα
στο νοτισμένο κάδρο
της λύπης
αναζητάς απεγνωσμένα
στα σημεία του ορίζοντα
τους ατελέσφορους κυματισμούς
των ονείρων..

Ασύλληπτο φως

























Ασύλληπτο φως

Πάντα ανιχνεύεις
το ασύλληπτο φως που πηγάζει 
από τις ψυχές των ανθρώπων
ερμηνεύοντας
απόκοσμα μυστικά.

Τι κι αν κάποιοι
επιμένουν να λένε
πως κατοικεί
στο διάκενο της ουτοπίας
εσύ, παραμένεις πιστός δεσμώτης
της αόρατης δύναμης
που ευσπλαχνικά κινεί
το Σύμπαν…

Ξεχειμωνιάζουμε



















Ξεχειμωνιάζουμε

Ξεχειμωνιάζουμε
σε ιδιόκτητα σύννεφα
που περιπολούν
στην ακρώρεια του χρόνου
με βυθισμένες μνήμες
λειαίνοντας τις ψυχές μας
στη λευκότητα του χιονιού
που γεννά ευσπλαχνία
στα κάτοπτρα των ονείρων μας!

Μην



















Μην

Μην…
Μην ανοίγεις τα μάτια
μόνον άκου τις λέξεις
που ριγούν άναρθρα
σαν πέφτουν
στο σκοτεινό τοίχο της καρδιάς
επιθυμώντας να κατοικίσουν
στην αιωνιότητα της στιγμής σου
πριν αναληφθούν στο εφήμερο.

Πόλοι Συναισθημάτων
















Πόλοι Συναισθημάτων

Μπορείς να διακρίνεις
μια χαραγμένη πορεία
προς τους αυτοδιαλυμένους πόλους
των συναισθηματικών εξαρτήσεων
σαν βυθίζονται αναπότρεπτα
από το βάρος της θνητότητας
στη μεταβλητότητα ενός άγνωστου βυθού.

Κι όσο κι αν προσπαθείς
να τους διαρρήξεις
πάντα θα ελλοχεύει
το εκτόπισμα της νοσταλγίας
σε έλκοντα άκρα
που άψυχα πια
εξιστορούν ναυάγια
στις συνθέσεις της μνήμης …

Ανέμου Λικνίσματα

















Ανέμου Λικνίσματα

Σαν ψιθυρίζουν τα δέντρα
τα φύλλα λυτρώνονται
στα κλαδιά της αλήθειας
ξέροντας καλά
πως οι βαθιές ρίζες
ονειρεύονται ύψη
στα λικνίσματα του ανέμου.


Η Φωτογραφία από την Μίνα Παπανικολάου

Ματαιώσεις

























Ματαιώσεις - Σοφία Στρέζου

Μέρες και νύχτες
αποστηθίζεις σύννεφα
απομνημονεύοντας
τη λεπτομέρεια της σταγόνας
που πέφτει στα μάτια
σαν σπουδάζουν την αναμονή
απραγματοποίητων συναντήσεων.

Ολοένα απομακρύνεσαι
ρίχνοντας χιόνι
στη λαβωματιά της ψυχής
από τις πολλές ματαιώσεις
θρυμματισμένων υποσχέσεων
μιμούμενος απορριπτέα όνειρα
που σίγασαν
στα μαυσωλεία της λύπης!