tag:blogger.com,1999:blog-76193032748098196262012-01-29T10:57:21.469+02:00...ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comBlogger4211100tag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-66322452851952071072012-01-29T10:55:00.001+02:002012-01-29T10:57:21.482+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-lENrIrhU_8M/TyUJytj4WMI/AAAAAAAADk4/gBJbxHy-Es0/s1600/BjAcrn-JAcrgensen3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-lENrIrhU_8M/TyUJytj4WMI/AAAAAAAADk4/gBJbxHy-Es0/s400/BjAcrn-JAcrgensen3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5702975269962799298" /></a><br />Ανερμάτιστες επιθυμίες <br />καρφωμένες σε τοίχους<br />σε βωμούς, <br />σε φύλλα που λάμπουν σταγόνες<br />ημερών που δεν θα ’ρθουν,<br />μόλις χθες βράδυ<br />διαμελίστηκαν ανατροπές<br />κάτω απ’ το βλέμμα του φεγγαριού. <br />Υποταγμένα προσχήματα <br />έκλαψαν την βεβαιότητα<br />ενός ακόμα θανάτου<br />στης σελήνης τα κλειστά βλέφαρα.<br /><br />Κανείς δεν είδε<br />Κανείς δεν αναζήτησε την αβεβαιότητα <br />που σεργιανούσε αμέριμνη<br />σε απρόσιτους δρόμους<br />με αδιέξοδους συνειρμούς<br />ψιθυρίζοντας το (λ) -λάμδα- της πρόσκ(λ)ησης <br />της πρόκ(λ)ησης<br />ριγώντας την απε(λ)πισία <br />(λ)υγμών που έ(λ)ηξαν<br />με ακατάληπτους στίχους. <br /><br />Κι όμως, υπήρξαν ποιητές <br />που αφουγκράστηκαν την απλότητα.<br />Σώπασαν <br />πριν την μεγάλη εξέγερση<br />αφήνοντας (λ)έξεις <br />στις φερτές η(λ)ιακές καταιγίδες<br />μήπως και βρέξουν <br />το Πλατωνικό σύνολο… του μέλλοντος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-6632245285195207107?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-52344650671631213502012-01-25T00:09:00.004+02:002012-01-25T00:12:45.474+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-OFCzudylCrs/Tx8sziPzKQI/AAAAAAAADks/h84uiQcYPHM/s1600/651765071_116de8fc20.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-OFCzudylCrs/Tx8sziPzKQI/AAAAAAAADks/h84uiQcYPHM/s400/651765071_116de8fc20.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701324917152360706" /></a><br />Βασίλης Παπαμιχαλόπουλος<br /><br />Σε θέλω πλάι μου<br />να μοιραστούμε μια χούφτα ήλιο<br />που ξέμεινε στην τσέπη μου.<br />Να τον μοιράσουμε σπυρί-σπυρί<br />εκεί που απαγκιάζουν οι άστεγοι<br />και τ’ αδέσποτα ζωντανά.<br /><br />Σε θέλω πλάι μου<br />να κλείσουμε τις πόρτες του βοριά<br />έστω για ένα βράδυ<br />στα διάκενα των καγκελόφραχτων υπόστεγων.<br /><br />Σε θέλω πλάι μου<br />τώρα που σε κάθε γωνιά μαζεύουν το χρυσό<br />και αύριο θα σε “τινάζουνε” ως ύποπτο.<br />Να μαρτυρήσεις<br />πως μέσα απ’ όλα τα αγαθά που μου λεηλάτησαν<br />εγώ κατάφερα να γλυτώσω<br />μια χούφτα ήλιο.<br /><br /><br />Σοφία Στρέζου<br /><br />Σε θέλω πλάι μου<br />να μοιραστούμε μια χούφτα άμμο<br />που γαλήνια ξέμεινε στην κλεψύδρα του χρόνου<br />για να την μοιραστούμε στην αφή του αιώνα<br />εκεί που κολλάει στο δέρμα<br />η επιτύμβια στήλη του θανάτου μας.<br /><br />Σε θέλω πλάι μου<br />μ’ όλες τις πόρτες και τα παράθυρα ανοιχτά<br />έστω για μια μέρα μόνο<br />για να φορέσει ο ήλιος το δαχτυλίδι<br />σε σώματα που θυμούνται το πολύ της αγάπης.<br /><br />Σε θέλω πλάι μου<br />τώρα που όλοι θα χτίζουν τα κάστρα της απομόνωσης <br />εμείς θα σκορπίζουμε την άμμο <br />στις ακτές της γενναιοδωρίας.<br />Να μαρτυρήσεις<br />πως μέσα απ’ όλα εκείνα που βάναυσα και ληστρικά άρπαξαν<br />εμείς καταφέραμε να κρατήσουμε μια χούφτα άμμο <br />για να οικοδομήσουμε το μέλλον<br />διατηρώντας νωπή την ανάμνηση της ευσπλαχνίας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-5234465067163121350?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-58611896716133407022012-01-13T11:28:00.002+02:002012-01-13T11:29:35.177+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-oMF4M9dCd88/Tw_5VLf-5LI/AAAAAAAADjw/18N69NgipRU/s1600/257044-f1106015729903.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-oMF4M9dCd88/Tw_5VLf-5LI/AAAAAAAADjw/18N69NgipRU/s400/257044-f1106015729903.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697046195906471090" /></a><br />Νάναι άραγε Αχειροποίητα τα λόγια<br />που συνόδεψαν τις θνητές σκέψεις<br />στα παρένθετα μονοπάτια της ποίησης;<br />Δακρυσμένα γράμματα στη σειρά <br />δραπετεύουν σε σελίδες άγρυπνες<br />υμνώντας ανέγγιχτα σκοτάδια<br />και μελαγχολικά δειλινά,<br />απενοχοποιημένα<br />γράφουν αναδυόμενους χρωματισμούς<br />στην υπερβατικότητα του ονείρου.<br /><br />Ξέρω, πως δεν μίλησα τότε<br />όχι πως τώρα μπορώ <br />αδυνατώ,<br />μόνον τα μάτια μπορούν <br />να μιλούν στον θόρυβο <br />που προκαλεί η μνήμη, <br />με τις αισθήσεις <br />να σαγηνεύουν την ανάμνηση<br />και να την γράφουν στο χρόνο<br />σαν δακρύζει το απόσταγμα <br />από το άρωμα της φυγής σου.<br /><br />Αχειροποίητα τα λόγια<br />ξέφυγαν θαρρείς από τη σκέπη τ’ ουρανού<br />βάφοντας άχραντα ηλιοβασιλέματα<br />στα περιγράμματα <br />κωδικοποιημένων στεναγμών αναζήτησης.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-5861189671613340702?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-49418912140462920322012-01-06T22:51:00.002+02:002012-01-06T22:54:52.932+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-0OA1wRrhPCA/TwdfkDotJ2I/AAAAAAAADjY/e0yhx3FTH2U/s1600/%25CF%2580%25CF%2581.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-0OA1wRrhPCA/TwdfkDotJ2I/AAAAAAAADjY/e0yhx3FTH2U/s400/%25CF%2580%25CF%2581.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5694625326889248610" /></a><br />Κάποιες φορές οι απουσίες έχουν όνομα<br />στα περπατημένα περάσματα της νοσταλγίας,<br />ντύνονται με λέξεις που αγαπήσαμε!<br />Μαζί ξενυχτίσαμε <br />χορεύοντας στη σιωπή των κρίνων<br />στο άρωμα ανθισμένου νυχτολούλουδου <br />που μεθούσε στη σιγαλιά<br />ενός φεγγαριού διπλωμένου στα δυο.<br /><br />Μαζεμένα τ’ αστέρια<br />στην δεξιά άκρη τ’ ουρανού<br />εισχωρούν από το ανοιχτό παράθυρο<br />ραίνοντας φως σε ωχρά φαντάσματα<br />με αγγίγματα που έγιναν μνήμη<br />στην ξύλινη κουπαστή του ονείρου.<br /><br />Τώρα μονάχη κι έρημη<br />η απελπισία ψάχνει,<br />παραφρονεί, τρελαίνεται, <br />αποκωδικοποιώντας κατάγματα συναισθημάτων.<br />Ονοματίστηκαν σαν μπήκαν στον γύψο <br />στις απαγορευμένες λάμψεις θραυσμάτων<br />μέσα στα μάτια τους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-4941891214046292032?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-37767182311425354032012-01-02T19:51:00.002+02:002012-01-02T19:56:48.893+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-y5MAIUvfQgM/TwHu5Hd4UiI/AAAAAAAADjA/dqNdvyi3TPg/s1600/untitled..bmp.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-y5MAIUvfQgM/TwHu5Hd4UiI/AAAAAAAADjA/dqNdvyi3TPg/s400/untitled..bmp.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5693094068997345826" /></a><br />Πάλι χθες βράδυ είδα τους Κένταυρους <br />με φλεγόμενα πουκάμισα<br />να βάζουν φωτιά στα όνειρα αθώων,<br />νομίζοντας πως είναι θεοί <br />να ασελγούν άθεα <br />στις μεγάλες απελπισίες και τις μικρές προσδοκίες<br />εκείνων που κάθε νύχτα<br />η θλίψη θερίζει τη χαρά της αναμονής<br />μιας καινούργιας μέρας. <br /><br />Πώς να υφανθούν και που το υφάδι<br />για να υφάνουμε εκείνο που ξηλώθηκε<br />με φανατισμούς που καίνε <br />την αδιαφορία στις στάχτες<br />και μια θλίψη άσπιλη<br />στη πύλη της κόλασης;<br /><br />Φυγόκεντροι αντίλαλοι ηχούν<br />τους καλπασμούς των εμπρηστών ονείρων <br />με τη σελήνη να μισεί <br />τους Κένταυρους<br />και να θρηνεί <br />τους ονειροπόλους…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-3776718231142535403?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-75921074257369868302011-12-24T08:00:00.002+02:002011-12-24T08:03:02.025+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-7EMEafnqHfE/TvVqzyFrZxI/AAAAAAAADio/1wMqrfZpX00/s1600/vassilikos_2010_02_01.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-7EMEafnqHfE/TvVqzyFrZxI/AAAAAAAADio/1wMqrfZpX00/s400/vassilikos_2010_02_01.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689571142103951122" /></a><br />Μίνα Παπανικολάου<br />Το δεξί σου πλευρό με αποκόπτει αιμάτινα.<br />Σε λίγο,<br />άλλες φωνές θα μυρώνουν το στίχο σου<br />κι άλλες μορφές θα πλουτίζουν τη φαρέτρα της ποίησης.<br /><br />Αφουγκράσου ,<br />μα στη λύπη σου μην αφήσεις να δουν<br />το είδωλό μου στα μάτια σου.<br /><br /><br />Σοφία Στρέζου<br />Στο δεξί σου πλευρό (ανα)γεννάται <br />το άλλο μισό μου<br />η σκέψη γίνεται στίχος<br />ενέχυρο στην απουσία <br />για ν’ ανάβει σβησμένο αστέρι <br />στα αδιάβατα πέλαγα της ποίησης.<br /><br />Επινοείς…<br />μα στη λάμψη σου μην αφήσεις να δουν<br />μια σελήνη να κλαίει στα μάτια μου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-7592107425736986830?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-49189399249332207212011-12-13T09:07:00.002+02:002011-12-13T09:08:08.115+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-YycjkL7syo0/Tub5vmvGw2I/AAAAAAAADiE/JGeVjnzgsxM/s1600/388447_273222006060696_100001186973770_739524_1503864299_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 369px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-YycjkL7syo0/Tub5vmvGw2I/AAAAAAAADiE/JGeVjnzgsxM/s400/388447_273222006060696_100001186973770_739524_1503864299_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685506175849120610" /></a><br />Μιλημένη σιωπή <br />στην ακρώρεια των ψιθύρων,<br />φιλούν τα χείλη <br />την άρνηση του χρόνου<br />μήπως κι εξιλεωθούν οι καταφάσεις<br />οι συνειρμοί των ανεπίδοτων παραπόνων<br />που βουλιάζουν σε μάτια υγρά<br />στου φιλιού τα κλειστά βλέφαρα<br />με απλωμένα τα χέρια.<br /><br />Άλλη μια εκεχειρία, <br />αμνηστεύει την απουσία<br />συνθηκολογεί με την παρουσία<br />στις προεκτάσεις των παύσεων<br />στα ενδεχόμενα που στένεψαν φόβους<br />για να χωρούν επιθυμίες<br />και ν’ αδειάζουν πόνοι<br />σε μελλοντικές υποθήκες.<br /><br />Θα ’ρθει καιρός μου ’χες πει:<br />«θα ενταφιασθεί το σκοτάδι<br />στης αυγής την ανάληψη».<br />Πόσο ήθελα να σε πιστεύω τότε,<br />να κρεμώ το ξημέρωμα στην πόρτα<br />και με σχοινί την πρώτη ακτίνα<br />να εξημερώνω <br />την ασάλευτη δίνη της αγωνίας… για αύριο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-4918939924933220721?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-27856867329750252102011-12-09T09:35:00.002+02:002011-12-09T09:37:18.338+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-m_GU6BacDfU/TuG6cuR396I/AAAAAAAADhs/ewS2I8if-4c/s1600/%25CE%25BC%25CE%25BD%25CE%25B2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 369px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-m_GU6BacDfU/TuG6cuR396I/AAAAAAAADhs/ewS2I8if-4c/s400/%25CE%25BC%25CE%25BD%25CE%25B2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5684029207340382114" /></a><br />Καθίσαμε αντικριστά, <br />είχαμε τόσα να πούμε…<br />Δεν μιλάγαμε,<br />μόνον τσουγκρίσαμε αθόρυβα <br />τα ποτήρια των αναστεναγμών<br />κι ύστερα άπλωσες τα χέρια<br />για ν’ αγγίξεις με λατρεία τα δάχτυλα<br />που τύλιξαν πριν με την αφή<br />τη συγνώμη της απουσίας.<br /><br />Γδαρμένα τα πρόσωπα,<br />ακόμα αιμορραγούν στα χείλη<br />τα σημάδια τα ανέφικτου,<br />κυριαρχούν στο στόμα, στα μάτια<br />στο σβησμένο λακκάκι του γέλιου σου<br />στο αμετάθετο της φυγής σου. <br /><br />Είσαι εσύ κι εγώ <br />που μια στιγμή<br />τυλιχθήκαμε με τ’ όνειρο<br />υψιπετώντας στο θανάσιμο κόκκινο.<br />Μια επιθυμία μικρή, βασανιστική<br />στην αφθαρσία του χρόνου<br />εισχωρεί στη θλίψη<br />γητεύει την αναμονή, το παράπονο<br />σε άδειες μέρες <br />επουλώνοντας πληγές ανοιχτές<br />κι ανεξίτηλους πόνους <br />στη μετανάστευση του ανεκπλήρωτου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-2785686732975025210?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-64907371599562379402011-12-01T12:20:00.003+02:002011-12-01T19:24:51.139+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-kp5Re8pUaDM/TtdVJ5QqmGI/AAAAAAAADhU/Lsvre2G1h-g/s1600/Red_sea_by_Vegasbride.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-kp5Re8pUaDM/TtdVJ5QqmGI/AAAAAAAADhU/Lsvre2G1h-g/s400/Red_sea_by_Vegasbride.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5681103083429075042" /></a><br />Κι όταν με ρώτησες, αν έμαθα να κολυμπώ;<br />Ξαφνιάστηκες όταν είπα:<br />«Τα δάκρυα, η θάλασσα του ναυαγισμού μου»,<br />εκεί πρώτη φορά τα χέρια μου άνοιξα<br />επιδιώκοντας να επιπλεύσω,<br />να μη χαθώ στους βυθούς των βλεμμάτων<br />με καταδύσεις στα άγνωστα νερά της ψυχής σου.<br /><br />Ανταριασμένος ο καιρός<br />με κύματα τρικυμισμένα στα λιμάνια της υπομονής <br />κι εσύ εκεί – όρθιος - να γεύεσαι <br />την παλίρροια των στεναγμών<br />την αλμύρα στα μάτια<br />επινοώντας την ανυπαρξία.<br /><br />Ίσα να δαμαστεί η απελπισία<br />είχα πνιγεί<br />σε μια κόκκινη θάλασσα<br />πνιγμένη στη λαχτάρα του… «Σε θέλω».<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-6490737159956237940?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-70951489027072244342011-11-26T09:52:00.003+02:002011-11-26T10:01:40.554+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-tbSFxZfNn0I/TtCa8OVGC2I/AAAAAAAADg8/lpokmcQnTac/s1600/1237220380PNbZ5XT.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-tbSFxZfNn0I/TtCa8OVGC2I/AAAAAAAADg8/lpokmcQnTac/s400/1237220380PNbZ5XT.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679209489543596898" /></a><br />Η απουσία έχει τη γεύση <br />της τελευταίας συνάντησης <br />με το όνειρο,<br />μυρίζεις το ανύποπτο άρωμα<br />μιας σκοτεινής θάλασσας <br />ξοδεύοντας τις ώρες<br />για να σώσεις και να σωθείς απ’ τη μνήμη<br />τότε που καταφεύγεις <br />στα ησυχαστήρια της ψυχής<br />κοινωνώντας ανάμνηση.<br /><br />Σπαταλημένος ο χρόνος, άδοξα<br />ματώνει κάθε που φεύγει ανύποπτα<br />δαγκώνοντας άλλη μια φορά<br />της καρδιάς το απόθεμα<br />των ανεύρετων συναντήσεων<br />στα κλειστά παράθυρα της απομόνωσης<br />που μόνο μύριζαν στα σκοτεινά<br />τη δική σου παρουσία <br />σκαρφαλωμένη στ’ όνειρο<br />και μια τυφλή υποταγή<br />στο κόκκινο του πάθους.<br /><br />Οι ανάσες <br />προτίμησαν την εθελούσια έξοδο<br />από την καταδίκη των δακρύων,<br />δεν αξιώθηκαν <br />την κατάλυση πορφυρών αγγιγμάτων.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-7095148902707224434?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-89812675943178776822011-11-17T08:26:00.003+02:002011-11-17T08:32:01.439+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-Qg_WOD3XeYE/TsSpqUcds7I/AAAAAAAADgE/nIkE5-5W9r8/s1600/Forever_Autumn_by_phil2001.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 268px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Qg_WOD3XeYE/TsSpqUcds7I/AAAAAAAADgE/nIkE5-5W9r8/s400/Forever_Autumn_by_phil2001.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5675847974901363634" /></a><br /> *** Στη Μαίη Σεβαστοπούλου<br /><br />Πήρα την παγωμένη νοσταλγία<br />και την έβαλα να λιώσει γλυκά<br />σ΄ ένα φλιτζάνι τσαγιού ανάμνησης<br />να σου προσφέρω λίγη από την μνήμη,<br />δεν αντέχει να στέκει ακίνητη<br />με γυψωμένα κατάγματα ονείρων<br />λίθινων χρόνων <br />που αναμάρτητα έφυγαν <br />διαφυλάττοντας θύμησες κι αποστάγματα ερώτων<br />στις συμπυκνωμένες γραμμές της αναχώρησης.<br /><br />Υποχωρώ δεν σημαίνει απαραίτητα παραιτούμαι … <br />Σημαίνει πως δίνω χώρο σε καινούργιες ανάσες<br />παραχωρώντας την δική μου <br />που αυτόκλητα οπισθοχωρεί .<br /> <br />Με επιχείλια αντίο κερνάω σιωπή<br />στη βασιλεύουσα του πόνου,<br />στην αθέατη ιχνογραφία της λύπης<br />απο-ιχνογραφώντας απόστρατους ίσκιους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-8981267594317877682?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-36773258462230960642011-11-13T21:39:00.001+02:002011-11-13T21:41:31.245+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-uYSMjPYJk5U/TsAdO32cRwI/AAAAAAAADfs/TXEWsJYv52w/s1600/Dream_Travel_II__Ghostship_by_ice_hf.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-uYSMjPYJk5U/TsAdO32cRwI/AAAAAAAADfs/TXEWsJYv52w/s400/Dream_Travel_II__Ghostship_by_ice_hf.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5674567671834494722" /></a><br />Το ταξίδι ήταν το όνειρο<br />στις τεκτονικές πλάκες της μνήμης<br />εκεί που πάντα ήθελε<br />να ανακαλύψει την ταυτότητα του νερού <br />στα δυο δάκρυα<br />που από μάτια έτρεχαν,<br />την αγάπη που άδολη υψιπετεί<br />στα κοιμητήρια της θλίψης<br />εκεί που προσκυνούνται <br />πρόσωπα περασμένα και πόνοι μυστικοί <br />στης απραξίας το χάδι<br />στους άφωνους διαλόγους.<br /><br />Αναζητά να ξανακούσει φωνή σχεδόν λησμονημένη<br />«Είσαι καλά;»<br />Πάει τόσος καιρός από τότε<br />κι η πεθυμιά ανεξήγητα στριφογυρνά <br />σε εικόνες, σε ήχους ακριβούς<br />στα σκαλοπάτια <br />που τρίζουν… την απουσία.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-3677325846223096064?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-35020752867072825672011-11-09T08:59:00.001+02:002011-11-09T09:01:51.023+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-rD0xeohxgwM/TrolISJptJI/AAAAAAAADfI/x0hzfOdd5t8/s1600/People_by_mr_electricocean.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 265px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-rD0xeohxgwM/TrolISJptJI/AAAAAAAADfI/x0hzfOdd5t8/s400/People_by_mr_electricocean.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5672887504868062354" /></a><br />Γράψε στον άνεμο <br />για ’κείνα που κρατήθηκαν όρθια<br />όταν όλα είχαν καταρρεύσει. <br />Ετοιμόρροποι δισταγμοί και «πρέπει»<br />σείστηκαν από παράλληλα «θέλω»<br />ματώνοντας φόβους <br />για να γεννηθεί ξανά η ελπίδα<br />στους τοίχους της άγνοιας,<br />κι απ’ την αρχή να χτιστεί με την καρδιά <br />το οικοδόμημα της πίστης στον άνθρωπο.<br /><br />Τώρα όλοι θα μάθουν ν’ αγαπούν <br />τον πηλό και την πέτρα <br />θυσιάζοντας στα θεμέλια <br />όνειρα ναυαγισμένα και νοσταλγία πνιγμένη <br />στον αφρό της ματαιοδοξίας<br />στα άνυδρα τοπία μιας πνευματικής ξηρασίας<br />όταν φωνές σαστισμένες <br />λίγο πριν την κατάρρευση της απληστίας<br />στις αποκοιμισμένες ονειρώξεις<br />θα μιλούν για αποτίναξη των δεσμοφυλάκων.<br /><br />Με καινούργια φτερά θα επιχειρήσουν θαρραλέα <br />επικίνδυνες πτήσεις στο μέλλον<br />καταρρίπτοντας <br />την ρητορική ανιστόρητων ρητόρων<br />βροντοφωνάζοντας:<br />«Όχι άλλη ταπείνωση» <br />εξουσιαστές, ρήτορες, δεσμοφύλακες.<br />«Όχι άλλη θλίψη» <br />κλέφτες, ψεύτες, δικαστές,<br />φοροεισπράκτορες ονείρων.<br /><br />Φτάνει η ώρα που θα λυτρωθούν οι ψυχές <br />με όμορφες πτήσεις στον άνεμο …<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-3502075286707282567?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-42459641097735781562011-11-07T20:04:00.002+02:002011-11-07T20:05:48.361+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-Rt1cgNnWBiQ/Trgd2rfjjUI/AAAAAAAADe8/aK9BeT_c5Ts/s1600/318599_1921906822257_1679682295_1416578_1928012182_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 304px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Rt1cgNnWBiQ/Trgd2rfjjUI/AAAAAAAADe8/aK9BeT_c5Ts/s400/318599_1921906822257_1679682295_1416578_1928012182_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5672316555898359106" /></a><br />Σταματημένα τα ρολόγια στο «πριν» <br />στην ανάμνηση ενός ακόμα θανάτου<br />στο ακαθόριστο μεταίχμιο του χρόνου<br />αδυνατούν να προσεγγίσουν <br />την αντικειμενικότητα της απώλειας<br />υπερβαίνοντας το «μετά». <br /><br />Συλλέγουν θύμησες <br />σε αιωρούμενο σύμπαν<br />αναζητώντας δυο κόκκους σκόνης<br />που περιφρόνησαν το σκοτάδι<br />κι έμειναν ξάγρυπνοι<br />να φυλάνε το φως<br />με ασχημάτιστα σχήματα<br />σχηματοποιώντας με ανάσες <br />σώματα και ψυχές <br />που μεταλλάχθηκαν <br />σε δυο αιμοστάλαχτους κόκκους ροδιού<br />στα αζήτητα της αιωνιότητας<br />μιας περιπλανώμενης μνήμης<br />με την ελπίδα πως κάποτε <br />θα βρεθεί ο συλλέκτης του χρόνου<br />να καταγράψει τη μετάλλαξη <br />στο βιβλίο που ρέει την ανωνυμία <br />καταργώντας οριστικά τη λήθη του χρόνου<br />με αποτυπωμένο τίτλο,<br /><br />«Υπάρχουν στο άπειρο»…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-4245964109773578156?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-68953417039237529062011-10-31T09:59:00.001+02:002011-10-31T10:01:17.976+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-rMCNxDXRao4/Tq5Vra4_K8I/AAAAAAAADeg/hNBosfSkAPA/s1600/Listen_to_the_roar_dual_by_Midolluin.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-rMCNxDXRao4/Tq5Vra4_K8I/AAAAAAAADeg/hNBosfSkAPA/s400/Listen_to_the_roar_dual_by_Midolluin.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5669563185347111874" /></a><br />Συνωστιζόσουν <br />σε ποιητικές διαδρομές<br />με άτακτες λέξεις,<br />συρρικνωνόσουν <br />στ’ αποδυτήρια φωνηέντων<br />δοκιμάζοντας σύμφωνα<br />για να πλεύσουν σε γραμμές άγονες<br />μη τύχει και συναντήσουν οργισμένα κύματα <br />που αθώωναν την παράσταση<br />ενός προμελετημένου τέλους<br />στους καθεδρικούς ναούς της λύπης.<br /><br />Πόσος χρόνος ακόμα χρειάζεται<br />για να διαγράψεις<br />αυτό που έγραψες<br />σε ανύποπτες στιγμές παράκρουσης<br />χτυπώντας με δύναμη <br />τα πλήκτρα της θλίψης<br />εξοφλώντας αντίτιμα απόγνωσης ;<br /><br />Ίσκιωσε, <br />μέρεψε την τόση απελπισία,<br />έχει κι η θάλασσα τη μουσική της.<br />Άκουσε …<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-6895341703923752906?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-89642418675907392492011-10-28T21:16:00.002+03:002011-10-28T21:17:45.271+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-YpDaxiKjQaI/TqrxrcW96DI/AAAAAAAADeE/I5eURhjLxXw/s1600/IMG_1885.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-YpDaxiKjQaI/TqrxrcW96DI/AAAAAAAADeE/I5eURhjLxXw/s400/IMG_1885.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5668608809648384050" /></a><br />Το ποτάμι οργισμένο κυλάει<br />παρασύροντας στην ροή του<br />ότι βρίσκει στον ρου<br />κι ούτε ένα φράγμα<br />ν’ ανακάμψει την οργή<br />νερού ακυβέρνητου<br />που το μόνο που ψάχνει <br />είναι η γαλήνη της θάλασσας.<br /><br />Εκεί θ’ αφήσει το μένος<br />εκεί θα παραδώσει <br />το παρελθόν και το μέλλον<br />αφυπνίζοντας ιστορικές μνήμες. <br /><br />Αδέξια διαχειρίστηκαν εξουσιαστές<br />την ορμή συσσωρευμένης έντασης<br />κι ούτε μια παραίτηση<br />στις μεγαλόσχημες υπερβάσεις<br />που πνίγηκαν μόλις σε λίγες στάλες<br />… ευυπόληπτης εξουσίας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-8964241867590739249?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-2877599642461155702011-10-25T20:21:00.002+03:002011-10-25T20:22:53.737+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-OkJNIuJF8EU/TqbwUH8MgKI/AAAAAAAADdg/Oikn9gKBmB4/s1600/morning_to_the_peace_by_qaz2008-d3dbnw1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 222px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-OkJNIuJF8EU/TqbwUH8MgKI/AAAAAAAADdg/Oikn9gKBmB4/s400/morning_to_the_peace_by_qaz2008-d3dbnw1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5667481409611923618" /></a><br />Θα μιλήσουν οι μέρες για τις σιωπές <br />θα μιλήσουν οι σιωπές <br />για τις κραυγές των ανειρήνευτων σπασμών <br />στα προσκεφάλια της θλίψης. <br /><br />Μη προσπαθήσεις να ξυπνήσεις το όνειρο <br />που σκεπάζει τη μελαγχολία, <br />είναι προτιμότερη <br />από την ταπείνωση καιρών κρεμασμένων <br />στα ημερολόγια της απελπισίας.<br /> <br />Ήρθε η ώρα που η σκέψη αφουγκράζεται μνήμες<br />κι ιχνηλατεί ανεκπλήρωτες υποσχέσεις<br />στις χαραγμένες πέτρες της απόγνωσης<br />ματαιοπονώντας για ένα μέλλον αβέβαιο<br />στις κερκίδες του ψεύδους<br />στα παράθυρα της υποταγής.<br /><br />Πόσο πλαστά, ψεύτικα, παρέδωσαν ελπίδα<br />σε ’κείνους που αναζητούσαν<br />το άλλοθι μιας ευτυχίας<br />με μέτρα και σταθμά που άλλοι έβαζαν<br />στους άθλιους ημερών απροσπέλαστων<br />με βάναυσα προσπελάσιμους όρους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-287759964246115570?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-43648337817109478842011-10-24T09:50:00.003+03:002011-10-24T11:34:31.764+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-yF3awgawjco/TqULCkAiY8I/AAAAAAAADdU/PRWg0S2Eyyw/s1600/The_hidden_eye_239.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-yF3awgawjco/TqULCkAiY8I/AAAAAAAADdU/PRWg0S2Eyyw/s400/The_hidden_eye_239.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666947844769211330" /></a><br />Θα ξυπνήσεις μια μέρα<br />και θα δεις (αν δεν τα έχεις ήδη δει) <br />αετόπουλα στο δρόμο<br />με προδομένη περηφάνια<br />να ψάχνουν ψίχουλα<br />σκίζοντας πλαστικές σακούλες<br />σε βρώμικους κάδους<br />ντυμένα αδιέξοδα<br />που άλλοι τους φόρεσαν<br />επιδιώκοντας τον αφανισμό τους.<br /><br />Άνεμοι τότε θ’ ανοίξουν φτερά<br />για ξένες πατρίδες ελπίδας<br />αποτυπώνοντας την απουσία<br />στην καρδιά εκείνων που επιμένουν<br />να κρατούν την ανάμνηση αετόπουλων <br />που μακριά πέταξαν<br />επιθυμώντας να επιβιώσει το όνειρο<br />από την λαίλαπα των καιρών.<br /><br />Δεν είναι που θέλησαν το ταξίδι<br />είναι που εξαναγκάστηκαν <br />σε ποντοπόρες πτήσεις λίθινων χρόνων …<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-4364833781710947884?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-6086410738340904612011-10-21T11:41:00.002+03:002011-10-21T11:44:45.853+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-AKpWQwzpGHw/TqEwvfWzUqI/AAAAAAAADa4/CSuZuOPhxv8/s1600/296279_2431482797269_1557617064_32494189_8715185_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-AKpWQwzpGHw/TqEwvfWzUqI/AAAAAAAADa4/CSuZuOPhxv8/s400/296279_2431482797269_1557617064_32494189_8715185_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5665863398637916834" /></a><br />Ταξίδια σε στίχους<br />με άυλες λέξεις τραβούν στιγμές<br />για εκείνα που στο φως έζησαν<br />αιμορραγώντας λύπη<br />από φλέβες ανοιχτές<br />για να χρωματίζουν το κόκκινο<br />σε κείνα που πίσω τους άφησαν<br />στο γυμνό της μνήμης.<br /><br />Νύχτα είπες θα ντυθείς χρώματα<br />στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού<br />για να χορέψεις εκεί <br />την αυταπάτη διάφανων λυγμών<br />ρευστοποιώντας δάκρυα<br />πάνω σε ψεύτικες κτήσεις<br />ίσκιων που πλάνεψαν<br />την αράγιστη ως τότε μοναξιά<br />λίθινου χρόνου<br />προσπαθώντας με δυσκολία <br />να ερμηνεύσεις τ’ απολιθώματα<br />των ελάχιστων αγγιγμάτων<br />στα μάτια σου. <br /><br />Δεν έφταιξαν τα είδωλα<br />που πίστεψαν <br />πως κατοικούν μέσα στην πέτρα<br />αφού δεν βρέθηκε σμίλη να σμιλέψει<br />το αδιάψευστο της α-κινησίας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-608641073834090461?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-31740870797976802122011-10-16T22:17:00.003+03:002011-10-16T22:21:54.681+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-usd4b5svCQY/Tpst9HAz34I/AAAAAAAADas/wxRiMOxL9Ac/s1600/Diamonds_in_the_Sun___WP_by_Blue_Child.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-usd4b5svCQY/Tpst9HAz34I/AAAAAAAADas/wxRiMOxL9Ac/s400/Diamonds_in_the_Sun___WP_by_Blue_Child.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5664171484226248578" /></a><br />Υπήρχε εποχή <br />που αποταμίευες συναισθήματα<br />σε χτύπους καρδιάς<br />και σιωπές <br />σε θηκάρια ψυχής <br />για εκταμιεύσεις<br />σε καιρούς άνυδρους.<br /><br />Ήρθαν αιμόφυρτοι χρόνοι<br />σε δρόμους και πλατείες,<br />στης αγρύπνιας τα πεζοδρόμια <br />αναζητούνται τιμητές<br />για να ξεφωνίσουν την αδικία<br />αποκαθηλώνοντας <br />παγιωμένες πεποιθήσεις<br />ως να διασπασθεί το μίσος<br />στα στρατόπεδα της θλίψης.<br /><br />Θα είσαι εκεί; <br />Θα μείνεις; Θα φύγεις;<br />Ή μήπως θα ενώσεις την φωνή <br />μαζί με άλλες κραυγές απόγνωσης<br />χαρίζοντας τ’ αποθέματα που κουβαλάς<br />επιδιώκοντας<br />το αμετάβλητο να γίνει μεταβλητό<br />για να αποτραπεί <br />ο λιθοβολισμός του φόβου<br />που κρατά ζωντανή την ανάμνηση.<br /><br />Δεν υπάρχουν πια σωτήρες<br />να σώσουν την αγωνία<br />ξεκρέμαστων υποσχέσεων,<br />παρά μόνον μια αιχμάλωτη άνοιξη <br />από τον χειμώνα που έρχεται<br />κι αργεί ακόμα πολύ για να φύγει…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-3174087079797680212?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-10072782500382147682011-10-09T23:10:00.002+03:002011-10-09T23:11:15.365+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-CbiHmuz8Yh8/TpH_w6nn6LI/AAAAAAAADak/z3iDaSidnkE/s1600/Touch_The_Wind_by_welshdragon.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 250px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-CbiHmuz8Yh8/TpH_w6nn6LI/AAAAAAAADak/z3iDaSidnkE/s400/Touch_The_Wind_by_welshdragon.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5661587422415677618" /></a><br />Ο άνεμος φύλαξε στη μνήμη <br />ματωμένες λέξεις<br />και τώρα κάθε που φυσά <br />έρχεται και ψιθυρίζει<br />ανυπότακτες φυγές σε τεντωμένα τόξα.<br />Με τα μάτια πλέον ακούς<br />τα βήματα πάνω στις χορδές<br />σαν λυγίζουν τα δέντρα<br />ως το παράθυρο που κλείδωσε<br />την τελευταία ανάμνηση <br />ίσκιου που ξεμακραίνει σε δρόμους θλίψης<br />επιθυμώντας <br />να επιβεβαιωθεί η προφητεία<br />που χρόνια τύλιξε μύθους<br />στη ρευστότητα του χρόνου. <br /><br />Δίκαια πια, ο άνεμος ανιχνεύει προθέσεις<br />με επιδρομές σε λόγια που δεν ειπώθηκαν<br />επιδιώκοντας έστω για μια φορά<br />ν’ ανοίξουν οι διαθήκες της σιωπής <br />που σφράγισαν <br />την αναποτελεσματικότητα διαλόγου<br />ξεκρέμαστου <br />στα κρεματόρια της λύπης.<br /><br />Μάταια τόσες νύχτες<br />με αγωνία στα χείλη περιμένουν <br />να πουν «καληνύχτα» στην απουσία…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-1007278250038214768?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-91800706079725894822011-10-04T18:25:00.003+03:002011-10-04T18:28:13.284+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-r6uBOaLSIpI/Tosl4aUy8nI/AAAAAAAADaU/osXCfsV1t98/s1600/GOOD_MORNING_by_m2project.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-r6uBOaLSIpI/Tosl4aUy8nI/AAAAAAAADaU/osXCfsV1t98/s400/GOOD_MORNING_by_m2project.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5659659007790609010" /></a><br />Μη τεμαχίζετε τα ποιήματα<br />πονάνε όταν ακρωτηριάζονται<br />στάζει αίμα από τα νοήματα <br />καθώς ανακόλουθα περιπλανώνται <br />στους τοίχους αιμοδιψών αναγνωστών.<br /><br />Επιθυμούν τα ποιήματα να διαβαστούν <br />δίπλα και πλάι στο όνομα του ποιητή,<br />εκείνος τα έφερε στο φως<br />με λυτρωτικές αυτοκτονίες στο σκοτάδι<br />σε μοναχικές ώρες απόγνωσης<br />λατρεύοντας να ταξιδεύει<br />… με λέξεις στο όνειρο. <br /><br />Πάλι εχθές τα βρήκα ακρωτηριασμένα <br />να σεργιανούν <br />ανώνυμα κι άτιτλα<br />αποσιωπώντας αθέλητα στίχους<br />στις κατεδαφισμένες εντοιχίσεις<br />τεμαχίζοντας τον ψίθυρο του ποιητή<br />σε λαβωμένα τοπία ανάγνωσης.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-9180070607972589482?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-12515126359737541742011-09-25T22:04:00.001+03:002011-09-25T22:06:07.830+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-PODio42OQNU/Tn97dkiaafI/AAAAAAAADZ8/YQfFyAy2fgk/s1600/Fishy_by_Lauriine.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-PODio42OQNU/Tn97dkiaafI/AAAAAAAADZ8/YQfFyAy2fgk/s400/Fishy_by_Lauriine.png" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5656375404955068914" /></a><br />Μη με ψάξεις ξανά στ’ απογεύματα της θλίψης<br />η χθεσινή βροχή ξέπλυνε την λύπη<br />παρασύροντας τα τελευταία μου δάκρυα<br />στα λασπωμένα σοκάκια της απελπισίας<br />βουλιάζοντας την απόγνωση <br />στους νερόλακκους της φυγής σου.<br /><br />Ξέρω τώρα πως ταξιδεύεις στην ανατολή<br />νέων επιδιώξεων<br />που καίνε την ανάγκη προσδοκιών ανένταχτων<br />στης μοίρας το κάλεσμα <br />στην κατάργηση ανειλημμένων επαφών <br />με το ανέφικτο.<br /><br />Μου ’λεγες πως θες να φυλάξω<br />στο συρτάρι του χρόνου<br />μια ελπίδα ανεξόφλητη<br />για τους μελλοντικούς ποιμένες <br />καιρών ξεκούρδιστων <br />σε παγωμένους χειμώνες <br />και οι άνοιξες που θα ’ρθουν<br />ίσων να φέρουν τα ποίμνια <br />σε οριοθετημένα ηλιοστάσια <br />προσμένοντας το απρόσμενο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-1251512635973754174?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-51667096757467775472011-09-21T12:25:00.003+03:002011-09-21T12:27:59.567+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-vatkYMS-tAA/TnmtucNCppI/AAAAAAAADZs/YMZYJcZjVtM/s1600/About_sad_by_LonelyPierot.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 341px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-vatkYMS-tAA/TnmtucNCppI/AAAAAAAADZs/YMZYJcZjVtM/s400/About_sad_by_LonelyPierot.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5654741820496848530" /></a><br />Θλιμμένο το βλέμμα, ακίνητο<br />στον αντίλαλο λυγμού που δυναμιτίστηκε<br />στα ορυχεία της λύπης<br />συγκρατώντας στη μνήμη<br />την ηχώ του χρόνου<br />αντέχοντας εκρήξεις <br />στα πετρώματα της ανάμνησης.<br /><br />Πονάνε οι πέτρες<br />με τα θραύσματα να ματώνουν δάκρυα<br />στα εξορυγμένα ορυχεία<br />συναισθημάτων που έληξαν<br />στη γη σωμάτων που πολύ αγαπήθηκαν<br />τότε που μαζί έπιναν <br />του ονείρου ακριβό απόσταγμα <br />μεθώντας με αναφιλητά χαράς<br />κι αντιγράφοντας νύχτες <br />στον φλοιό της σελήνης <br />επιθυμώντας να μείνει<br />η αιωνιότητα των αισθήσεων.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-5166709675746777547?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-78923619051097695662011-09-13T00:24:00.002+03:002011-09-13T00:25:59.859+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-7kH3GSM1hVw/Tm54wTf7xUI/AAAAAAAADZc/o1fpbyWEXi4/s1600/waitin___by_artsnack-d35vdat.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 225px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-7kH3GSM1hVw/Tm54wTf7xUI/AAAAAAAADZc/o1fpbyWEXi4/s400/waitin___by_artsnack-d35vdat.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5651587353659819330" /></a><br />Άγγελος Πετρουλάκης<br /><br />Σε περίμενα…<br />Χρωμάτιζα τη νύχτα,<br />έδινα ονόματα στα ποτήρια του κονιάκ,<br />σχεδίαζα μια φυγή με τ' όνομά σου.<br />Επέστρεψες με κείνη τη θλίψη που αγάπησα<br />...και που δε σημαίνει τίποτα περισσότερο<br />από το επέκεινα της χαράς μας.<br />Δραπέτες ονείρου ξανά και ξανά..<br /><br /><br />Σοφία Στρέζου <br /><br />Σε περίμενα…<br />περιπλανώμενη <br />στο αγεωγράφητο των αισθήσεων<br />σχεδιάζοντας τον χάρτη<br />της φυγής σου.<br />Επέστρεφες<br />με πληρωμένο εισιτήριο ανακωχής<br />ονειροπολώντας δραπετεύσεις <br />που έσταζαν αναχώρηση<br />στους τρεμάμενους προσανατολισμούς<br />των στίχων…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-7892361905109769566?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-4227163398930203202011-09-07T19:38:00.000+03:002011-09-07T19:39:49.240+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-gSo6t2h4nVY/TmeeL_VunyI/AAAAAAAADZM/dPsScn6XQ8o/s1600/Angels_fall_first_by_TheFunny1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-gSo6t2h4nVY/TmeeL_VunyI/AAAAAAAADZM/dPsScn6XQ8o/s400/Angels_fall_first_by_TheFunny1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5649658186377895714" /></a><br />Πάλι ιερές θλίψεις δοκιμάζονται σε πτώσεις<br />κι εσύ ως άλλος Ίκαρος με λιωμένα φτερά<br />φοβάσαι μη πέσεις στο αρχιπέλαγος της ανυπαρξίας.<br /><br />Κανείς δεν θα δώσει το όνομά σου<br />στο πέλαγο των στεναγμών<br />στων δακρύων τους κλειστούς κόλπους <br />στα άλικα χρώματα αναίμακτου ουρανού.<br /><br />Πάλι ο πόθος θα βυθιστεί <br />στα φτερά των γλάρων<br />που ταξιδεύουν την αθωότητα <br />στα νέφη άλλου ορίζοντα<br />αγαπημένου - μακρινού άγνωστου <br />ψάχνοντας τον κατάλληλο άνεμο<br />για ν’ αρμενίσει η σκέψη <br />διασχίζοντας πορθμούς απόγνωσης. <br /><br />Τον πόνο θα κρύψεις στο κερί<br />που φτερά κόλλησε <br />για να μετρηθείς με το όνειρο<br />φωτίζοντας της θάλασσας τη φωνή<br />με τα μάτια, <br />δοκιμάζοντας ιερές πτήσεις <br />προς τα αθόρυβα άστρα <br />λίγο πριν δύσεις <br />σε θρυμματισμένα απογεύματα<br />κι αιμοσταλλάζοντα δειλινά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-422716339893020320?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-87086589588994024812011-09-01T17:50:00.002+03:002011-09-01T19:10:12.877+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-C1_4p_vyXSI/Tl-cNWTjwUI/AAAAAAAADY8/ZhYN0-ZhlVo/s1600/12175721303R87aHM.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 289px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-C1_4p_vyXSI/Tl-cNWTjwUI/AAAAAAAADY8/ZhYN0-ZhlVo/s400/12175721303R87aHM.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5647404210885738818" /></a> <br /> <br />Το καλοκαίρι φεύγει, <br />για να κεράσει χρώματα το καινούργιο φθινόπωρο <br />στης αυλής σου τον κήπο <br />κι όσα αρώματα γέμισαν χούφτες <br />τώρα μπουκαλάκια σφραγίζουν επιστροφές <br />μαζί με βροχές πρώιμου Σεπτέμβρη <br />στις όχθες αγγιγμάτων που τέλειωσαν. <br /> <br />Πλέον αστραπές μιλούν <br />σε ξένους ουρανούς <br />για ταξίδια στο νότιο ημισφαίριο <br />αναζητώντας αλήθειες κρυμμένες <br />στα βαθιά σπήλαια του χρόνου, <br />στην απλότητα κρυπτογραφημένων απολιθωμάτων <br />επιζητώντας να ερμηνεύσουν <br />τα τελευταία υπολείμματα παρουσίας <br />που σφράγισαν απουσίες. <br /> <br />Στον αστερισμό της Κασσιόπης <br />αναζητείται το μεταξένιο φεγγάρι της υπομονής <br />με τις ετεροχρονισμένες αναβολές <br />για εκείνη την ελάχιστη επαφή <br />ανιχνεύοντας ποιήματα καταραμένων ποιητών <br />που ταξιδεύουν αισθήσεις με ανάπηρα λόγια <br />στην εκκωφαντική σιωπή βουνών <br />τότε που κατοικήθηκαν λυπημένα <br />αθωώνοντας θυμούς κι ερειπωμένες θλίψεις. <br /> <br />Με λαίμαργα φαγωμένους λωτούς <br />θα ξεψυχήσουν ευτυχισμένοι <br />στο πορτοκαλί … της νοσταλγίας. <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-8708658958899402481?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-73172946894857350612011-08-19T09:01:00.005+03:002011-09-01T19:10:57.454+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-UKBh2InYMVU/Tk38X3KDsMI/AAAAAAAADY0/4dZ2tUqgi_Q/s1600/215328_150314691701518_100001689636179_354195_5019192_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-UKBh2InYMVU/Tk38X3KDsMI/AAAAAAAADY0/4dZ2tUqgi_Q/s400/215328_150314691701518_100001689636179_354195_5019192_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642443395038425282" /></a> <br />Το φεγγάρι γλίστρησε απόψε απαλά <br />στο παραθύρι των λυγμών <br />χαϊδεύοντας γλυκά <br />τα σπασμένα φτερά της φυγής <br />ίσκιου που μένει βουβός <br />στο αλάθητο της θύμησης, <br /> <br />Με τον χρόνο να διπλώνει ξανά <br />ταριχευμένες μνήμες <br />κι αταξίδευτα εύθραυστα όνειρα που κονιορτοποιήθηκαν <br />στα θρυμματισμένα τοπία ολοπόρφυρης σελήνης <br />που ήρθε να συντροφέψει <br />τα υγρά βλέφαρα των στεναγμών <br />των αμετάκλητων συγκινήσεων <br />για το ταξίδι στ’ αστέρια. <br /> <br />Ο άνεμος συνέχιζε να ψιθυρίζει <br />στα φύλλα της αυλής <br />θροΐζοντας την δική σου ανάγκη <br />για καλπασμούς στις ακτές του φεγγαριού <br />λιθοβολώντας την σκοτεινή πλευρά <br />για να ξοδεύεις εσύ το κόκκινο <br />διαιρώντας τα χρώματα <br />που κάποτε κατακτήθηκαν <br />με ματωμένους ναυαγισμούς <br />στα οροπέδια της αγάπης <br />διατηρώντας το αλύτρωτο του πάθους <br />για ανεξερεύνητες θάλασσες με τα πανιά ανοιχτά <br />να συντρίβουν μύθους που επιμελώς λησμονήθηκαν <br />σε διαθήκες σιωπής.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-7317294689485735061?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-18879959457012884662011-08-06T06:48:00.001+03:002011-08-06T06:49:59.218+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-X16_312vHEY/Tjy5zAgqblI/AAAAAAAADYs/i3oTdRHYZqg/s1600/Silent_Siren_by_FireOpal14.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-X16_312vHEY/Tjy5zAgqblI/AAAAAAAADYs/i3oTdRHYZqg/s400/Silent_Siren_by_FireOpal14.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5637585119522483794" /></a><br />Πάνω σε αρνήσεις χτίζεται η σιωπή,<br />τοπογραφείται η σημειολογία<br />με περιγράμματα λύπης<br />μελετώντας τη στατικότητα <br />ψεύτικων ανακολουθιών.<br /><br />Θα ψάχνουν οι λέξεις να βρουν <br />φθόγγους που δραπέτευσαν <br />αφήνοντας πίσω τους γεμάτες αποσκευές <br />με άφατα ρήματα και ουσιαστικά <br />διατηρώντας το αλάλητο ΝΑΙ της Απουσίας.<br /><br />Ίσως τότε, να με θυμηθείς <br />όταν τα λόγια θα επιλέγουν<br />να μην πληγώνουν την ροή απελπισμένων πράξεων<br />ξέροντας καλά ότι στο τέλος θα μείνει<br />μόνο ένα σπασμένο θλιμμένο χαμόγελο<br />το μισό για σένα, το άλλο μισό για μένα<br />να συντροφεύει την αμηχανία<br />συνθέτοντας σιωπές άχρονες..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-1887995945701288466?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-67460546076148676982011-08-02T07:36:00.002+03:002011-09-01T19:11:57.878+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-1XcrQkOXxbg/Tjd_GFlhofI/AAAAAAAADYk/kU_r0CPY3pg/s1600/250203_198881150158794_100001107311967_590784_7487883_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-1XcrQkOXxbg/Tjd_GFlhofI/AAAAAAAADYk/kU_r0CPY3pg/s400/250203_198881150158794_100001107311967_590784_7487883_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5636113201232978418" /></a> <br />Τι κι αν απόψε οι μύθοι αγρυπνούν, <br />τα είδωλα γκρεμίζονται <br />στην άρνηση του χρόνου <br />προσκυνώντας την σκόνη <br />με σφαγμένη σιωπή. <br /> <br />Αμίλητα υποτάσσονται <br />στις ραγισματιές καιρών αόριστων <br />φράζοντας ερμητικά <br />την τελευταία χαραμάδα επικοινωνίας <br />μη αντέχοντας άλλο κραυγές απουσίας <br />στις συμπληγάδες που στήθηκαν <br />για να αναχαιτίζουν όνειρα κι επιθυμίες <br />σε επικές πλεύσεις. <br /> <br />Μετέωρα μένουν δάκρυα αφίλητα <br />κερνώντας θάνατο <br />στα νηολόγια του Αχέροντα, <br />ταράζοντας ύπνους άυπνους <br />ξορκίζοντας φαντάσματα αφανέρωτα <br />την ώρα που κουβαλούν <br />τεμαχισμένες μνήμες <br />στις ποντοπορίες της λήθης ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-6746054607614867698?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-66296439177911324572011-06-26T00:05:00.003+03:002011-09-01T19:12:33.492+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-x4lDla5dOoo/TgZOCtVIW5I/AAAAAAAADYA/dr8ljTL6Ulg/s1600/Our_Wings_Are_Burning_by_wiksa.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 291px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-x4lDla5dOoo/TgZOCtVIW5I/AAAAAAAADYA/dr8ljTL6Ulg/s400/Our_Wings_Are_Burning_by_wiksa.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5622266993253571474" /></a> <br />Ένα σώμα φωτιά <br />κι ένα πρόσωπο να κοιτά <br />γκρεμισμένους τοίχους <br />στο άδειο μιας ψυχής <br />που εναποθέτει ανάσες σε κλειστά παράθυρα <br />εγκαταλείποντας την ανάμνηση <br />όσων έζησε σε ανύποπτους χρόνους <br />με ρημαγμένους πόθους <br />σε εντοιχισμένους στεναγμούς. <br /> <br />Ένα σώμα φωτιά <br />απεγνωσμένα ψάχνει <br />την έξοδο να βρει <br />για να σωθεί <br />από μηνύματα που γράφτηκαν <br />σε ώρες τυφλής υποταγής <br />φυσώντας ελπίδα σε ανείπωτα συναισθήματα. <br />για να μη γίνει καθεστώς η απώλεια λάμψης <br />σαν εμφυτεύαμε στην αλήθεια <br />με επίγνωση της ελευθερίας. <br /> <br />Δυο σιωπηλοί μάρτυρες <br />στα χαρακώματα της λύπης <br />στις ρωγμές της θλίψης <br />αντιστέκονται... <br /> <br />Ένα σώμα φωτιά <br />έσβησε μέσα στη στάχτη <br />πεπρωμένου ανίκητου <br />τολμώντας την ευθανασία του χρόνου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-6629643917791132457?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-86609714964786025712011-06-13T17:32:00.004+03:002011-06-13T17:44:44.402+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-T6PzcI8eYjQ/TfYgIRwu0sI/AAAAAAAADXI/ADMRZ0GeAYo/s1600/203491_151729201564067_8294239_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 290px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-T6PzcI8eYjQ/TfYgIRwu0sI/AAAAAAAADXI/ADMRZ0GeAYo/s400/203491_151729201564067_8294239_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5617712911770112706" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-t5zd2mQsZEU/TfYgAziDAjI/AAAAAAAADXA/p1ex-Hr6lDY/s1600/253628_173354196054980_100001412029927_430712_7393509_a.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 180px; height: 276px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-t5zd2mQsZEU/TfYgAziDAjI/AAAAAAAADXA/p1ex-Hr6lDY/s400/253628_173354196054980_100001412029927_430712_7393509_a.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5617712783396373042" /></a><br />Σε μια εποχή, που όλοι κι όλα δοκιμάζονται, μια παρέα ανθρώπων επιμένει να στήνει γιορτή με αφορμή ένα βιβλίο. <br />Δεν είναι που γιορτάζει το βιβλίο, είναι που γιορτάζουν οι λέξεις καθώς ταξιδεύουν μέσα από ένα βιβλίο. <br />Αθεράπευτα ρομαντικοί, θέλουμε να πιστεύουμε, πως η δημιουργία δεν αντέχει εκπτώσεις. <br />Υπάρχουν ακόμα φίλοι, που επιμένουν... να ταξιδεύουν αισθητικά, με αποσκευές όμορφες λέξεις. <br />Η Σοφία Στρέζου μαζί με 17 δημιουργούς, ηθοποιούς, τραγουδιστές και την "άνεμος εκδοτική", καλούν όλους εσάς, να σταθείτε δίπλα μας, για να γιορτάσουμε μαζί, τα όμορφα που ετοιμάσαμε. <br /><br />Σας περιμένουμε ...<br /><br />Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ είναι ανοιχτή κι είναι για όλους τους φίλους, που χρόνια τώρα συνταξιδεύουμε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-8660971496478602571?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-32412654292820017972011-06-09T08:12:00.004+03:002011-06-09T08:24:11.807+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-L9iuaXUtthw/TfBXzmUi3xI/AAAAAAAADWo/5-N757LlHz8/s1600/%25CE%25A0%25CE%25A1%25CE%259F%25CE%25A3%25CE%259A%25CE%259B%25CE%2597%25CE%25A3%25CE%2597_%25CE%2591%25CE%2599%25CE%25A3%25CE%2598%25CE%2597%25CE%25A4%25CE%2599%25CE%259A%25CE%2595%25CE%25A3_%25CE%2591%25CE%259D%25CE%2591%25CE%259B%25CE%25A5%25CE%25A3%25CE%2595%25CE%2599%25CE%25A3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 195px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-L9iuaXUtthw/TfBXzmUi3xI/AAAAAAAADWo/5-N757LlHz8/s400/%25CE%25A0%25CE%25A1%25CE%259F%25CE%25A3%25CE%259A%25CE%259B%25CE%2597%25CE%25A3%25CE%2597_%25CE%2591%25CE%2599%25CE%25A3%25CE%2598%25CE%2597%25CE%25A4%25CE%2599%25CE%259A%25CE%2595%25CE%25A3_%25CE%2591%25CE%259D%25CE%2591%25CE%259B%25CE%25A5%25CE%25A3%25CE%2595%25CE%2599%25CE%25A3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5616085279302672146" /></a><br /><br />Κάπως έτσι, άρχισα να γράφω, για να αντιστέκομαι στο χρόνο, στην πεζή καθημερινότητα, επιζητώντας να της δώσω μιαν άλλη διάσταση, με ονειρική διάθεση, για να ομορφαίνω εκείνα, που, έτσι κι αλλιώς, δεν μπορώ ν' αλλάξω. Με πετάγματα καρδιάς, πέρα από τα όρια της συμβατικότητας, για να προσεγγίζω το ανέφικτο, το προσδοκώμενο κι έστω και για λίγο, να μπορώ να ταυτιστώ με το συμπαντικό γίγνεσθαι του λόγου. Με πνοή, με εικόνα, με δράση. Ήταν η ανάγκη της γραφής, να μπερδευτεί με άλλες λέξεις, να γεννήσει νέες, να εκταθεί. Να κατακτήσει και να κατακτηθεί. Η αναδημιουργία μιας κτίσης, που αφετηρία της υπήρξε η ενσυναίσθηση των δημιουργών. Μ' αυτούς ξεκίνησα το μακρύ ταξίδι μου στο χώρο της αισθητικής ανάλυσης, ανακαλύπτοντας στις δικές τους εμπνεύσεις, τη δική μου προέκταση. <br /><br />Με χαρά σας παρουσιάζω τούτο το βιβλίο, που περιέχει δημιουργίες αγαπημένων φίλων και συνοδοιπόρων στο γοητευτικό κόσμο της ποίησης και της πεζογραφίας. Θέλησα να περπατήσω στα αόρατα, να περιπλανηθώ σε υποσχέσεις ανατάσεων, ως πλέουσα σε άστεγο σύννεφο, που περιμένει να κατοικηθεί σε σώμα ποιητικό.<br /><br />Σοφία Στρέζου<br /><br /><br />*** Θα χαρώ να βρεθούμε, γιατί τα βιβλία είναι λόγος, για ν' ανταμώνουμε...<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-aciw-ORUo-8/TfBXrK_nwLI/AAAAAAAADWg/aTbbhfBNs08/s1600/203491_151729201564067_8294239_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 290px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-aciw-ORUo-8/TfBXrK_nwLI/AAAAAAAADWg/aTbbhfBNs08/s400/203491_151729201564067_8294239_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5616085134528200882" /></a><br /><br />Τρίτη, 14 Ιουνίου · 8:30 μ.μ. - 11:30 μ.μ. <br /> <br />Πως είναι να υπάρχουν 17 δημιουργοί σ' ένα βιβλίο; <br /><br />«Αισθητικές αναλύσεις δημιουργών» <br /><br />Η Σοφία Στρέζου και η "Άνεμος εκδοτική",<br />σας καλούν να τους γνωρίσετε, <br />σε μια βραδιά γιορτής <br />με λέξεις ποιητών και συγγραφέων.<br /><br />Προλογίζει η Τέσυ Μπάιλα. <br />Παρουσιάζει η Μίνα Παπανικολάου. <br /><br />Ποιήματα και αποσπάσματα, <br />θα απαγγείλουν και θα διαβάσουν οι ηθοποιοί:<br />Γιώργος Βουζουλίδης<br />Μαρία Γεωργοπούλου<br />Νάντια Περιστεροπούλου<br />Δημήτρης Σαμαρτζής<br /><br />Η νύχτα θα έχει άρωμα τραγουδιών, <br />από τους ερμηνευτές:<br />Δημήτρη Ερατεινό<br />Πάνο Λαμπρίδη<br />Μαριαστέλλα Τζανουδάκη<br /><br />Μουσική θα παίξουν:<br />Θέμης Παπαδόπουλος (κιθάρα)<br />Νίκος Πόγκας (κρουστά)<br /><br />Σας περιμένουμε:<br /><br />Τρίτη, 14 Ιουνίου · 8:30 μ.μ. - 11:30 μ.μ.<br />Art Garage,<br />Σολωμού 13, 3ος όροφος<br />Εξάρχεια<br /><br />Για περισσότερες πληροφορίες:<br />«Άνεμος εκδοτική» > 210 82 23 574<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-3241265429282001797?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-25918280286471251872011-06-05T22:06:00.002+03:002011-06-05T22:09:03.702+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-Yo8i_Eq3bUQ/TevUGs-AzOI/AAAAAAAADVo/R22306QLDXI/s1600/alone_2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 307px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Yo8i_Eq3bUQ/TevUGs-AzOI/AAAAAAAADVo/R22306QLDXI/s400/alone_2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614814572063018210" /></a><br />Πιάσε ένα κομμάτι ουρανό <br />τόσο όσο χωράει στην τσέπη<br />ταξίδεψέ το ως την άλλη του άκρη <br />όσο στην καρδιά σου χωράει...<br /> <br />Μη φοβηθείς, <br />εκεί κατοικώ <br />με ενέχυρο μια ελάχιστη υποψία <br />από την αγάπη σου<br />από τότε που μου την έδωσες<br />σε καιρούς θλίψης<br />στις χρόνιες αντιπαραθέσεις <br />με την μοίρα <br />που άλλα σου έταξε <br />κι άλλα σου έδωσε.<br /> <br />Μείναμε μονάχοι,<br />είδωλα αντικριστά <br />στους καθρέφτες της απόγνωσης<br />στα σταυροδρόμια της απελπισίας,<br />σβησμένα αστέρια<br />σε ουρανούς ξέσκεπους<br />κι ούτε ένα χέρι <br />να δείχνει ποιο δρόμο<br />θα πρέπει ν' ακολουθήσουμε,<br />για να σωθούμε <br />από τον φόβο της αγάπης ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-2591828028647125187?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-41734521985439363462011-06-02T18:19:00.009+03:002011-06-05T09:38:09.788+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-tZy5tswaUPk/TeskReoKhRI/AAAAAAAADVI/qWLCclVUe18/s1600/203491_151729201564067_8294239_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 290px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-tZy5tswaUPk/TeskReoKhRI/AAAAAAAADVI/qWLCclVUe18/s400/203491_151729201564067_8294239_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614621243145356562" /></a><br /><br /><br />Πως είναι να υπάρχουν 17 δημιουργοί σ' ένα βιβλίο; <br /><br />«Αισθητικές αναλύσεις δημιουργών» <br /><br />Η Σοφία Στρέζου και η "Άνεμος εκδοτική",<br />σας καλούν να τους γνωρίσετε, <br />σε μια βραδιά γιορτής <br />με λέξεις ποιητών και συγγραφέων.<br /><br />Προλογίζει η Τέσυ Μπάιλα. <br />Παρουσιάζει η Μίνα Παπανικολάου. <br /><br />Ποιήματα και αποσπάσματα, <br />θα απαγγείλουν και θα διαβάσουν οι ηθοποιοί:<br />Γιώργος Βουζουλίδης<br />Μαρία Γεωργοπούλου<br />Νάντια Περιστεροπούλου<br />Δημήτρης Σαμαρτζής<br /><br />Η νύχτα θα έχει άρωμα τραγουδιών, <br />από τους ερμηνευτές:<br />Δημήτρη Ερατεινό<br />Πάνο Λαμπρίδη<br />Μαριαστέλλα Τζανουδάκη<br /><br />Μουσική θα παίξουν:<br />Θέμης Παπαδόπουλος (κιθάρα)<br />Νίκος Πόγκας (κρουστά)<br /><br /><br />Η<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-4173452198543936346?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-20880787411189697672011-05-28T23:44:00.001+03:002011-05-28T23:46:14.061+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-kRRDADkD5Ak/TeFe8oHbcMI/AAAAAAAADTM/x-G1xVOHre4/s1600/76b7d3ab5689624c.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 250px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-kRRDADkD5Ak/TeFe8oHbcMI/AAAAAAAADTM/x-G1xVOHre4/s400/76b7d3ab5689624c.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5611871006334087362" /></a><br />Αθροίζω μοναξιές,<br />εκεί που πάντα αφαιρώ <br />την δική μου μοναχικότητα<br />οι άλλοι την διαιρούν<br />στα γινόμενα της θλίψης<br />στις αναλογίες του πόνου.<br /> <br />Νύχτες διάφανες, με θυμάμαι<br />να ενδύομαι ταξίδια χωρίς επιστροφή<br />στις ενδοχώρες της ανυπαρξίας<br />με άγονες πλεύσεις<br />σε αράγιστες θάλασσες.<br /> <br />Ένας μικρός ναυτίλος, <br />που στην καρδιά αποτύπωσε ήλιους, <br />με ανοιχτά πανιά στη μνήμη<br />να προσδιορίζουν την απουσία<br />με μελαγχολικούς κόμπους <br />μιας θύμησης πικρής, αμίλητης<br />σαγηνεύοντας ανένδοτα κύματα<br />και στοργικούς ανέμους<br />μη θρέψουν αφανισμούς,<br />με την πυξίδα πάντα στραμμένη <br />να δείχνει μια άρκτο μικρή<br />στο άπειρο του γαλαξία<br />στους αυτοεξορισμούς <br />στη χώρα του Άλφα... Α-γΑ-πΩ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-2088078741118969767?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-87561378949220171742011-05-21T07:57:00.005+03:002011-05-21T08:32:30.376+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-IIi210MCV7c/TddHAsd6_rI/AAAAAAAADS0/SX_5rmxxCmU/s1600/122262319df4xHakRjr.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-IIi210MCV7c/TddHAsd6_rI/AAAAAAAADS0/SX_5rmxxCmU/s400/122262319df4xHakRjr.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5609029938175475378" /></a><br />Νοσταλγοί στίχων του <strong>Ελύτη</strong>, βουτάμε πολλές φορές σε καθαρτήριες λέξεις και στην γοητευτική δυναμική που αναδίδουν. Άρωμα, χρώμα, θλίψη, ωδίνη ακολουθούν χαμένα καλοκαίρια και παγωμένους χειμώνες, μελαγχολικά φθινόπωρα και μια ζεστή άνοιξη σε ταξίδια που δεν έχουν τελειωμό. Ψίθυροι που σκηνοθετούν όνειρα, θροΐσματα ανέμου που ξυπνούν αισθήσεις, σε γαλάζιο φως. Φιλί στο κύμα που χάνεται στο μπλε, στη λευκότητα ασύννεφου ορίζοντα. Η διαφάνεια του φωτός με τις αμέτρητες διαθλάσεις πάνω στην ύλη, αλλά και βαθιά μέσα στην ψυχή, στήριξε τις αδύναμες σπίθες ποιητών, φυσώντας οξυγόνο στη φλόγα, για ν’ ανάψει η φωτιά στο δικό τους έργο. Έτσι απλά, η γραφή του έγινε κτήση κι η κτήση αφετηρία ποιητικών διαδρομών, από το ελάχιστο ή το πολύ, της δικής του λεπτομέρειας, ενός στίχου, μιας γραμμής, μιας εικόνας, σε φόντο δικού του ουρανού. Εύθραυστες ζωγραφιές, στους θρυμματισμούς της δικής μας απόγνωσης. <br /><br />Αέρινα, στέρεα, με συμπαγή εσωτερικά υποστυλώματα, η ποίηση του <strong>Ελύτη</strong> δημιουργεί την ιδανική συνθήκη, για αναδημιουργία και έμπνευση. Λέξεις οικείες, αλλά ταυτόχρονα μακρινές, σαν βροχή, σαν χάδι, σε μια ζωή που συνεχίζει να πετά ευχές στον ήλιο, στις προθέσεις, στους στεναγμούς, καθώς φωτίζονται με τον λόγο του, για να αποκαλυφθεί το θαύμα, που κρύβεται πίσω από αυτές. Υπάρχει μια υπερφυσική ροπή στην έκφραση, ένα τεντωμένο σχοινί, ανάμεσα στην αίσθηση και την παραίσθηση, που οδεύει σε μεταφυσικές πλεύσεις, ανοίγοντας διάπλατα τα παράθυρα στο συμπαντικό φως, τότε που το ορατό συναινεί με το αόρατο, το ρητό με το άρρητο, το έλλογο με το ά-λογο, το συγκεκριμένο με το αφηρημένο. Ο <strong>Ελύτης</strong> δεν αναπαριστά, δημιουργεί, χτίζει με υλικά που κυριαρχούν στην οπτική συνήθεια του τόπου. Υγρές υδάτινες μάζες και στερεοί όγκοι, δένουν αρμονικά, στις συζυγίες μιας πρωτόγνωρης συγκίνησης, ανάμεσα σε ρεαλιστικές και υπερρεαλιστικές φόρμες. Περιγραφές ανάγλυφες, γεμάτες σχήματα λόγου, αναπαριστούν φλέβες ονείρου, όταν τα βλέφαρα κλείνουν απαλά σε επίγειους καθρεφτισμούς, για ν’ αναδείξουν σύμβολα δικαίου στην αιώνια σιωπή. Διαισθάνεσαι τότε, συναισθάνεσαι τον χτύπο, την κραυγή της ελευθερίας, τη σύνθεση της διαλεκτικής ισορροπίας, για εκείνους που πραγματικά θέλουν ν’ ακούσουν ροές της θάλασσας και του ανέμου, του ήλιου και της αλμύρας, στις προσιτές, υπαινικτικές κάποιες φορές επιρροές του ονείρου. Το απτό γίνεται πνευματικό, με λόγια άσπρα-κάτασπρα γεμάτα φως.<br /><br />Διαχυτισμοί που πηγάζουν από την λατρεία της ελληνικής γλώσσας και της αδιάσπαστης συνέχειάς της, από την λατρεία για την ελληνική φύση και το αγνάντεμά της, από την λατρεία του πολιτισμού και των παραμέτρων του, όλοι δοσμένοι με λυρισμό και τρυφερότητα στους αυτοεξορισμούς του φωτός, σε μια διαρκή αναγέννηση. Κοιτάξαμε την ίδια πέτρα, το ίδιο σύννεφο, τον ίδιο ουρανό, στον ίδιο τόπο, που αιώνες τώρα γεννά ποιητές, πότε σε μικρούς λοφίσκους , πότε σε βουνοπλαγιές και κάποιες φορές σε ολύμπιες κορυφές. Αγναντεύουν από κει την ομορφιά του κόσμου και με γενναιοδωρία τη δίνουν σ’ όλους εμάς, που σκύβουμε με σεβασμό, δεχόμενοι το μεγαλείο τους. Τότε που τ’ αγκάθια γίνονται ρόδα και τα ρόδα ραίνουν τον δρόμο που θα πατήσουν οι νεώτεροι, με τα όνειρα να θυμιατίζουν τις θύμησες. Τότε που όλοι σκάβουν στις ακρώρειες του λόγου, για να συναντήσουν την ελάχιστη αναλαμπή, για ν’ ανάψουν οι λαμπαδηδρόμοι τις δάδες σε λαμπαδηδρομίες, διώχνοντας σκοτάδια, σε Απολλώνιες λιτανείες. Με μπαλόνια μέθης πετούν σε αλησμόνητη χώρα αν κι αυτή τους λησμονεί. Με λουλούδια στα χέρα θ’ αμυνθούν σε εκείνα που τους έταξαν και δεν ήρθαν. Όταν όλα θα τρέχουν, εκείνοι θα σταματούν, θα σκουπίζουν το αίμα που τρέχει στα κάγκελα, που γύρω τους έβαλαν. Γιατί η ποίηση έχει τη δύναμη να γκρεμίζει φυλακές και σκιές να ξεφτίζει, σε κείνο που λείπει κι όμως είναι εδώ, ανεπίγνωτο, αγνοημένο σχεδόν στις μάχες της ψυχής με την πραγματικότητα, περιμένοντας χελιδόνια της άνοιξης, για να βγάλουν τον μάρτη της πίκρας. Μοίρα πλανεύτρα και κατάρα που μαγεύει όσους ακουμπήσει το μαγικό της ραβδί κι αλήθεια που πρέπει να βγει, να φανερωθεί σε στράτες σελίδων λευκών. Τρικυμίες σε βλέμματα καλοκαιριού και θύελλες σε σβησμένα μισόλογα. Θα πενθούν μαζί με τον ποιητή στον Παράδεισο μόνοι, την αθωότητα του θανάτου.<br /><br />Έτσι μας έμαθε, έτσι μας δίδαξε την γνώση, μέσα από τον αέρα που φυσά τους ανεμόμυλους των νησιών, το απλησίαστο των βράχων, το ματωμένο κυκλάμινο ερημικών γκρεμνών, το κρύο του νερού στα μανιασμένα κύματα. Στάλες που ζητούν να πέσουν, να γίνουν φωνή με διάμεσο τα δάχτυλα, που θα γράψουν για ακατοίκητες ξέρες μεσοπέλαγα. Με καλπασμούς που χωρούν όλους του θαμμένους προγόνους στους κρατήρες της θλίψης, σαρώνοντας τ’ ανεπιθύμητα που έρχονται. Ανώνυμα κι ανεπιτήδευτα να εφορμούν στην πρώτη λέξη της πρώτης γραμμής, της πρώτης ουσίας, <strong>«εν αρχή ην ο Λόγος», </strong>αναζητώντας την ποίηση στις καρδιές, στα φωτοστέφανα άναρθρης φωνής, που γίνεται Τέχνη. <br />Γιατί η τέχνη μιλά σ’ όλες τις γλώσσες μιας Βαβέλ ξέσκεπης στο θόλο τ’ ουρανού. Πρωτοβγαίνει στην πρώτη ηλιαχτίδα. Σωπαίνει αήττητη, σε μεγάλες αναζητήσεις, σε διάφανες καταδύσεις. Περνά τα νερά, για να λουστεί με ύψος και φως, τινάζοντας από πάνω της το προαιώνιο πένθος. Άλλωστε, πάντα οι ξερολιθιές άγονης γης, περιμένουν να σταθούμε και να προσκυνήσουμε τη δόξα του πρωτομάστορα, που έβαλε το πρώτο λιθάρι της αναπόφευκτης κατολίσθησης, σε απότομες πλαγιές, στηρίζοντας το πρώτο χώμα, στους εντοιχισμούς της μεγαλοπρέπειας αφιλόξενου τοπίου. Τ’ ακροκέραμα της μνήμης, θα φυλάξουν σπασμένους λυγμούς ανάστασης κι η μέδουσα, θα είναι πάντα εκεί σε τρεμάμενα νερά, να χύνει το μελάνι της, για να γράφουμε τις ανορθόγραφες κι ανομοιοκατάληκτες μνήμες, ως να μιλήσουν οι πέτρες και τα μάρμαρα, στα ακρωτήρια του νόστου της αρχαίας μας γης.<br /><br />Θάρθουν νερένιοι χρόνοι, θα κυλήσουν με υγρές αντανακλάσεις, για να μιλήσουν οι φυσαλίδες που αιώνες τώρα δροσίζουν βράχια, στις τσακισμένες αναμονές, στους ψιθυρισμούς του πεύκου, κάθε που σκύβει και φιλά τη θάλασσα, μεθώντας με τραγούδια σειρήνων, αναπαύοντας πόθους, σε κλειστούς όρμους. Αμίλητοι κυματοθραύστες θα συγκρατούν την ορμή αρχαίας σκουριάς, στις οξειδώσεις νερού θαλασσινού, πάνω σε ετοιμόρροπους γκρεμούς. Ένα βήμα, μια δρασκελιά στις ατείχιστες πτώσεις στο μπλε, στο λευκό, στο καταγάλανο ακινητοποιημένων πλεύσεων. Ώρες ανάμεσα σε φλέβες που άντεξαν κι αντέχουν ακόμα να ξοδεύεται χρώμα κυανό με μόνο ήχο, τον αμετάφραστο ήχο της θάλασσας. Να ψάχνω ξανά και ξανά, εκείνο που ίσως ξέχασα και λησμόνησα να πω, στις αποτυπώσεις του γαλάζιου. Να σκαρφαλώνω ως τις πιο ψηλές κορυφές, για να συναντώ το πρώτο χιόνι, την πρώτη σταγόνα που έφθασε κι έγινε ένα με το κλειστό πέλαγος της πιο παλιάς θάλασσας, τη Μεσόγειο ανθισμένου κυκλάμινου, ευωδιά μυρτιάς, άρωμα θυμαριού, χειμωνιάτικου λεμονανθού κι απριλιάτικου κρίνου. <br /><br /><strong>«Που βρέθηκε; από πού νάρχεται;»</strong> ρωτάει ο Ποιητής. Απέθαντα ταξίδια σε ήλιους που αγκαλιάζουν καλοκαίρια, με ποντοπόρα σχήματα σιωπής, νοσταλγώντας με λαχτάρα, ήχους επιστροφής στην αρχέγονη μήτρα. Όλα από μακριά έρχονται κι όλα τόσο κοντά στο άβρετο και το φανερωμένο.<br />Χορταριασμένα μονοπάτια και χελιδονόψαρα στον αφρό, το γυαλί της άμμου κι οι λαμπυρισμοί τους στο φως, ανιχνεύουν τοπία ερημικά και μουράγια γεμάτα άπνοια, στάζοντας τη δροσιά, σε αγάλματα και μαρμάρινα αετώματα , μετρώντας ένα-ένα τ’ αστέρια. Μιλούν με την αφή, με ψήγματα λέξεων στον ακρογωνιαίο λίθο του Λόγου, στο αχανές των ψιθύρων, στην απεραντοσύνη της σιγαλιάς. Θα πονώ μ’ ευλάβεια μαζί σου σκαρί αταξίδευτο, σε αξεκίνητες πλεύσεις, στους ατλαντικούς που δεν είδα. Μα ότι πρόλαβα να δω, λουλούδι κομμένο στις αυλές των σπιτιών στην πλημμυρίδα των βλεφάρων και την άμπωτη των χειλιών. <br />Ότι μπόρεσα να δω, ανταύγεια ανοιχτού κοχυλιού, διάφανου βυθού που έκλεισε μέσα του γοργόνας ανάσα, σε κατακλυσμιαίους καιρούς.<br />Μοίρες γαλάζιες δεν άφησαν να πνιγούν μύθοι της θάλασσας και του ανέμου κι άφησαν να ιστορηθούν από τον <strong>«ήλιο τον ηλιάτορα»</strong> το Ίλιον του φωτός και του έρωτα για να μπορεί να ταξιδεύει σε άχρονους χρόνους. <br /><br />Είναι η αύρα του <strong>Ελύτη</strong> που έλκει κι εμείς αμετανόητα ρομαντικοί, δειλά επιθυμούμε να ξεναγήσουμε τις λέξεις μας, στη δική του στρατόσφαιρα.<br />Ανορθόγραφοι φθόγγοι στους αναγραμματισμούς μιας σύνθεσης, που νομίζεις πως από πάντα ήταν εκεί.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-8756137894922017174?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-33103099605577030942011-05-20T01:38:00.001+03:002011-05-20T01:40:39.167+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-PO-0ZkkP0_I/TdWcKzdxXTI/AAAAAAAADSs/kA2cbTH1nIE/s1600/Sea_Star___2_by_photohouse.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-PO-0ZkkP0_I/TdWcKzdxXTI/AAAAAAAADSs/kA2cbTH1nIE/s400/Sea_Star___2_by_photohouse.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5608560620387523890" /></a><br />2011 Έτος Οδυσσέα Ελύτη<br /><br />ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ<br /><br />Παρασκευή 20 Μαΐου η δική μας κατάθεση<br />στο "έναστρον" Σόλωνος 101 Αθήνα στις 7.30μ.μ. <br /><br />Γιώργος Βουζουλίδης - απαγγελία<br />Δημήτρης Ερατεινός - τραγούδι<br />Μιράντα Ιωαννίδου - απαγγελία<br />Γιώργος Καλογήρου - τραγούδι<br />Πάνος Λαμπρίδης - τραγούδι<br />Μαρία Μπλάνα - τραγούδι<br />Δημήτρης Σαμαρτζής - απαγγελία<br />Σοφία Στρέζου - εισαγωγή / απαγγελία<br /><br />στο πιάνο<br />Χρήστος Δημάκης - Βιολέττα Σακελλαρίου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-3310309960557703094?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-14665290077130832292011-05-15T00:28:00.001+03:002011-05-15T00:33:50.989+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-pJXtoa-mi3o/Tc71E2fUD4I/AAAAAAAADRI/g8aPkN7jJz8/s1600/ecac92d6d59afb46990a9c3df2ccec75.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 237px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-pJXtoa-mi3o/Tc71E2fUD4I/AAAAAAAADRI/g8aPkN7jJz8/s400/ecac92d6d59afb46990a9c3df2ccec75.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5606688049817980802" /></a><br />Πάντα ξυπνητοί <br />με τον ύπνο να κοιμίζει αισθήσεις <br />στην τεθλασμένη του ξύπνιου<br />στην αργοπορημένη καληνύχτα <br />στο άβατο της ψυχής <br />εκεί που οι ώρες δεν μιλούν<br />προσπερνούν δευτερόλεπτα αναμονής<br />κρατώντας το στίγμα της παρουσίας αθυσίαστο <br />για το αταξίδευτο όνειρο<br />στους κρατήρες ολόγιομου φεγγαριού<br />στις γραμμές αστεριών <br />που σβήνουν καθώς πέφτουν <br />στο παράθυρο της υπομονής.<br /> <br />Τι θα ήμασταν χωρίς το ταξίδι; <br />Τι θα έλεγαν οι προορισμοί <br />που περιμένουν να τους φθάσουμε; <br /> <br />Εμείς και το ονειρολόγιο, <br />εμείς και η φυγή για το άγνωστο<br />προσκυνητές ιερόσυλοι<br />που τολμούν ακόμα να πιστεύουν <br />στα άυλα αέναων μυστηρίων<br />ζωής που πέρασε<br />σμιλεύοντας αναδρομές<br />με την σμίλη αθάνατου θανάτου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-1466529007713083229?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-39381020396521936772011-05-13T21:01:00.001+03:002011-05-13T21:04:13.337+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-VfEqpzO4ANI/Tc1ybmQa9GI/AAAAAAAADQw/3uagYMJksKw/s1600/In_The_Cold_Winds_Of_Nowhere.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-VfEqpzO4ANI/Tc1ybmQa9GI/AAAAAAAADQw/3uagYMJksKw/s400/In_The_Cold_Winds_Of_Nowhere.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5606262929597592674" /></a><br />Έπρεπε να περάσουν χρόνια αμετάθετου πόνου<br />για να σπαρθούν, λέξεων ρόδα <br />Απουσίας Δεσποτικής σε παγωμένα νερά<br />με ασταύρωτα δάκρυα να ποτίζουν<br />κάθε πρωί και κάθε δειλινό<br />τον ναό άυλης Παρουσίας<br />στη λευκότητα του θανάτου.<br /><br />Δεν θάμαι μόνον εγώ,<br />που θα θυμάμαι<br />βελούδινο πέταγμα στον άνεμο<br />αλμύρα αλησμόνητη στην ανάμνηση<br />κι όσα ακόμα χωρούν<br />στις όχθες καθάριου ποταμού<br />ως να φθάσουν να ταξιδεύουν<br />με εξόριστα κύματα<br />σ' όλες τις ακτές άλιωτης θύμησης<br />ζωντανεύοντας μυστικές συναντήσεις<br />στην αιώνια σιωπή του απείρου.<br /><br />Ξέρω πως όλες οι νύχτες <br />ξενυχτούν άϋπνες <br />στης σιγαλιάς την υποταγή <br />μήπως και βρεθούμε <br />με λόγια που κάθε μέρα αποδημούν <br />αναζητώντας μια κουκκίδα ουρανό <br />για να συνομιλήσουν φωνές<br />στην διαλεκτική ασύνορης έκφρασης...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-3938102039652193677?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-29181297608397239692011-05-09T23:04:00.004+03:002011-05-09T23:09:10.854+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-QBEV-tNxb_c/TchJGaybBpI/AAAAAAAADQE/D3Ff3iBvt-A/s1600/12126815477BH1UYY.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 267px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-QBEV-tNxb_c/TchJGaybBpI/AAAAAAAADQE/D3Ff3iBvt-A/s400/12126815477BH1UYY.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5604810110881433234" /></a><br /><strong>Santina Kon</strong><br />Δεν κλαίω...<br />Θα κατηγορηθώ για αντίσταση κατά της αρχής.<br />Πονάω ακόμα...<br />Θα μηνυθώ για τα δάκρυα που πρόδωσα.<br /><br /><strong>Σοφία Στρέζου</strong><br />Όσα τα δάκρυα, <br />τόσες κι οι μηνύσεις<br />που μου προσάπτουν<br />για κείνους τους πόνους<br />που δεν αντιστάθηκα <br />κι άφησα να με οδηγήσουν<br />ενώπιος ενωπίω<br />στις δικαστικές πλάνες<br />εξακολουθητικής δικαίωσης <br />ροής των δακρύων.<br /> <br /><strong>Santina Kon</strong><br />Μάζεψα τα δάκρυά μου, <br />τα έκρυψα στο μαντήλι μου, <br />το δίπλωσα <br />το έβαλα κάτω από το μαξιλάρι μου <br />κι αποκοιμήθηκα μέσα σε εσώψυχες διαδρομές,<br />είδα για μια φορά ακόμα<br />ότι χάνω το σωστό μέσα από το λάθος,<br />ξαναταίριαξα τον πόνο με την γνώση <br />και δραπέτευσα από την δίνη του εφιάλτη μου<br />που σαν έρωτας φαινόταν <br />και έρωτας δεν ήταν.<br />Ξόρκισα την πλάνη μου <br />έσφιξα γερά το μαντήλι στο χέρι μου <br />κι ορκίστηκα να μην ξανακλάψω ποτέ...<br /><strong> <br />Σοφία Στρέζου</strong><br />Άφησα τον πόνο να με οδηγήσει στη γνώση,<br />μόνον εκεί μπορούσα να δραπετεύω<br />από διαδρομές μνήμης <br />που δοκίμαζαν αντοχές λύπης<br />σε λυγμών διπλωμένα μαντήλια.<br />Εφιαλτική μοναξιά<br />με μανιφέστα σιωπής<br />σε ώρες αβέβαιες <br />προκαλεί και προκαλείται <br />από γοητευμένη πλάνη<br />για να κυριαρχούν <br />αδυναμίες ηλιοχιόνιστες...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-2918129760839723969?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-55123796080405597622011-05-07T00:08:00.001+03:002011-05-07T00:11:51.846+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-K1v09MKWs8A/TcRj3IOLrBI/AAAAAAAADPw/XHfqHsR3Bo0/s1600/The_Rivers_of_Belief_by_Isilmetriel.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-K1v09MKWs8A/TcRj3IOLrBI/AAAAAAAADPw/XHfqHsR3Bo0/s400/The_Rivers_of_Belief_by_Isilmetriel.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5603713635106663442" /></a><br />Ανυπόδητο το όραμα <br />στις εκβολές λεηλατημένου τοπίου<br />χάνεται στο χρόνο<br />στο φως του φεγγαριού<br />στο καθρέφτισμα του νερού<br />με στόμα κλειστό<br />και σφαλιστά μάτια<br />στις λάμψεις ονείρου που έσβησε.<br /> <br />Εκεί το απέραντο<br />εκεί και το αίνιγμα<br />να κλείνουν γρίφους<br />που ζητούν να λυθούν<br />στην άμπωτη μιας καλημέρας<br />στην παλίρροια μιας καληνύχτας,<br />τότε που οδοιπόροι φιλούν<br />αόριστα φεγγίσματα<br />στα βότσαλα της ψυχής.<br /><br />Μιλούν και δακρύζουν<br />δακρύζουν και συνεχίζουν να μιλούν<br />για όλα εκείνα που δεν έπρεπε να γίνουν<br />κι όμως έγιναν<br />στις αποκοιμισμένες όχθες<br />με υπνωτισμένα βλέμματα<br />σε παγωμένα νερά<br />στη μέση του ποταμού<br />με τους ίσκιους να πλέουν <br />λιποτακτώντας<br />σε δακρυσμένα κανάλια.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-5512379608040559762?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-87047544039599159842011-05-04T11:35:00.002+03:002011-05-04T11:36:30.365+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-03bhsGjPHtw/TcEP-ArbElI/AAAAAAAADPY/NP-OQZwKAe8/s1600/1267634446Wu1T6fk.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 290px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-03bhsGjPHtw/TcEP-ArbElI/AAAAAAAADPY/NP-OQZwKAe8/s400/1267634446Wu1T6fk.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5602776969434042962" /></a><br />Ποιος αμετανόητα θλιμμένος καιρός<br />καλεί στάλες να πέσουν,<br />να γίνουν βροχή<br />σε δυο μάτια που φωσφορίζουν επιστροφές<br />στις αποστάξεις ανεξήγητου θυμού που έληξε <br />από θάλασσες μακρινές <br />με σιωπηλά σιωπητήρια που η μοίρα απαίτησε.<br /><br />Κάποιος αμετανόητα θλιμμένος καιρός <br />γνωρίζει τη λαχτάρα κρυφών συναντήσεων<br />μιας άνοιξης μελαγχολικής<br />οριοθετώντας με σημάδια αόρατα <br />την ανεξίτηλη καμπύλη<br />στο σβησμένο καντήλι του θανάτου.<br /><br />Ένας αμετανόητα θλιμμένος καιρός <br />μπορεί να υπερβεί τη φθορά<br />στο περιθώριο χειμώνα που πέρασε<br />με την προαιώνια λύπη<br />μιας αγάπης αδιάφθορης<br />δέσμια πένθιμης θλίψης <br />στους αρμονικούς κόλπους του σύμπαντος,<br />κρύβοντας βαθιά την ουσία<br />στης ψυχής τα άβατα σπήλαια ναυαγισμένων σταλακτιτών<br />που προβάλλουν το αλάθητο της κτίσης<br />χωρίς να ερμηνεύουν, <br />υποβάλλουν<br />τα πάθη του νερού και του χρόνου<br />γοητεύοντας <br />εκείνο που μαντεύουμε πως υπάρχει<br />στη ρευστότητα της σταλαγματιάς<br />στις συντεταγμένες μοίρας αλάθητης<br />ζωής που άδειασε με φυγές απέλπιδες.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-8704754403959915984?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-26926517446227174752011-05-03T08:39:00.001+03:002011-05-03T08:42:29.090+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-Pp-PgyQKVnw/Tb-VooYtDcI/AAAAAAAADPE/o6vxbXnt0Ck/s1600/The_Romantics_by_SkullStringer.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 288px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Pp-PgyQKVnw/Tb-VooYtDcI/AAAAAAAADPE/o6vxbXnt0Ck/s400/The_Romantics_by_SkullStringer.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5602360986740526530" /></a><br /><br />Πινελιές ανατριχίλας <br />στο παραμύθι του τέλους<br />μιας εποχής παράξενης<br />που βουλιάζει από το βάρος<br />ανύποπτου χρέους, <br />ανεξόφλητου<br />στις διακλαδώσεις ζωής ανεμπόδιστης<br />στην αιχμαλωσία του χρόνου.<br /><br />Μαρμαρωμένα λόγια σε σελίδες αθάνατες<br />σκορπισμένα από αέρα θλίψης<br />μετρούν συναισθήματα που έφυγαν,<br />δραπετεύοντας με συνδυασμούς ασχημάτιστους<br />για λιμάνια ακούρσευτα<br />επιθυμώντας να κατακτηθούν με λέξεις.<br /><br />Αμετανόητες των ποιητών οι προθέσεις <br />τολμούν περάσματα<br />στις αρνήσεις, <br />στις καταφάσεις, <br />στις αντιστάσεις<br />στην ελάσσονα προσπάθεια <br />ν' αγγίξουν άλλες ψυχές <br />στις εκλεκτικές συγγένειες μαζί τους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-2692651744622717475?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-2672689645935585482011-04-30T22:26:00.005+03:002011-05-01T00:30:38.527+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-CTvY87K8gbI/TbxipqsvqlI/AAAAAAAADOk/-hILD1WdqbM/s1600/665372cjfw8ibynw.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 336px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-CTvY87K8gbI/TbxipqsvqlI/AAAAAAAADOk/-hILD1WdqbM/s400/665372cjfw8ibynw.png" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5601460504518175314" /></a><br />Αστέρια στήνουν χορό<br />γύρω από κλειστούς κύκλους<br />από μια σβησμένη σελήνη<br />στου απείρου την διαλεκτική<br />αστρικών σωμάτων<br />με αέναα σύμβολα φωτός<br />χωρίς τις παρεμβάσεις του σκότους<br />στα ορατά παιχνιδίσματα του πρώτου ήλιου<br />ασύννεφου ορίζοντα<br />στις συναινέσεις αόρατου σύμπαντος<br />με επουράνιες ανασαιμιές.<br /><br />Αμάθητοι χορευτές γοητεύονται<br />από των διαθλάσεων τις φιγούρες<br />από τις αντανακλάσεις σε βλέμματα<br />που κοιτούν το μάτι της θάλασσας<br />καθώς γίνεται χάντρα <br />δένεται σε ολόγιομο φεγγάρι<br />κουμπώνεται στο λαιμό με υπόσχεση<br />για το θαύμα που έρχεται<br />χαρίζοντας ζωή<br />λίγο πριν την μεταθανάτια αθανασία<br />γράφοντας ανεξίτηλα στην ψυχή<br />το σύνθημα της ύπαρξης<br />στις μετέωρες αιωρήσεις<br />με λάμψεις…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-267268964593558548?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-59605905179172634932011-04-21T07:01:00.002+03:002011-04-21T07:02:41.713+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-IEpvfujbr_E/Ta-sTmxrYRI/AAAAAAAADNw/b5LLOIb3Cys/s1600/Risen_For_Us_by_angelique23.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-IEpvfujbr_E/Ta-sTmxrYRI/AAAAAAAADNw/b5LLOIb3Cys/s400/Risen_For_Us_by_angelique23.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5597882314671218962" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-5960590517917263493?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-12416500666308834552011-04-09T09:42:00.002+03:002011-04-09T09:43:40.578+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-DH0PV_DtBP4/TZ___XOQPGI/AAAAAAAADLs/M9N5B09Krmw/s1600/1237220380PNbZ5XT.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-DH0PV_DtBP4/TZ___XOQPGI/AAAAAAAADLs/M9N5B09Krmw/s400/1237220380PNbZ5XT.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5593470726248086626" /></a><br />Ίσως θάπρεπε να συναντηθούμε νωρίτερα<br />τότε που οι λέξεις κρύωναν<br />πίσω από συρματοπλέγματα θλίψης<br />σε στρατόπεδα μοναξιάς<br />σε πυλώνες λύπης<br />κι ο ύπνος κοίμιζε αισθήσεις<br />στην τεθλασμένη του ξύπνιου<br />με τυλιγμένα όνειρα λευκά.<br />ανασαίνοντας ήσυχες λάμψεις.<br /> <br />Σε πια ματόκλαδα <br />χάραζε πρωινό ανέγγιχτο<br />πεταλούδας πετάρισμα<br />φτερό ματωμένου χελιδονιού<br />σε καλέσματα που δεν ήρθαν;<br /> <br />Δεν θα κεραστούν φέτος μάηδες<br />κι ας στοιχίζονται σε φάλαγγα, στιγμές<br />νοσταλγώντας πιο πολύ εκείνες<br />που η άρνηση πότιζε<br />ξεδιψώντας ώρες απουσίας,<br />για να φωσφορίζουν φυγές<br />πολύχρωμης άνοιξης <br />με πικρούς καημούς <br />σε πανσέληνους πόνους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-1241650066630883455?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-35785149048342026482011-04-04T01:03:00.002+03:002011-04-04T01:05:49.824+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-1s4F1xceyBg/TZjvHwA4KQI/AAAAAAAADKY/W7ceJYGPjGk/s1600/24807_1333286743054_1557617064_30808769_8355791_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 286px; height: 250px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-1s4F1xceyBg/TZjvHwA4KQI/AAAAAAAADKY/W7ceJYGPjGk/s400/24807_1333286743054_1557617064_30808769_8355791_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5591481853807175938" /></a><br /> Ψάχνω ακόμα την αρχή <br />για να ξεκινήσω άλλο ένα ταξίδι <br />στην άκρη των στίχων<br />κι ούτε που με νοιάζει ο σκοπός,<br />ν' ακολουθήσω θέλω<br />διαδρομές λέξεων <br />σε συννεφιασμένη νύχτα<br />να υποταχθώ σε σκοταδιού σιωπές <br />να δαμάσω με μαχαίρια λύπης, πόνους<br />ν' αφήσω γιαταγάνια μοναξιάς<br />να τρυπήσουν πληγές<br />κι ας ματώσουν δάκτυλα<br />σε αιμάτινα πληκτρολόγια.<br /><br />Σε διανυκτερεύοντες καταυλισμούς γραμμάτων <br />να καταλήξω<br />να τυλιχθώ σε βυθισμένες αναμνήσεις<br />να σκεπαστώ με ουρανό <br />που διαβάζει αισθήσεις<br />σε ανομοιοκατάληκτες μνήμες.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-3578514904834202648?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-40705833226932638272011-03-30T23:33:00.002+03:002011-03-30T23:34:31.971+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-9r4ztrqy5Mg/TZOTvSbGTmI/AAAAAAAADJU/KJyqO0NCqm4/s1600/190304_1727090614786_1164049110_31522529_1299863_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 393px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-9r4ztrqy5Mg/TZOTvSbGTmI/AAAAAAAADJU/KJyqO0NCqm4/s400/190304_1727090614786_1164049110_31522529_1299863_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5589974003105549922" /></a><br />Δεν είναι η σιωπή που πληγώνει<br />είναι η αμηχανία που πληγώνει τις παύσεις<br />στην αγιότητα του λόγου <br />στα προσκυνητάρια θυσιών,<br />που νύχτες αξημέρωτες κράταγαν<br />σπασμένους λυγμούς στο σκοτάδι…<br /> <br />Ποιος το περίμενε χαρά να βαστάξει<br />σε ετοιμόρροπες κτήσεις,<br />με χωρισμούς «ευτυχίας» σε πεζοδρόμια λύπης<br />σε καύτρες απόγνωσης <br />στου πανικού τα κίτρινα δάχτυλα <br />στις λεπτομέρειες αυτόχειρων δακρύων<br />με ανύποπτους - ενοχικούς θανάτους<br />στις εκρήξεις του λάθους<br />μιας ανάστασης που δεν ήρθε ποτέ,<br />έμειναν ραγισμένα <br />ανέτοιμα της ξενιτιάς <br />τα δακρυσμένα μάτια…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-4070583322693263827?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-20870473749744020652011-03-28T09:13:00.002+03:002011-03-28T09:15:40.057+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-KNZECqyAMgY/TZAnbow9_tI/AAAAAAAADI8/b1QTPpeAgFs/s1600/1236334371IVkGbvL.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-KNZECqyAMgY/TZAnbow9_tI/AAAAAAAADI8/b1QTPpeAgFs/s400/1236334371IVkGbvL.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5589010493319544530" /></a><br />Με λέξεις γραμμένες στον άνεμο<br />φεύγουν στιγμές<br />στοιχειώνουν το άπειρο<br />καταγράφοντας μια αιωνιότητα<br />στο ελάχιστο που έδωσαν<br />στο χρόνο<br />στη σιωπή ζεστού μεσημεριού.<br /> <br />Ξάπλωσαν την αδυναμία στο φως <br />για να πάρουν μετά την απόγνωση<br />σώματα άταφα σε ματωμένα δειλινά <br />με κραυγή αναγέννησης<br />σ' έναν κόσμο πιο όμορφο<br />στη σταθερή αλάνθαστη πορεία αξιών<br />που λαθραία προσπεράστηκαν <br />στην αφωνία αμετάφραστων ήχων<br />στις εκβολές των βλεφάρων.<br /> <br />Αποξηραμένα πια τα δάκρυα <br />νοσταλγούν διανύσματα<br />στων ματιών την άκρη<br />στο κεντημένο μαντήλι<br />που σκούπιζε θλίψη<br />στα υψικάμινα του πόνου<br />ανιχνεύοντας εσπερινούς αποκάλυψης.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-2087047374974402065?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-85980118839573946722011-03-22T13:25:00.002+02:002011-03-22T13:26:56.675+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-mCXjGDDpxyI/TYiHVRKZZsI/AAAAAAAADIE/j5GQCjTkYkQ/s1600/1223704545YhKIcfh.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 268px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-mCXjGDDpxyI/TYiHVRKZZsI/AAAAAAAADIE/j5GQCjTkYkQ/s400/1223704545YhKIcfh.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5586864137207113410" /></a><br />Μακρινοί δρόμοι <br />και πως ν’ αρμενίσεις θάλασσες…<br /><br />Πληγωμένοι ταξιδευτές, <br />νοσταλγοί προορισμών <br />που ακόμα δεν έφθασαν<br />δρόμους που ποτέ δεν περπάτησαν <br />κι άφησαν πίσω <br />σημαδεμένες κουκίδες στον χάρτη<br />να εξομολογούν αντοχές σε κύματα<br />να δένουν αυταπάτες σε γκρεμούς<br />που δεν διάλεξαν,<br />σε ανομολόγητες αναζητήσεις,<br />σε παραιτήσεις, <br />σε φυγές <br />για άγνωστες διαδρομές <br />σκυθρωποί, <br />λυπημένοι<br />αρνητές μιας καθημερινότητας που πνίγει <br />τολμούν ακόμα να ονειρεύονται, <br />να επιθυμούν…<br /><br />Δεν έχει νόημα πια<br />αποκάνανε κι οι δύο <br />έρμα σκοτεινών αμπαριών <br />αρμενίζοντας σε σκοτεινές πλεύσεις<br />για το άγνωστο νησί που θα χτίζανε,<br />μα πριν προλάβουν να αποβιβαστούν<br />κύματα ακυβερνησίας έπνιξαν ψυχές άπνοες <br />σε νερά ά-πλοα…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-8598011883957394672?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-73487137222036537462011-03-20T12:02:00.004+02:002011-03-21T09:56:26.165+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-M0YL7-iEhFQ/TYXRCT27QXI/AAAAAAAADHw/hCMXkueE2Yo/s1600/247064227_f2ec3d71af_m.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 192px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-M0YL7-iEhFQ/TYXRCT27QXI/AAAAAAAADHw/hCMXkueE2Yo/s400/247064227_f2ec3d71af_m.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5586100750443561330" /></a><br /><br />Μίνα Παπανικολάου<br /><br />Κι εγώ που σου μιλώ,<br />που σου φωνάζω,<br />και σε παρακαλώ,<br />στη χώρα των φοβισμένων,<br />αντέταξε το θάρρος του μοιραίου,<br />...του αναπόφευκτου.<br />του Υπέροχου..<br />Με εκείνο το τριαντάφυλλο στο στόμα<br />που ανθίζει προσμονές Άνοιξης..<br />Μα μην εγκαταλείπεις..<br />Αν επιστρέφει η φωνή σαν αντίλαλος άηχης αστραπής..<br />Τότε, αναρωτιέμαι .."Υπήρξες;" <br /><br /><br />Σοφία Στρέζου<br /><br />Θ' ανθίσει και φέτος η άνοιξη<br />στην αδιαπραγμάτευτη διαδρομή της, <br />με συναντήσεις στο πεπρωμένο <br />που προσδιορίζει όρια <br />θυσιάζοντας το δικαίωμα<br />να κρατάγαμε στο ίδιο στόμα<br />εκείνο το ματωμένο τριαντάφυλλο <br />που έσταζε τον πόνο του αποχωρισμού<br />στις αδιάβλητες επεξηγήσεις <br />των "θέλω αλλά δεν μπορώ"<br />στον αντίλαλο άηχης αστραπής.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-7348713722203653746?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-9182711399553347122011-03-17T03:02:00.001+02:002011-03-17T03:04:47.197+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-HLdgIziWcSs/TYFeB9GX_UI/AAAAAAAADHA/2PpnpLERcE4/s1600/1223013011L15sgv2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 397px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-HLdgIziWcSs/TYFeB9GX_UI/AAAAAAAADHA/2PpnpLERcE4/s400/1223013011L15sgv2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5584848400590306626" /></a><br />Πες μου τι βλέπεις πίσω από μάτια <br />που κοιτούν γαλήνια πια<br />φωτίζοντας τη φυγή<br />που μόνος πάλι θα πάρεις <br />για το ταξίδι στα όνειρα που δεν κοιμούνται<br />αμίλητα, γελούν σε ύπνους<br />σε γαλάζιες αγκαλιές ταξιδευτών<br />σαρκώνουν νύχτες μετά το δειλινό <br />που δύει σ’ απάτητες ακρογιαλιές<br />δίπλα σε φωτιές καίνε μιαν αγάπη γυμνή<br />με ήχους να αναδύονται από κοχύλια<br />καθώς μένουν άγρυπνα για καιρό<br />βυθισμένα στην άμμο.<br /><br />Πες μου ξανά, ποιος κλέβει δάκρυα<br />όταν μαραίνουν πληγές,<br />σε μιαν αόρατη αορτή τρέχει αίμα δικό σου<br />σμίγει με το δικό μου <br />στην αθάνατη ευδαιμονία της στιγμής<br />στην αυτοθυσία ενός τώρα που φεύγει<br />σκορπίζοντας την εξάντληση της νύχτας <br />φθάνει στα μάταια κύματα, την ταξιδεύει<br />ως τις ακτές των αναπότρεπτων λυγμών.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-918271139955334712?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-66071265835724693802011-03-10T22:39:00.002+02:002011-03-10T22:42:01.584+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-S_rpbouXnr4/TXk3a0SgE7I/AAAAAAAADGk/3K0o99HKUwo/s1600/1244524713B8FBKl6.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 362px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-S_rpbouXnr4/TXk3a0SgE7I/AAAAAAAADGk/3K0o99HKUwo/s400/1244524713B8FBKl6.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5582554146954810290" /></a><br />Αμήχανα σύννεφα επιστρέφουν<br />σε γνώριμους ουρανούς<br />με τις στάλες να περισσεύουν<br />να γεμίζουν από καιρό στέρνες κλειστές<br />να συγχωρούν πηγάδια που στέγνωσαν<br />βράδια απουσίας αφέγγαρα,<br />τώρα χώμα βρεγμένο καλεί<br />παρουσία μουσκεμένη από σταγόνες πόνου<br />σε αζήτητες περιπλανήσεις.<br /> <br />Ατελείωτες λιτανείες σε βουνοκορφές<br />ικετεύουν σχήματα ουρανού<br />ψηλαφιστά να φθάσουν σε χρώματα<br />να ζωγραφίσουν δειλινά <br />παγιδευμένα σε ανταύγειες πάγου,<br />τότε που αρχίζει να νυχτώνει η μέρα<br />και να μεγαλώνουν τα βράδια<br />ζητώντας πετάγματα <br />από στενές φυλακές μνήμης,<br />με θύμησες ως φυλαχτό, χώματα διψασμένα<br />κι αναμνήσεις ν' απλώνουν<br />ξεδιψώντας σιωπές...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-6607126583572469380?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-10742969137365760322011-03-08T02:37:00.002+02:002011-03-08T02:38:36.239+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-o9sRl_hqwWY/TXV6a8-By6I/AAAAAAAADGI/8uQI_26SyHw/s1600/8191.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 358px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-o9sRl_hqwWY/TXV6a8-By6I/AAAAAAAADGI/8uQI_26SyHw/s400/8191.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581501916657077154" /></a><br />Κι αν σε ρωτήσουν,<br />"γιατί οι φωνές σώπασαν <br />κι οι κραυγές πονούν σα βγαίνουν λυπημένες",<br />μην απορείς που τα μελάνια<br />γράφουν λέξεις στα αδιέξοδα της υπομονής, <br />στα σκαλιά της ανάβασης<br />σπαραχτικά μονολογούν τρόπους διαφυγής<br />για το όνειρο που ανέγγιχτο έμεινε,<br />άλυτος κόμπος <br />στον γρίφο εφιαλτικών πρωινών <br />που ξημέρωναν αγέλαστα στο κρεβάτι<br />ψάχνοντας χαρταετούς συγνώμης<br />για το πέταγμα στης αλήθειας τα ύψη.<br /> <br />Μυστική της αντάμωσης πλεύση <br />για λίγο παγιδευμένοι ίσκιοι <br />στης φθοράς το ταξίδι<br />σε δίχτυα ησυχίας<br />στην ευλυγισία τόξου τεντωμένου<br />που πετά στην αμετάκλητη αδιαφορία βέλη<br />στης συμφοράς το κρυφτό<br />με την ανύπαρκτη ευδαιμονία του θανάτου,<br />έρημα κορμιά νοσταλγούν<br />τότε που οι φωνές έβγαιναν ψιθυριστά<br />ανανεώνοντας το ταξίδι για τον παράδεισο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-1074296913736576032?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-966819607041286812011-03-04T19:29:00.003+02:002011-03-06T11:44:46.049+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-soWAk2r5qck/TXNSSF0PKkI/AAAAAAAADFo/2Lx1Owdh1Pk/s1600/1239256234rcq7zET.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 258px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-soWAk2r5qck/TXNSSF0PKkI/AAAAAAAADFo/2Lx1Owdh1Pk/s400/1239256234rcq7zET.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5580894833994574402" /></a><br />Γιορτή των στεναγμών στου κόσμου τις άκρες<br />όπου ένθεα πνεύματα αποκαλύπτονται,<br />με πολύχρωμη μυστική χαρά<br />ξεπροβάλλουν μέσα από αιώνια σιωπή <br /> <br />Τόση δροσιά πρωινού,<br />πλημμύρισαν όλα<br />χάθηκε ο προσανατολισμός<br />στον χώρο και τον χρόνο<br />κι έγινε λίμνη, <br />τα ίχνη χάθηκαν<br />κι οι μνήμες, <br />πέτρες που παρασύρθηκαν<br />από ορμητικά νερά, <br />έγιναν χείμαρροι με ακανόνιστες όχθες<br />που μάταια προσπαθείς να σταθείς,<br />βουλιάζεις στο μετέωρο <br />στα απόνερα παγωμένου έργου <br />που τελειώνει...<br /> <br />Ταξίδι αδιάκοπο της φυγής η φθορά<br />αντέχει ν' απλώνει <br />να γεμίζει μύθους ντυμένους σε άνοιξη<br />κι ας αργούν γυρισμοί<br />στης αλήθειας το όριο<br />στο σύνορο των παράλληλων συνδυασμών<br />εκείνων που ξυπόλητοι περπάτησαν<br />έναν ολόκληρο χειμώνα <br />προσμένοντας… το απρόσμενο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-96681960704128681?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-41452834101563903532011-02-25T01:00:00.002+02:002011-02-25T01:01:27.658+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-VniW0ClVEi0/TWbjK8I7RbI/AAAAAAAADDg/vjwvouFJ2PI/s1600/32158.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 292px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-VniW0ClVEi0/TWbjK8I7RbI/AAAAAAAADDg/vjwvouFJ2PI/s400/32158.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5577394965626701234" /></a><br />Αν θα 'ρθεις <br />φιλί άδοτο θα σου δώσω<br />κι αν μου πεις φύγε<br />τον δρόμο του ξενιτεμού θα πάρω <br />χιονισμένο μου όνειρο,<br />θα κρύψω το δάκρυ <br />στον ποταμό της κραυγής σου,<br />κι όπως θα 'ρχεται η άνοιξη<br />κρύσταλλα θα βλέπεις<br />να σπάνε στις όχθες του, <br />μη τα μαζέψεις<br />μα κι αν στα χέρια τα πιάσεις,<br />καυτά είναι ακόμα<br />των ματιών μου τα δάκρυα...<br /><br />Αλλά αν θα 'ρθεις<br />φορεμένη συγνώμη μη ντυθείς <br />σκουριασμένο μου όνειρο,<br />φοράει τα καλά της η άνοιξη...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-4145283410156390353?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-88926239810038333482011-02-23T00:16:00.002+02:002011-02-23T00:17:55.938+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-ULGksF0sfDw/TWQ18cbepII/AAAAAAAADC4/wfs2Citvd54/s1600/1215593346aqknyeb1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 287px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-ULGksF0sfDw/TWQ18cbepII/AAAAAAAADC4/wfs2Citvd54/s400/1215593346aqknyeb1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5576641551131387010" /></a><br />Εκείνο το λίγο που στεγνώνει<br />στην λαμπερή αφετηρία μιας αναζήτησης<br />στις αποτεφρώσεις ενός καθοριστικού τέλους<br />διδάσκοντας επιείκεια με πένθιμες παραιτήσεις. <br /><br />Βραδιάζει στην απλησίαστη θάλασσα <br />με κύματα βουνά να ωφελούν τραύματα ανοιγμένα <br />επουλώνουν με ιώδιο όνειρα σκοτεινά <br />μη ξεψυχήσουν την αυγή <br />την ώρα που ο αέρας θα καλεί στάλες σα κτυπούν βράχους,<br />αίμα που κυλά στην άμμο <br />αφημένα ίχνη σβήνει η πλημμυρίδα <br />παραδομένα, προδομένα από παλίρροιες πάθους<br />στην ακτή της παραίσθησης <br />εξατμίζοντας όσο άρωμα έμεινε στο χαραγμένο πεύκο <br />στα κρινάκια που άνθισαν μόλις σε μια στάλα γης<br />ρουφώντας με περηφάνια ήλιο και δροσιά πρωινού <br />τρυπώντας την θύμηση. <br /><br />Σε καιρούς αλησμόνητους ξεψυχά η ανάμνηση αήττητη σε μπλε αποχρώσεις <br />δίπλα σε λειασμένα βότσαλα μνήμης, <br />την ηχώ του ανέμου προσκυνούν χαμηλοθόρυβα σκιές <br />που βημάτισαν πάνω τους νύχτες πανσέληνες και μέρες ηλιοφωτισμένες <br />υπνωτισμένες από την βουή τ' αγέρα <br />στον βρεγμένο κολπίσκο στης λατρείας το πέρασμα <br />μυρίζοντας μόνο την απουσία <br />που τσακίζει ασώματη παρουσία, <br />κάθε μέρα εκκλησιάζεται στους γκρεμούς της αγάπης <br />στις ανταύγειες της πέτρας <br />συσσωρεύοντας καλπασμούς από ψυχές ζωντανές <br />που για μια φορά διασταυρώθηκαν σε παλιά τοιχογραφία θλίψης <br />στην άηχη μουσική της ελπίδας <br />στην ανταλλαγή αθώων χρωματισμών σε βυθούς σκοτεινούς <br />έφεξαν για λίγο αναστάσιμη νύχτα <br />κι έφεραν στάχτη κεριού που έλιωσε ονόματα άγνωστων περαστικών <br />σε τούτο το λαμπερό πέρασμα στην απεραντοσύνη του σύμπαντος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-8892623981003833348?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-35956116706623052202011-02-20T11:38:00.004+02:002011-02-22T14:41:34.335+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-5JOUvIpZc_o/TWDhO1yDkMI/AAAAAAAADCc/aVgimpLR8co/s1600/1245958748j5J4PTm.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 266px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-5JOUvIpZc_o/TWDhO1yDkMI/AAAAAAAADCc/aVgimpLR8co/s400/1245958748j5J4PTm.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5575703983756120258" /></a><br />Στη θάλασσα η προσμονή<br />κι οι πλημμύρες του νου<br />στη λαχτάρα της άμπωτης<br />που καλπάζει ελπίδες,<br />την ώρα που το φως ξημερώνει<br />στις φθίνουσες εκτάσεις των κυμάτων,<br />το άβατο της σκέψης<br />λατρεύει να ταξιδεύει<br />στα δάχτυλα της σιωπής<br />εκεί που σβήνουν ευωδιές ζωής.<br /><br />Στις λυτρωτικές αποφάσεις<br />κρέμονται καλοκαίρια και φθινόπωρα θλίψης<br />όνειρα σκορπισμένα<br />σε πελάγη αξεκίνηστων πλεύσεων<br />με διαπληκτισμούς θανάτου<br />τότε που όλα επικάθονταν<br />σε ιζήματα ψυχής<br />με την αλμύρα στα χείλη<br />κι ούτε μια άγκυρα ριγμένη<br />στο γαλάζιο της μοίρας λιμάνι.<br /><br />Στα ναυάγια του Ποσειδώνα<br />αόρατο μέλλον δακρύζει φαρμάκι<br />στης προδοσίας την έξοδο<br />που γράφει... "άβυσσος".<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-3595611670662305220?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-59672672758666403702011-02-16T22:56:00.002+02:002011-02-16T22:58:33.198+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-TWAMApq7yMA/TVw6WjNoDmI/AAAAAAAADBs/lQWqMpW-Gb8/s1600/art%252Cbw%252Cmood%252Cphoto%252Cportrait%252Creflection-bbda3d7774cc3e58c381dbadd6671374_h.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-TWAMApq7yMA/TVw6WjNoDmI/AAAAAAAADBs/lQWqMpW-Gb8/s400/art%252Cbw%252Cmood%252Cphoto%252Cportrait%252Creflection-bbda3d7774cc3e58c381dbadd6671374_h.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5574394597861756514" /></a><br />Σε δύσκολες ώρες πνίγεται η μνήμη<br />με πλωτά φιλιά και χάδια<br />επιμένουν με σχεδίες <br />να διασώσουν πλεύσεις, <br />μ’ ανοιχτό πανί σε υγρές αϋπνίες<br />στις νυχτερινές κατακλύσεις ονείρων<br />ράβοντας ανοιχτές πληγές αναμονής. <br /><br />Φτερά βρεγμένα αγγίζουν <br />βλέφαρα κλειστά και σιωπηλούς στεναγμούς <br />στην εντατική των λυγμών <br />τότε που χάρτες ξεδιπλώνονταν<br />σε ταξίδια μάταιων προορισμών<br />με παράξενους ανέμους<br />σε καλέσματα σιωπής.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-5967267275866640370?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-24507622020407833332011-02-15T19:40:00.003+02:002011-02-15T19:46:28.393+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-7qYNz8mzxbM/TVq7HItU0NI/AAAAAAAADBY/Rbe1JqTwbKo/s1600/landscape_by_Musin_Yohan%255B4%255D.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 268px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-7qYNz8mzxbM/TVq7HItU0NI/AAAAAAAADBY/Rbe1JqTwbKo/s400/landscape_by_Musin_Yohan%255B4%255D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573973220095480018" /></a><br /><strong>Έμυ Τζωάννου</strong><br />Σημαδεύονται οι στιγμές ;<br />Δακρύζουν οι στοχασμοί ;<br />Απλώνονται οι σιωπές ;<br />Ξεδιπλώνονται οι μνήμες ;<br />Διαστέλλονται οι ματιές ;<br />Διαθλώνται οι ανάσες ;<br />Αντανακλώνται οι ζωές ;<br />Ανατέλλουν τα όνειρα ;<br />Αντέχουν τα θαύματα ;<br /><br /><strong>Άγγελος Πετρουλάκης</strong><br />Σε σιωπές δακρύζουν οι εικόνες, <br />καθώς ξεδιπλώνονται οι μνήμες, <br />λίγο πριν δύσουν τα όνειρα, <br />αποδεικνύοντας πως όσο αντέχουν τα θαύματα <br />θα ανατέλλουν ελπίδες.<br />Όμως οι ελπίδες γνωρίζουν συχνά ότι υψιπετούν <br />ως προαγγελίες θυέλλης... <br />προετοιμασμένες να παραχωρήσουν τη θέση τους <br />σε ερωτηματικά ...<br /><br /><strong>Σοφία Στρέζου </strong><br />Σημαδεμένες στιγμές σε αναπόσπαστες εικόνες<br />ακροδάκρυ στο όνειρο λίγο πριν ξημερώσει,<br />στην ελάχιστη αναλαμπή της μνήμης<br />την ώρα που μια δύση σιωπηλά δύει <br />ελπίδες που επιμένουν να δρομολογούν θαύματα<br />στην ακολουθία ενός προαναγγελθέντος ήλιου<br />διαλύοντας νέφη και θύελλες<br />στους ορίζοντες ερωτηματικών της θλίψης<br />επιμένουν στις υψιπετείς καταφάσεις.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-2450762202040783333?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-953169740577932492011-02-13T21:52:00.002+02:002011-02-13T21:57:07.075+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-RD6myD9Xnl8/TVg2rQeb2xI/AAAAAAAADA8/JhCMLIA8j88/s1600/14899.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 264px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-RD6myD9Xnl8/TVg2rQeb2xI/AAAAAAAADA8/JhCMLIA8j88/s400/14899.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573264655655885586" /></a><br /><strong>Στέλιος Κ.</strong><br />Δια-χωρίστηκαν τα μονοπάτια...<br />κρυφές νάρκες στα πόδια μου...<br />εκρήξεις...<br />τραύματα...<br />απώλειες...<br />κενά...<br /><br /><br /><strong>Σοφία Στρέζου</strong><br />Επανα-συνδέσεις που αγνοούν<br />χρόνους και τραύματα<br />επουλώνουν κυματισμούς απώλειας<br />σε καταργημένες συμπληγάδες<br />με πλεύσεις ούριες<br />στις Αιόλιες κατακτήσεις<br />ενα-ποθέτουν σελίδες πάνω σε σύννεφα<br />για να στάξουν οι λέξεις<br />την έκρηξη των συναισθημάτων.<br /><br />Τι κι αν δρόμοι διαχωρίστηκαν,<br />τα μάτια δεν έστρεψαν,<br />μη τύχει κι αγγίζουν τη θλίψη στο βλέμμα σου<br />την κιβωτό της μοναξιάς<br />που άδεια θα πλέει<br />στις κατακλυσμιαίες αρνήσεις<br />χωρίς τέλος μήτε αρχή<br />στους πλημυρισμούς ουρανών που άδειασαν<br />φορτισμένα σύννεφα λυγμών<br />στο τελευταίο αποχαιρετιστήριο φιλί<br />πικρών διαχωρισμών.<br /><br /><br /><strong>Στέλιος Κ.</strong><br />Είχαν σφραγίσει οι πύλες...<br />ατσάλινα λουκέτα...<br />χαμένα κλειδιά...<br />υπνώτισαν τους γλάρους...<br />ξεκρέμασαν τα γράμματα...<br />που είχα κρύψει...<br />φυλαχτό...<br />στα λευκά τους φτερά...<br /><br />Τώρα...<br />η όραση κυνηγά ξέφρενα...<br />την τέμνουσα στο στίγμα σου...<br />αντανακλά σε νέο καθρέφτη...<br />ο ήχος τις χροιάς...<br />δες...<br />ζωγράφισε τα είδωλα μας...<br />δες...<br />άνοιξαν τα ταπεινά μονοπάτια...<br />φιμώνοντας τις άγριες κραυγές...<br />Τώρα...<br />πλανιέται στις ακτές των ματιών...<br />μονάχα το ουράνιο τόξο...<br />λάβαρο...<br />στων Ψυχών...<br />την συν-εύρεση...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-95316974057793249?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-29474352284275451692011-02-05T10:38:00.002+02:002011-02-05T10:40:03.674+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TU0MyD85R0I/AAAAAAAAC_k/4sypW2ZK8-o/s1600/37230.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 344px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TU0MyD85R0I/AAAAAAAAC_k/4sypW2ZK8-o/s400/37230.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5570122368320882498" /></a><br />Γιατί ακόμα ανοίγεις πληγές <br />αστερισμών που έσβησαν<br />και τραγουδάς σβησμένες λάμψεις;<br /> <br />Για να λάμπουν οι λύπες στο εικονοστάσι<br />στο άδειο στασίδι στους ναούς της θλίψης,<br />την ώρα που πνεύματα φτερουγίζουν<br />απώλειες φθαρτές στα θαύματα της συνέχειας,<br />το "ποτήριον τούτο" μεταλαμβάνουν<br />αδίκαστα σώματα πηλού σε άχραντους καιρούς.<br /> <br />Αχειροποίητη αμαρτία κλεισμένη σε σελίδες μνήμης<br />κι αρετή υποταγμένη σε άνθη γιασεμιού<br />στην εποχή μακρινής αθωότητας<br />άλλη μια φορά επιβιβάζονταν οι εικόνες <br />σε άσαρκες πλεύσεις.<br /> <br />Ποιάς νύχτας αφέγγαρης <br />νοσταλγοί της σελήνης ψάλλουν ακόμα;<br /> <br />Μύστες κρυφών πόθων<br />δεμένοι στη μοίρα των αθώων<br />αγνοούν σειρήνες του πάθους<br />εξοστρακίζοντας ανομολόγητες ματιές<br />κι ασυλλάβιστα χάδια.<br /><br />Στα πένθιμα εμβατήρια άθαφτες μένουν οι μνήμες…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-2947435228427545169?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-22853166052102173132011-02-04T10:19:00.001+02:002011-02-04T10:21:23.385+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TUu24SeR_2I/AAAAAAAAC_E/ad7mKTfzjys/s1600/23119.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 276px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TUu24SeR_2I/AAAAAAAAC_E/ad7mKTfzjys/s400/23119.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5569746442321526626" /></a><br />Νύχτα βαριά στης απομόνωσης τη χώρα<br />χωρίς οδό, μήτε δρόμο να διακρίνεις<br />στην απλότητα επιλεκτικής μοναχικότητας,<br />ακόμα και τα περιγράμματα των άστρων σβήνουν<br />στην ενδιάμεση απόσταση με το φεγγάρι<br />στις αλλόκοτες μεταμφιέσεις αμνήμονης ζωής<br />στην κατάθεση της άρνησης <br />που βρίσκει παρηγοριά <br />στα συναξάρια της κατάφασης<br />υποταγμένης στην ανάθεση του φόβου. <br /><br />Πουθενά δεν ανήκει επιθυμία αστέριωτη <br />κι ας μετουσιώνεται σε ευχή<br />κι ας ταριχεύεται σε μνήμη<br />όστρακο που γράφει τ’ όνομά σου,<br />στον χορό των ρευμάτων<br />θα σου κρατώ το χέρι μη πνιγείς<br />στους αντικατοπτρισμούς της απελπισίας <br />τότε που ένα το είδωλο δεν αναγνωρίζει το άλλο.<br /><br />Αν έβρισκα την πόρτα να βγω<br />ίσως να άκουγα την πτώση του φεγγαριού<br />στα σκαλοπάτια της φυγής σου<br />λίγο πριν βγάλεις τις μάσκες<br />της ανονείρευτης ζωής σου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-2285316605210217313?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-3206201442938985302011-02-02T00:16:00.001+02:002011-02-02T00:18:50.950+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TUiGqx_gC8I/AAAAAAAACyE/FvXzVwsgtLM/s1600/387985135_ef6613e4ab_z.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TUiGqx_gC8I/AAAAAAAACyE/FvXzVwsgtLM/s400/387985135_ef6613e4ab_z.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5568849008775924674" /></a><br />Όσες φορές κι αν ζήτησα να με ξυπνήσει <br />ο καλπασμός μιας χαραυγής <br />με την χρυσή ακτίνα, <br />που πάνω της είχες εξομολογήσει <br />τα όνειρα της προηγούμενης νύχτας,<br />δεν μπόρεσε η λάμψη να εισχωρήσει, <br />να χαϊδέψει τα μάτια,<br />να ψιθυρίσει γλυκά<br />το αίνιγμα της ψυχής σου<br />κι ας ήθελα οδηγό μου την ανατολή <br />και δρόμο μου τη δύση<br />να κρατήσω στα χέρια μου το φως<br />για να χτίσω τα αδοκίμαστα μαζί σου.<br /> <br />Καταδικασμένα τα βράδια μου<br />σε χειμερία νάρκη οι νύχτες,<br />με τις επιθυμίες να τελούν σ' αναστολή <br />στις εφέσιμες αϋπνίες των βλεφάρων,<br />που τα σώματα πια δεν μιλούν<br />σιωπηλά χαράζουν τόξα προς τον βορρά, <br />με παλίρροιες πόθου ταξιδεύουν<br />στην άμπωτη εκείνου που φοβούνται ν' αγγίξουν<br />φθάνοντας μουσκεμένοι <br />ως την ανωνυμία του θανάτου… του «δικού» τους θανάτου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-320620144293898530?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-63361703851319676022011-01-30T15:38:00.001+02:002011-01-30T15:39:46.852+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TUVp3KWhWHI/AAAAAAAACw4/0M7aNJGkPZA/s1600/untitled.bmp"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 381px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TUVp3KWhWHI/AAAAAAAACw4/0M7aNJGkPZA/s400/untitled.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567972910706022514" /></a><br />Τόσες αναχωρήσεις<br />κι άλλες τόσες επιστροφές <br />φωτισμένες με θραύσματα φιλιού<br />στα ντυμένα ψέματα της αγάπης<br />με πρόβα στα αντίο, <br />πάτησα τα βήματα που εσύ πάτησες<br />αντέχοντας τον σκόρπιο λυγμό στα κλειστά μάτια<br />λίγο πριν το ταξίδι στο πέλαγος της άρνησης<br />στην άκρη μιας λυτρωτικής κατάφασης<br />που δεν ακούστηκε.<br /> <br />Κάποιες φορές η συγνώμη φόρεσε<br />των σειρήνων το ένδυμα,<br />τα κύματα έφταιξαν που πήραν μακριά<br />εικόνες κομμένες κι ήχους βουβούς<br />σε ζωγραφισμένους αποχαιρετισμούς.<br /> <br />Κι από τότε <br />κάθε που αντικρίζω την θάλασσα<br />και νιώθω το χάδι τ' ανέμου<br />χτυπάω το νερό με το βρεγμένο μου πουκάμισο<br />μήπως κι ακουστούν οι ήχοι<br />ως το ανέφικτο της στεριάς <br />που φιλοξενεί τους δικούς σου ανέμους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-6336170385131967602?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-20836341615253657332011-01-28T19:08:00.001+02:002011-01-28T19:10:13.496+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TUL4UvYBVZI/AAAAAAAACvg/rhbQ6KNOFfM/s1600/Aurora-Borealis.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TUL4UvYBVZI/AAAAAAAACvg/rhbQ6KNOFfM/s400/Aurora-Borealis.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567285124581643666" /></a><br />Ποιοι είναι εκείνοι <br />που κατοικούν σε αρκτικούς κύκλους<br />βάφοντας το λευκό του χιονιού <br />με λαβωματιές κόκκινες <br />σαν οι σαϊτιές τρυπούν στρώματα χιονιού <br />στο θνητό που κοιμάται<br />μεταναστεύουν ακόμα πιο βόρεια <br />για να δουν τους αντικατοπτρισμούς <br />από το ουράνιο σέλας<br />να γευτούν το λυκόφως της μακριάς νύχτας<br />παίρνοντας κάτι από τη λάμψη του.<br /><br />Μέρες ιστορικές κι αναπόσπαστες<br />ιχνογραφούν τις πύλες της κόλασης<br />σ’ αιμορραγούσες σάρκες<br />χωρίς να θρηνούν επιλογές αυτοδιάθεσης,<br />με λυπημένα βλέμματα πότε φωτιάς και πότε πάγου<br />καρφώνονται στο σταυρό που βαραίνει ώμους <br />και στο αίμα να κυλά υπόκωφος στεναγμός <br />μιας μοίρας που δεν ορίστηκε<br />αλλά όρισε ξενιτεμούς αδυσώπητους <br />για να θριαμβεύουν… οι αποστάσεις.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-2083634161525365733?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-41560717462217407432011-01-27T10:06:00.003+02:002011-01-27T19:37:37.410+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TUEnwDN6yoI/AAAAAAAACtk/UwSngdAPBRQ/s1600/24669_117854278231853_100000218434794_276882_3271927_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 270px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TUEnwDN6yoI/AAAAAAAACtk/UwSngdAPBRQ/s400/24669_117854278231853_100000218434794_276882_3271927_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5566774320857533058" /></a><br />Κι αν δεν υπήρξα, <br />πως έφτασα ως εδώ με εφτά σώματα<br />να αναπολώ εφτά ζωές<br />χτίζοντας μέρα τη μέρα το όνειρο<br />με κομματιασμένους ήλιους<br />σαν έγερναν λυπημένοι πάνω σε σύννεφα φωτιάς <br />με γραμμένα συνθήματα<br />με άγρια προσχήματα,<br />μετέδιδαν κακουργήματα από μακρινό παρελθόν<br />που σκοπό είχαν να αφυπνίσουν<br />να ξυπνήσουν μνήμες παλιές,<br />τότε που ο κόσμος προσπερνούσε αδιάφορα<br />διασχίζοντας αμήχανα, με συνενοχή ψέματα αμείλικτα<br />σε καιρούς αλαζονικούς.<br /> <br />Κι αν δεν υπήρξα<br />πως υπάρχω σήμερα στο ξέσπασμα μιας ζωής αλλιώτικης<br />από αυτής που ως τώρα έχω μάθει<br />κι ότι έμαθα γιατί δεν είναι αρκετό <br />και δημιουργεί απάθεια στο πλήθος,<br />χωρίς σταυροφόρους να φλέγονται από τον άνεμο<br />από την σοφία της αλλαγής<br />για να στείλουν αγγέλους σε πόθους αμαστίγωτους<br />από εκείνους που λεηλάτησαν την ιστορική μνήμη<br />για λυτρωμούς αιώνιους<br />στις συγκρούσεις του σκότους,<br />να ζωγραφίσουν ξανά ήλιους <br />χωρίς την σιωπή να πληγώνει <br />για την επανάσταση που έρχεται... φθάνει.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-4156071746221740743?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-52413153475713362782011-01-23T23:15:00.000+02:002011-01-23T23:17:03.738+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TTyamOKXRxI/AAAAAAAACr4/0QVdgbfft2Q/s1600/bda4603fd9bcc7ce.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TTyamOKXRxI/AAAAAAAACr4/0QVdgbfft2Q/s400/bda4603fd9bcc7ce.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5565493220950361874" /></a><br />Πότε ήταν που ξύπνησα απ' το λήθαργο;<br />Δεν σε είδα να φεύγεις, <br />κι ούτε άκουσα να κλείνεις την πόρτα<br />ξέφευγες μέσα από τοίχους σαν αιώρηση φαντάσματος<br />που ποτέ τα δάχτυλα δεν σ' άγγιξαν<br />μήτε χείλη σε φίλησαν.<br />Μόνον τα σύννεφα άκουσαν τον τριγμό της ένωσης μαζί τους<br />κι η βροχή κύλησε ως εκεί που αγάπησες <br />μουσκεύοντας το δριμύ της φυγής σου<br />με τραγούδια που νανούρισαν τον ύπνο του αέρα<br />γύρευαν χέρια για να πλεχτούν σώματα απλησίαστα μέχρι χθες<br />να χρυσίζουν με την πανσέληνο το σταρένιο του δέρματος<br />να ψάλλουν το ψιθύρισμα της σκοτεινιάς<br />στης λάμψης το ικρίωμα σα μεγαλώνουν οι σκιές<br />στης λατρείας το αντάμωμα<br />σε νύχτες δεσποτικές με μυρωδιές αδοκίμαστης συνάντησης<br />που ο αγέρας έφερνε αίμα ζεστό ως τον κρατήρα της αναπνοής<br />ως τα κλειστά μάτια σε μετρημένους χρόνους.<br /> <br />Πότε ήταν που μιλήσαμε στα νερά;<br />Δεν θυμάμαι πια...τις στἀλες <br />που έπεφταν αυλακώνοντας το πρόσωπο<br />και το κλάμα, με τα διάφανα δάκρυα, να γίνονται ρυάκια<br />να καλπάζουν, να ψάχνουν, να βρουν την θάλασσα<br />ερημική κι απέραντη <br />ασχημάτιστη και λυτρωτική<br />μια Γη και γύρω το αήττητο του νερού <br />που όλο έρχεται κι όλο φεύγει με κυανόλευκες αποχρώσεις <br />ίδιες με τα μοναχικά μάτια που έσταξαν την πρώτη σταγόνα,<br />στην πρώτη πέτρα και χάραξαν τ' όνομά σου..." Παράδεισος ".<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-5241315347571336278?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-26306869750744896122011-01-19T02:49:00.000+02:002011-01-19T02:51:10.098+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TTY1Q0YmTSI/AAAAAAAACrQ/25wivX4svZw/s1600/After_Rain_by_Lumir79.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TTY1Q0YmTSI/AAAAAAAACrQ/25wivX4svZw/s400/After_Rain_by_Lumir79.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563692952718822690" /></a><br />Κάτω από ουρανούς που αλλάζουν<br />στέλνοντας κεραυνούς και λάμψεις, <br />στάζουν ποιήματα <br />καλούν αστραπές <br />να οδηγήσουν αισθήματα<br />σε πτήσεις θάρρους,<br />με χαμόγελα φωτίζουν φάρους<br />σε τρικυμισμένα τοπία άμοιρων προσανατολισμών<br />για να αντέξουν φως ακριβό σε υγρά βλέμματα<br />σώζοντας πνοές σπαταλημένες<br />σε ανατολές που έδυσαν<br />σπαταλώντας την τελευταία ελπίδα προσαρμογής<br />σε αυθαίρετα παλιά κοιμητήρια αγγέλων,<br />έφυγαν ξαφνικά <br />κάνοντας εικόνες ξεχασμένων ναών να δακρύσουν<br />τη θνησιμότητα μνήμης <br />που σε κρύπτες γερνάει. <br /><br />Δεν χωρούν άλλες αναμνήσεις<br />σε χαμού αντιστάσεις<br />σε λέξεις που λένε « αντίο » <br />σε τοπία άμοιρων προσανατολισμών…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-2630686975074489612?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-13244768677727812232011-01-17T22:22:00.002+02:002011-01-17T22:24:40.579+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TTSlZUBNKSI/AAAAAAAACrI/Fsq_G3wNTUA/s1600/In_the_Bleak_Midwinter.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 246px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TTSlZUBNKSI/AAAAAAAACrI/Fsq_G3wNTUA/s400/In_the_Bleak_Midwinter.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563253293998483746" /></a><br />Είναι μια μάχη τα αδιέξοδα <br />καθώς παλεύουν με την αυτοσυντήρηση<br />επιδιώκοντας να βρουν ως ασπίδα<br />ένα χαμόγελο χαραγμένο στην πέτρα<br />σε απόκρημνους γκρεμούς επιβίωσης.<br /> <br />Ποιος είναι αυτός που τάδωσε όλα και δεν πήρε τίποτα<br />και ποιος άκουσε την σοφία της ερημιάς<br />σκαλισμένη σε τυχερά πέταλα <br />που όμως δεν έφεραν τύχη<br />στα απομεινάρια της εγκατάλειψης<br />των δικτυωτών καμουφλάζ<br />ακούγοντας μια φυσαρμόνικα <br />να τυραννά την μοναξιά των πάγων<br />στο καταφύγιο κόκκινου λάθους.<br /> <br />"Θα ξεθωριάσουν τα χρώματα<br />και τα λουλούδια θα μαραθούν<br />σε άγονες μέρες", είπες.<br />μα από τότε κάθε μέρα απελπισμένα ζωγραφίζεις<br />κι άνθη μαζεύεις σε αμνήμονες γκρεμούς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-1324476867772781223?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-38529782422926076092011-01-14T17:11:00.003+02:002011-01-14T17:19:07.011+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TTBpXjzOGfI/AAAAAAAACqM/q9YwC7X5nC4/s1600/underwater.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TTBpXjzOGfI/AAAAAAAACqM/q9YwC7X5nC4/s400/underwater.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5562061393270544882" /></a><br />ΕΜΥ ΤΖΩΑΝΝΟΥ<br /><br />Κάποιες φορές, γλίστρησα σ' Αναστημένους βυθούς <br />μετρώντας τα κύματα, <br />διασχίζοντας <br />αχαλίνωτες, <br />καλοκαιρινές, <br />φεγγαρόφωτες νύχτες, <br />βυθιζόμενη στα μονοπάτια του Έρωτα, <br />γράφοντας για τις μυστικές διόδους <br />από τους μαγευτικούς στοχασμούς και τα Όνειρα <br />που ... έμειναν Ατελείωτα .<br />Βρίσκω τις αφορμές, <br />τους τρόπους, <br />τις αιτίες, <br />για να αποτυπώνω στο λευκό χαρτί <br />τα Ονειροπόλα Χαμόγελά μου.<br /><br />ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ<br /><br />Θυμάσαι;<br />Τότε ήτανε που αναστήθηκα στον βυθό <br />υψιπετώντας στα κύματα του φιλιού <br />διασχίζοντας του κορμιού σου τις άκρες <br />με φεγγαρολουσμένες νύχτες<br />που μ’ έφερναν ξανά στα σκαλιά της αγάπης.<br /><br />Μέσα από μυστικά χάδια <br />και όνειρα μαγεμένα που για λίγο ταξίδεψαν<br />της ζωής την ανάσα<br />αφημένη στο λευκό της φυγής<br />με ανατολές που σταμάτησαν να ανατέλλουν<br />της ζωής το ξημέρωμα <br />σ’ αδειανά χέρια από δοσμένους όρκους<br />εξαργυρώθηκαν ρωγμές που στο χώμα πλάγιασαν<br />αναπνοές και βλέμματα<br />ριγμένα σε χαρτιά μιλημένα<br />σε ψαγμένους χάρτες σιωπής.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-3852978242292607609?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-72612385242459721952011-01-12T13:36:00.001+02:002011-01-12T13:39:12.920+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TS2SnSDqNsI/AAAAAAAACpE/ylyyKC0JvZ8/s1600/Tears-Of-Blood.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TS2SnSDqNsI/AAAAAAAACpE/ylyyKC0JvZ8/s400/Tears-Of-Blood.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5561262318432171714" /></a><br />Κατεβαίνουν πεινασμένοι δράκοι<br />σε σταθμευμένα ανθρώπων όνειρα<br />τώρα που άδειασαν από αιμοσταγείς ορέξεις<br />ανταλλάσσουν την δύναμή τους<br />για ένα λευκό όνειρο<br />αγνοώντας τον κίνδυνο της μετάλλαξης<br />αθάνατης αιωνιότητας σε θνητής<br />σ' αστερισμούς που σβήνουν<br />το παράξενο<br />το διαφορετικό<br />κομπιάζουν σε στεναγμούς,<br />για πρώτη φορά ξεκλειδώνουν δάκρυα<br />πίνοντας γουλιά-γουλιά την αδοκίμαστη αλμύρα<br />δανεικής θάλασσας.<br /><br />Άραγε θα μάθουν ποτέ<br />να ονειρεύονται τη δική τους αλήθεια;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-7261238524245972195?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-62430054633002800512011-01-09T21:12:00.002+02:002011-01-09T21:15:16.738+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TSoJFzyR9tI/AAAAAAAACoA/RJKc8lsvkU4/s1600/Hyacinth_flower_close-up_aka.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TSoJFzyR9tI/AAAAAAAACoA/RJKc8lsvkU4/s400/Hyacinth_flower_close-up_aka.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5560266685347395282" /></a><br />Τόσα χρόνια ταξίδια σε αφιλόξενα νερά<br />κι ούτε ένα νησί <br />για να φυτευτούν Υάκινθοι<br />που γητεύουν πληγές ποντισμένες<br />εξαργυρώνοντας το τίμημα μιας αφέλειας<br />που πίστεψε στην ιεράρχηση μύθων,<br />τώρα εξασκούνται <br />στην υπομονή<br />στην κατάφαση του ταξιδιού<br />με ιστορικούς Υπερσυντέλικους χρόνους.<br /><br />Ο ουρανός θα συνεχίζει να λάμπει<br />στα ΟΧΙ-τα Μη-τα ΔΕΝ<br />ρίχνοντας όλες τις σκιές στα ΝΑΙ<br />που ανηφορίζουν στη νύχτα γυμνά<br />με κατακλυσμιαίες αρνήσεις.<br /><br />Θα φτάσουν ποτέ <br />τους καλπασμούς των κυμάτων<br />που αγγίζουν διάφανα νερά <br />σε αγνοημένες στεριές, <br />για να φυτέψουν το άσπρο του Υάκινθου<br />στον παράδεισο της μνήμης<br />στην υπερβολή του θανάτου<br />σκορπίζοντας άνθη.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-6243005463300280051?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-11989103020224048232011-01-07T21:53:00.001+02:002011-01-07T21:56:57.906+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TSdv0kLPCvI/AAAAAAAACnY/rtiVU3gvyAg/s1600/Once_Upon_The_Time_by_titusboy25.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 250px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TSdv0kLPCvI/AAAAAAAACnY/rtiVU3gvyAg/s400/Once_Upon_The_Time_by_titusboy25.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559535213866846962" /></a><br />Ένα-ένα τα δάχτυλα σμίγουν<br />σε παλάμες που κρατούν τον ορίζοντα<br />κι ας είναι σ’ εκκρεμότητα ο άνεμος<br />κοιμάται ακόμα, δεν ανοίγει πανιά <br />για το βρεγμένο λιμάνι της λήθης,<br />η βουή της ελάχιστης σιωπής κερώνει τον ήχο<br />πάνω από κύματα εγκατάλειψης,<br />με γνώριμα περάσματα λύπης<br />να σφυροκοπούν το θέλημα του ταξιδιού <br />στα τρεμάμενα νερά της αγάπης.<br /><br />Γίνεται να ντυθεί το κενό <br />με δάκρυα-με λυγμούς-με μνήμες<br />με άναρθρα ψιθυρίσματα <br />μπρος σε ελαιώνες θλίψης;<br /><br />Πάνω στην πέτρα σκιές αφηγούνται<br />την ζέστη που άφησαν κορμιά μαθημένα<br />στην ιερότητα των ροών, <br />αποτυπωμένα ίχνη αποκαλύπτουν<br />σκόρπιες ψυχές πιασμένες στο δίχτυ<br />περιμένοντας να φυσήξει ο άνεμος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-1198910302022404823?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-65558745438613267962011-01-05T09:30:00.006+02:002011-01-05T14:42:42.397+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TSQefsFduII/AAAAAAAAClg/mFFRZ2aQjUo/s1600/absence.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 280px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TSQefsFduII/AAAAAAAAClg/mFFRZ2aQjUo/s400/absence.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5558601369840892034" /></a><br />Ενταγμένες μέρες στη λύπη<br />οδηγούν εκείνους που έμειναν<br />με προσκυνητάρια στους βωμούς της θλίψης<br />στους ναούς της απουσίας<br />διαβάζοντας προσευχητάρια αγίων που έφυγαν<br />δακρύζοντας ανθούς, <br />πενθούν στιγμές αθωότητας<br />κρυφά από βλέμματα<br />που αγγίζουν την περιέργεια.<br /><br />Τόπος ξερός, απροσκύνητος στους πολλούς<br />και μόνον αλύτρωτα πνεύματα επιστρέφουν συχνά<br />με λιτανείες παραπόνων<br />για να ησυχάζουν ψυχές ασύνορες<br />στους ανεκδήλωτους λυγμούς τ’ αγέρα<br />στάζοντας άρνηση σε ασώματα - σώματα φυγής<br />στους ιστορισμούς της αγάπης.<br /><br />Κι όταν γεράσουν οι πόνοι<br />στου ποταμού το γύρισμα<br />η αναμονή θάχει πεθάνει<br />στου νερού τα μιλήματα…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-6555874543861326796?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-4975944261544194722010-12-18T00:32:00.001+02:002010-12-18T00:34:43.118+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TQvlYwdLbXI/AAAAAAAAClA/8pShTl59rao/s1600/lithium_by_squizy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TQvlYwdLbXI/AAAAAAAAClA/8pShTl59rao/s400/lithium_by_squizy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5551783179151175026" /></a><br />Μακρινό ταξίδι, με το παρελθόν να κυνηγάει το παρόν<br />σε δάση φεγγαριών μια ανυπότακτη κραυγή συνοδεύει<br />όνειρα μέρας στις ανάσες κόκκινης νύχτας,<br />υγρά συναισθήματα <br />μεταφέρουν ρευστές καύσεις φιλιών <br />στου καημού τον ορίζοντα παλιάς φυγής<br />αγγίζοντας ένα στεγνό ΟΧΙ στην περίμετρο του ΝΑΙ<br />στα πνιγμένα ΘΕΛΩ που έσβησαν αργά-αργά<br />τότε που ο άνεμος φώναζε να διακινήσει τα ΠΡΕΠΕΙ<br />στους αδιέξοδους πόθους,<br />γραμμές τέλους σχεδιάστηκαν σε ανεπίστροφους χάρτες <br />με θλιμμένα χαμόγελα να αναρριχώνται σε βουνά, <br />να πέφτουν σε φλούδες που μαζεύτηκαν για να ζεστάνουν καρδιές<br />σε καθρεφτισμούς φωτιάς με ξάγρυπνους ύπνους.<br /> <br />Ακάνθινα στέμματα κρυφών ερώτων που αιμορραγούν<br />σε συμπληγάδες που διώχνουν φορεμένο θάνατο <br />θέλοντας να τον χρίσουν αθάνατο<br />με πληγές που ακόμα δεν έχουν επουλωθεί, <br />σκοτάδια γυμνά γλύφουν πόνους<br />αγκαλιάζοντας με απέραντη θλίψη τη μοναξιά...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-497594426154419472?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-71378731240873052242010-12-17T09:05:00.002+02:002010-12-17T09:14:53.556+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TQsMGmcFh1I/AAAAAAAACko/B3yGEo00K2c/s1600/Allura_Blood_Red_by_Cloud7Savior.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TQsMGmcFh1I/AAAAAAAACko/B3yGEo00K2c/s400/Allura_Blood_Red_by_Cloud7Savior.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5551544273201366866" /></a><br />Αίμα παντού...το αίμα παντού και πάντα...<br />Το αίμα των αθώων,<br />που αγιάζονται, σαν καταρρέουν από την οδύνη μιας "πανάρχαιας θλίψης"<br />που ευλαβικά υπηρετήθηκε,<br />μη μπορώντας να αντιταχθούν στο εφήμερο χρέος που τους εδόθη.<br />Πως ν' απαγκιστρωθούν εκείνα τα εύθραυστα, τα μοναδικά,<br />κάνοντας την έξοδο, για να αφεθούν στην ηρωική έξοδο ηρωικών ανθρώπων,<br />που αντέχουν έστω και πικραμένοι να ονειροπολούν, να ελπίζουν.<br />Γενναία αντιστέκονται στα καλέσματα της μοίρας,<br />προχορώντας μπροστά στα απέλπιδα χτυπήματα ενός προαναγγελθέντος<br />δαιμονισμένου τέλους, που επιζητούν να πλήξουν αγγέλους.<br />Οι θρήνοι ύστερα θαρθούν για όσα έπρεπε να γίνουν και δεν έγιναν...<br />για τις συσσωρευμένες συμφορές, που οδηγούν ανείρευτες ζωές σε μια πάλη τραγική,<br />ως να επέλθει η πλατωνική μέθεξη από τον αλάθητο λόγο της σιωπής<br />που διδάσκεται η μεγάλη αρετή της ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΩΣ.<br />Η "ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ΜΕΘΕΞΗ" ήρθε.<br />Η λογικά απροσδιόριστη μετοχή ενός πράγματος στην ιδέα, ενός αισθητού<br />σε κάτι νοητό.<br />Κάτω από τον ουρανό και μπροστά στους θεούς<br />οι μεγάλες λυτρωτικές αποφάσεις επιλεκτικά λαμβάνονται...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-7137873124087305224?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-1384525853816697222010-12-16T07:50:00.002+02:002010-12-16T07:54:01.442+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TQmpWQC6CXI/AAAAAAAACkg/lWaY1JYguvg/s1600/Fire_and_Ice_by_midnightstouch.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 250px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TQmpWQC6CXI/AAAAAAAACkg/lWaY1JYguvg/s400/Fire_and_Ice_by_midnightstouch.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5551154215440222578" /></a><br />Κάτω από χιονισμένα χώματα<br />θα θαφτεί η θλίψη του αγριμιού<br />με την σκιά του αγίου<br />που προστάτεψε στιγμές ερημιάς<br />ανάβοντας φωτιά στο σώμα<br />ενταγμένο σε φθαρτό περίβλημα,<br />με την ευθραυστικότητα της σκέψης<br />μετέωρης εκεί ανάμεσα στον άνεμο και την βροχή,<br />με πένθιμα εμβατήρια θα βαδίσει<br />στη λυτρωτική αθώωση της ψυχής<br />με απλάνιστους συνειρμούς.<br /><br />Κι όσο πατήθηκαν τούτα τα χιονισμένα χώματα<br />τόσο άκουγαν την σιωπή<br />τη φερμένη από τόπους μακρινούς<br />υλοποιώντας το προσδόκιμο όνειρο<br />σε καιρούς εκρήξεων δοκιμασμένης απονιάς<br />που δέχθηκε στα περάσματα των αγγέλων<br />στους μιλημένους γκρεμούς της φθοράς.<br /><br />Ο άνεμος θα παρασύρει το χιόνι<br />την άνοιξη που θ’ αναστηθούν λουλούδια<br />σκυμμένα πάνω από την πέτρα της αγάπης.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-138452585381669722?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-56450793236064530272010-12-14T23:10:00.002+02:002010-12-14T23:13:59.141+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TQfdjTtAftI/AAAAAAAACjg/rTVViM2hHBI/s1600/Music_of_the_Night_by_freak76.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TQfdjTtAftI/AAAAAAAACjg/rTVViM2hHBI/s400/Music_of_the_Night_by_freak76.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5550648664411635410" /></a><br />Τόσα γράμματα σταλμένα<br />με υστερόγραφα να λιποτακτούν<br />χαρτάκια διπλωμένα<br />ανάμεσα σε αναφιλητά και μάτια δακρυσμένα<br />σε ρυάκια σιωπής<br />που ταξιδεύουν την μελάνη των δακτύλων<br />την λεπτομέρεια της φυγής<br />σε αζωγράφιστο λιμάνι<br />με αγκυροβολημένους φόβους.<br /><br />Τόσες λέξεις σπαταλήθηκαν<br />για την αναστήλωση διατηρητέας μνήμης<br />στα προσκυνητάρια της απουσίας,<br />με ταριχευμένους ημεροδείχτες<br />να μετρούν εφιαλτικούς μήνες απόγνωσης<br />μετασχηματίζοντας τον χρόνο σε ποταμό<br />που δεν γυρίζει πίσω<br />παρατηρώντας την αποσύνθεση ναυαγίων<br />που στην άμμο κόλλησαν<br />την λασπωμένη ανυπαρξία<br />με προσχήματα επιστροφής μετέωρα<br />στο μάταιο μιας ασύνθετης προσμονής.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-5645079323606453027?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-30987345855845204462010-12-08T19:53:00.001+02:002010-12-08T19:56:14.180+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TP_GPiMuwoI/AAAAAAAACjY/B4eEEIq6qFg/s1600/Phantom_of_the_Opera_Wallpaper_by_subliminaljay.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TP_GPiMuwoI/AAAAAAAACjY/B4eEEIq6qFg/s400/Phantom_of_the_Opera_Wallpaper_by_subliminaljay.png" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548371236124279426" /></a><br />Όλα άρχισαν μες τη σιωπή<br />κι ούτε που κατάλαβα<br />πως αναρριχήθηκαν σε πλαγιές αποχαιρετισμού,<br />με φτερά κέρινα έφτασαν ως τον ήλιο<br />για να πενθήσουν παλάμες<br />που τόλμησαν ν' αγγίξουν το όνειρο<br />με ακροβασίες θάρρους<br />για τα ύψη του παράδεισου.<br /><br />Κι όσο οι χρόνοι συναινούσαν την αθωότητα<br />με φως σταγμένο στα μάτια<br />στα χαμόγελα<br />στις μιλημένες χαρακιές των αδιεξόδων<br />εκείνη χρονοτριβούσε με πείσμα,<br />με υπομονή,<br />με επίγνωση<br />πως η αρετή κατακτάται<br />στην αληθινή προσπάθεια<br />ν' αγγίξει τον άνεμο<br />από τα ψηλά καμπαναριά της αγάπης<br />στα μυρωμένα λιβάνια της υποταγής. <br /><br />Μετά όλα μάδησαν<br />σε στοές που οι σκιές ψιθύριζαν λάμψεις<br />για να υπάρχει πάντα λιγοστό φως<br />να εξαργυρώνει την αθανασία των συναισθημάτων,<br />το ελάχιστο και το μέγιστο<br />μιας φυγής αναπότρεπτης<br />που τρέχει γι' αλλού με φορεμένες στάλες<br />έτοιμης από καιρό<br />για τους επερχόμενους κατακλυσμούς<br />στη μέση μιας ξεθωριασμένης τοιχογραφίας<br />στους ναούς του τέλους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-3098734585584520446?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-19352172374075345402010-12-05T20:59:00.002+02:002010-12-05T21:01:28.310+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TPvhZDm3WCI/AAAAAAAACjE/LmPA6FI7H4s/s1600/viewerCA9DY127.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TPvhZDm3WCI/AAAAAAAACjE/LmPA6FI7H4s/s400/viewerCA9DY127.png" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5547275186618193954" /></a><br />Άγγελος Πετρουλάκης<br /><br />Κάποτε <br />θα τραγουδήσω με τη φωνή των δέντρων,<br />με το ψιθύρισμα των λουλουδιών.<br /><br />Κάποτε<br />...θα τραγουδήσω με το θρόισμα των φύλλων,<br />με τη φωνή των ανέμων.<br /><br />Κάποτε<br />θα τραγουδήσω με το ξέσπασμα καλοκαιριάτικης μπόρας<br />και θα σταθώ απέναντί σου με δυο κυκλάμινα...<br /><br />Θα τραγουδήσω για τα σπίτια με τις βοκαμβίλιες<br />για τα ξωκλήσια που σκλαβώνουν στο άσπρο τους το φως,<br />για σκαριά τσακισμένα <br />και γοργόνες που θρηνούν ακόμα την πτώση του Ίκαρου.<br /><br /><br />Σοφία Στρέζου<br /><br />Ίσως αν μ' άφηνες<br />μπορεί να έφτανα κάποτε να τραγουδήσω<br />τον ίδιο λυγμό που χρόνια τώρα καίει μέσα μας<br />ταξιδεύει με τους ανέμους<br />για μιας μέρας ταξίδι<br />στα οροπέδια του φεγγαριού<br />στις ακτές των άστρων<br />που Ίκαροι φτεροκοπούν πτώσεις<br />στα φιλέματα του θανάτου.<br /><br />Ίσως αν μ' άφηνες<br />να μπορούσαμε κάποτε να βρεθούμε<br />"εγώ μ' ένα τσιγάρο<br />κι εσύ η στάχτη του"<br />σε ασώματες συνεδρίες<br />σκαριά ναυαγισμένα, τσακισμένα,<br />στων χεριών τα φιλήματα<br />σε συνωμοσίες σιωπής.<br /><br />Ίσως αν μ' άφηνες <br />θα αντέχαμε κάποτε<br />να σταθούμε απέναντι<br />σαν βροχή και μπόρα και καταιγίδα<br />σε ξεσπάσματα ηχοποιημάτων<br />που φώναξαν την φυγή<br />κι έστειλαν φιλί στο αντίο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-1935217237407534540?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-86932832561532690042010-12-03T03:06:00.002+02:002010-12-03T03:08:41.376+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TPhC72Vt0jI/AAAAAAAACiM/Uhv9bOlB8iY/s1600/tear_stained_v1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TPhC72Vt0jI/AAAAAAAACiM/Uhv9bOlB8iY/s400/tear_stained_v1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546256537073078834" /></a><br />Κι εκεί που λέω<br />"θα πολλαπλασιάσω τον άνεμο "<br />για να με φέρει κοντά σου",<br />εκεί εκείνος διαιρεί<br />στέκεται ακίνητος στην ακινησία του χρόνου<br />αφαιρεί διαδρομές<br />καθώς ξεκουράζεται στους Αιολικούς ασκούς<br />μιας μακαριότητας ανερμήνευτης<br />στις δικές μου προθέσεις.<br /><br />Αναμονή που γεννά αόριστο χρόνο<br />κι ούτε που νοιάζεται <br />για τον δικό μου παρόντα ή μέλλοντα<br />ασώματο συναίσθημα<br />ενταφιασμένο σε παρακείμενο<br />που ενσωματώνεται σε υπερσυντέλικο<br />εκγυμνάζοντας αντοχές σε βάραθρα στίχων<br />με την γραμματική να ασελγεί πάνω μου<br />με μετοχές άκλητες.<br /><br />Κράτησα το συντακτικό ως άλλοθι<br />στις κλήσεις ευσπλαχνικού αγέρα<br />υπερασπιζόμενη<br />την άφαντη ακινησία τ' ανέμου<br />την ταυτόχρονη συντριβή<br />στον εκσφενδονισμό με πτώσεις θανάτου<br />στην ακαταμάχητη γοητεία <br />της πρόσθεσης νέων ανέμων <br />που θα με φέρουν κοντά σου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-8693283256153269004?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-64176143337741624392010-12-02T09:39:00.001+02:002010-12-02T09:43:10.194+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TPdN0JIb2dI/AAAAAAAACiE/jkKSMfK1x24/s1600/untitled.bmp"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 242px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TPdN0JIb2dI/AAAAAAAACiE/jkKSMfK1x24/s400/untitled.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545987024329890258" /></a><br />Κι αν δεν με θέλεις εσύ<br />τι γίνεται;<br />Πως θα επουλωθούν <br />τα δικά μου "θέλω"<br />στο αμετάθετο του χρόνου,<br />στις αλλαγές <br />που συντελέσθηκαν μέσα σου,<br />στο βλέμμα που αγριεύει<br />σε περιοδείες ερημιάς;<br /><br />Οι ερωτήσεις περιμένουν τις απαντήσεις <br />που αργούν να δοθούν,<br />σε σκονισμένους υπνόσακους,<br />κοιμίζουν την ματαιότητα σαρκωμένου ονείρου<br />στραγγίζοντας σταγόνες ανελέητης μοναξιάς <br />σ' έναν ουρανό <br />που κοιμάται κι όμως πληγώνει.<br /><br />Στο κομμένο σεντόνι οι πόνοι αφηγούνται<br />εκτροπές στεναγμών<br />σε ποταμούς φωτιάς.<br />στο πριν και στο μετά <br />μιας απουσίας που δραπετεύει,<br />με τον αέρα να προσπαθεί<br />να ερμηνεύσει τα "γιατί"<br />που έμειναν πίσω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-6417614333774162439?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-22784704411064254222010-11-30T13:16:00.002+02:002010-11-30T13:19:29.813+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TPTdpzAOrwI/AAAAAAAACgE/ddOHt8bGozE/s1600/LoversSeat_Frith.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 294px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TPTdpzAOrwI/AAAAAAAACgE/ddOHt8bGozE/s400/LoversSeat_Frith.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545300751335468802" /></a><br />Είναι που το σώμα θυμάται<br />όλες τις ρωγμές που άφησες<br />στο πέρασμά σου<br />με τα μάτια να ξεδιψούν<br />απ’ τη βροχή <br />που τα βλέφαρα έβρεξε<br />τον καιρό που αντάριαζες<br />την ψυχή μου.<br /><br />Τώρα ο πόνος παγώνει το κορμί<br />σε ιστορημένα αινίγματα απουσίας<br />σε ανέμους χωρίς μνήμη<br />κι ας ουρλιάζεις ακόμα <br />μύθος αλύτρωτος μέσα στην άρνηση<br />στην αμφίβολη κατάφαση της παρουσίας.<br /><br />Έμεινε το μονόγραμμά σου <br />ακουμπισμένο<br />δίπλα σε μια ελαιογραφία ξέθωρη<br />στα απολιθώματα του χρόνου,<br />τακτοποιημένο<br />ανάμεσα σε μια βασανιστική σιωπή<br />με σαρκασμούς θανάτου,<br />με θλιμμένο χαμόγελο<br />μιας αγεωγράφητης νοσταλγίας<br />που δεν λέει να τοπογραφηθεί<br />στους κυματισμούς της φυγής σου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-2278470441106425422?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-64303420988021734372010-11-29T11:43:00.006+02:002010-11-29T12:32:52.643+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TPOAuXkrjfI/AAAAAAAACf8/2Lr35Wh6iHQ/s1600/November_2007_by_luckee_08.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TPOAuXkrjfI/AAAAAAAACf8/2Lr35Wh6iHQ/s400/November_2007_by_luckee_08.png" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5544917100313415154" /></a><br />Νοέμβρη μήνα χωρίς χρώμα ζωγράφισες<br />σκιά που ξεθώριασε, <br />με την μελαγχολία να δακρύζει<br />περίγραμμα άλαλης φυγής στο δοξάρι της μοίρας,<br />ακολουθώντας το κοράκι που μακριά πέταξε <br />στο σκοτεινό του εφιάλτη καταραμένο ταξίδι.<br /><br />Πως να σωθείς <br />από τους ναυαγισμούς ανεξύπνητου ύπνου<br />που τα φτερά σου σιγά-σιγά βρέχει<br />για να πετάξεις πίσω στα βουνά<br />να κρατηθείς στο άπιαστο τ' ανέμου,<br />με πόνους ανένταχτους σε περιπολίες λυγμών<br />εσύ που μίλαγες με των ματιών την αφή<br />τώρα ζητάς να προσπεράσεις καταιγίδες<br />που μια στιγμή ανυπεράσπιστος έσπειρες.<br /><br />Νοέμβρη μήνα ταριχεύεις αναμονές<br />περνάς λέξεις σε κρυπτογραφημένα μηνύματα<br />με πρόσωπο σκαμμένο, σχεδόν ματωμένο<br />από κυκλώπεια χέρια που σ' άρπαξαν<br />μυρίζεις θάνατο σε σκουριασμένες άγκυρες<br />στα αραξοβόλια της θλίψης <br />με γεύση τρικυμίας στα χείλη<br />με το πεπρωμένο να σαρκάζει πάνω τους<br />ικετεύοντας να συλλαβίσεις ξανά<br />στην γλώσσα του γυρισμού σου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-6430342098802173437?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-66283922549661189102010-11-17T10:06:00.002+02:002010-11-17T10:08:21.036+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TOONTS3SLiI/AAAAAAAACeU/CmFllE0magI/s1600/Collab__Child__s_Dream_by_uAe_Designer.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TOONTS3SLiI/AAAAAAAACeU/CmFllE0magI/s400/Collab__Child__s_Dream_by_uAe_Designer.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5540427329216589346" /></a><br />Έτσι γεννήθηκες με υλικά ανάγκης<br />μια νύχτα που τα κορμιά ξεδίψαγαν πάθη σκληρά<br />ονειροβατούσες από μικρός,<br />κι ας μεγάλωνες με ραγισματιές φωτός<br />που στην ψυχή έμπαιναν<br />κούρνιαζαν οι σπίθες, μικρές τότε<br />φυλακισμένες σε ρόδι ευχών.<br />Ήξερες να το φυλάς μη τύχει και σπάσει<br />μη τύχει και σκορπιστούν τ' ακριβά όνειρα <br />από τα καταφύγια της μοναξιάς.<br /><br />Τόσα χρόνια πλάστηκες με ύλη ονείρου<br />φτεροκοπώντας στις αφύλακτες διαβάσεις<br />παραμερίζοντας τους βηματισμούς του θανάτου<br />που ακολουθούσαν τα δικά σου βήματα,<br />δυο βήματα ο θάνατος <br />και πίσω ένα άλμα εσύ<br />ξεγελώντας την επιθυμία <br />να σε φέρει κοντά του,<br />προσπερνούσες την απελπισία της μοίρας<br />τις μαντείες του πεπρωμένου <br />που άλλα όριζαν κι άλλα σχεδίαζαν,<br />μα εσύ αμετανόητα διψασμένος<br />γύρευες νέα βρύση κάθε φορά<br />για να ξεδιψάσεις <br />πόθους κι οργασμούς ανακάλυψης<br />συλλαβίζοντας λέξεις ποιητών και μέρη αδιάβατα<br />με τις επιθυμίες να σέρνει άλογο κάτασπρο<br />και καβάλα εσύ ν' αναχαιτίζεις την νύχτα<br />μη τύχει και στεγνώσει η δροσιά του πρωινού<br />που χάιδευε τις αισθήσεις <br />στην άβυσσο που σ' έπνιγε<br />αν κι ήδη στ' αστέρια πετούσες.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-6628392254966118910?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-40122682252361822012010-11-10T12:06:00.002+02:002010-11-10T12:31:21.295+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TNpvG7DmsqI/AAAAAAAACeE/qvNjB6iOY4U/s1600/Eyes_of_The_Forest_by_caiticat.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TNpvG7DmsqI/AAAAAAAACeE/qvNjB6iOY4U/s400/Eyes_of_The_Forest_by_caiticat.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5537860856528155298" /></a><br />Μάτια που αγγίζουν την λύπη<br />σε ξέφωτα θλίψης,<br />με την απουσία να διαπερνά <br />παρανοϊκές αποφάσεις<br />κι ούτε μια ελπίδα αγάπης μετάγγιση<br />στην προσπάθεια επιβίωσης του ονείρου<br />στις αυτόχειρες διαδρομές<br />στα ρέκβιεμ των τραυμάτων.<br /><br />Μάτια που αγγίζουν την επιμονή<br />υπηρετώντας μια εμμονή πόθου<br />στην αντιπαλότητα με την λογική<br />στα νοσταλγικά ταξίδια<br />εκείνων που ακόμα δεν βιώθηκαν <br />στις αποψιλώσεις του θυμού<br />και μιας οργής πνιγμένης<br />στην ηρεμία των επιλογών<br />τότε που οι νύχτες ακόμα ούρλιαζαν <br />σε σώματα γυμνά και κρύα.<br /><br />Στάσιμα τα βλέμματα αγγίζουν τον άνεμο<br />που ξέρει να εισχωρεί, <br />να καλεί λωτοφάγους <br />ν' αρμενίσουν θάλασσες ανοιχτές,<br />λέγοντας οριστικά αντίο<br />στα καλέσματα της απελπισίας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-4012268225236182201?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-29854005722312074942010-11-04T08:18:00.002+02:002010-11-04T08:22:43.567+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TNJQmcQBqZI/AAAAAAAACd8/KPDCRzR3nc4/s1600/Bleeding_Heart_by_clasixart.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 250px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TNJQmcQBqZI/AAAAAAAACd8/KPDCRzR3nc4/s400/Bleeding_Heart_by_clasixart.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5535575513340422546" /></a><br />Τόσο καιρό ευλαβικά σωπαίνεις<br />στα πέρατα του πόθου<br />έχοντας συντροφιά τον ουρανό<br />στη Γη των ονείρων<br />που τόσο λαχτάρισες να περπατήσεις<br />διεκδικώντας να ξεδιψάσει η ψυχή<br />από φως αστραπής<br />στα σκιώδη περάσματα της καρδιάς. <br /><br />Αφέθηκες σε εξαντλητικές αναζητήσεις<br />ημερεύοντας τους εφιάλτες<br />που την σκέψη στοίχειωναν<br />την θηριωδία των εμμονών<br />που κατέτρωγαν το νου<br />μέρες ζεστές και νύχτες παγωμένες<br />στους ναυαγισμούς των ονείρων. <br /><br />Τώρα αίμα ζεστό οδηγεί το τιμόνι<br />αντιστεκόμενου χαμού<br />με κουράγιο και θλίψη χρωματίζεται<br />χρέος αλύτρωτου λυτρωμού,<br />με οδύνη θα εξοφληθεί<br />στις μοναχικές εκτάσεις του πόνου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-2985400572231207494?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-29361044951589016682010-11-02T07:59:00.005+02:002010-11-02T08:07:05.369+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TM-qR69rpMI/AAAAAAAACds/cq_MDWL9KEQ/s1600/dark_storms_6_by_welshdragon-d304ops.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 250px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TM-qR69rpMI/AAAAAAAACds/cq_MDWL9KEQ/s400/dark_storms_6_by_welshdragon-d304ops.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5534829691924096194" /></a><br />Ουρλιάζουν οι θύελλες<br />κι οι καταιγίδες στήνουν χορό<br />στα χρόνια που πάνε κι έρχονται,<br />καρφιά ματωμένα στην πλάτη της ζωής<br />που φεύγει...<br /><br />Μετατοπίζουν την ευθύνη<br />με τα διλήμματα να παίρνουν φωτιά<br />ακολουθώντας το μακρύ ταξίδι της ξενιτιάς<br />αντέχοντας ν' ακολουθήσουν το όνειρο<br />με βήματα ίσια<br />παρακάμπτοντας τους τετραγωνισμούς κύκλων<br />που έκλεισαν...<br /><br />Θανατώνουν φλόγες σε στάχτες σβηστές <br />αγάπες που ξεψύχησαν με διανυκτερεύοντες πόνους <br />με τους στοχασμούς ν' ανοίγουν τα κλειδιά της ψυχής<br />στους πολέμους του νου,<br />φαρμακωμένες από το ψέμα που τις έπνιξαν<br />νικήτριες και νικημένες παραδίνονται στη φυγή<br />στη δραματική έξοδο από το όραμα<br />που θέριεψε συναισθήματα<br />αφήνονται σ' άλλη πλάνη...<br /><br />Περιπλανώμενες<br />κοιμούνται με προσκεφάλι τον άνεμο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-2936104495158901668?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-87327979237313686222010-10-26T22:36:00.004+03:002010-10-26T22:43:35.102+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TMcuMIRiQ-I/AAAAAAAACdc/DkCrXR5AmAs/s1600/Swamp_Demon_1920x1200_by_AbnormalArt.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 250px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TMcuMIRiQ-I/AAAAAAAACdc/DkCrXR5AmAs/s400/Swamp_Demon_1920x1200_by_AbnormalArt.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5532441453162284002" /></a><br />Ξυπνούν οι φόβοι σε διαδρομές μνήμης,<br />με ρούχα κλεμμένα παίζουν κρυφτό<br />κυνηγώντας αλήθειες,<br />εκεί που οι πέτρες κυλούν<br />σε εικόνες ανάμνησης,<br />πολυβόλα τρυπούν εκείνο που λείπει<br />το ακολουθούν με φωνή <br />που σπάει κομμάτια γυαλιού <br />για να ματώνουν βήματα.<br /> <br />Ταξιδεύουν με χειμώνα πρώιμο<br />σε λησμονιάς προορισμούς<br />κι αρχίζουν ξανά να στήνουν εικόνες, <br />με καρδιές ανταριασμένες<br />δίπλα σε πειρατές και σαρακηνούς<br />λύνουν σχοινιά, κόμπους<br />δένουν τα χέρια στο μακελειό της λήθης<br />στα άναρχα συνθήματα,<br />στις άδικες συνθηκολογήσεις<br />χαρίζουν νύχτες και θλιμμένα χαμόγελα,<br />με λαϊκά ξεσπάσματα<br />γυρεύουν την πραγματική ταυτότητα ήρωα<br />που σταμάτησε ηρωισμούς<br />στην αταξία οδοιπορικών<br />που ακόμα αντέχουν <br />σε ξενιτιά να ξημερώνουν.<br /> <br />Σε μέρες που έχασαν όνομα και ημερομηνίες<br />σε λιμάνια αφιλόξενα και βουνά απρόσιτα<br />στις ακτές του τέλους <br />αμαχητί πορεύονται οι φόβοι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-8732797923731368622?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-29143621716059706332010-10-25T09:22:00.001+03:002010-10-25T09:24:24.385+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TMUieHxH8GI/AAAAAAAACdM/GFpfseomxmo/s1600/28429_400978732892_280279697892_4405944_4403248_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TMUieHxH8GI/AAAAAAAACdM/GFpfseomxmo/s400/28429_400978732892_280279697892_4405944_4403248_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5531865618171031650" /></a><br /><br />Πλησιάζουν οι μέρες <br />που οι πόνοι φορτώνουν καράβια<br />για το λυκόφως που φέγγει πέτρες αθάνατες,<br />γιατί τα όνειρα καίνε <br />τα ανεξίτηλα<br />τα αντιφατικά σχέδια<br />μιας ονειροπεριπολίας που μεθοδικά σχεδιάστηκε,<br />τώρα κινδυνεύει να αναφλεχθεί<br />στον αστερισμό βόρειου παράλληλου μεσημβρινού.<br /><br />Θέλουν να γυρίσουν όλη την Γη <br />να υποτάξουν αντιδράσεις <br />στις μοιραίες αφηγήσεις ταξιδιού,<br />να δακρύσουν σε σταθμούς άφιξης<br />σε βουνοπλαγιές και οροπέδια<br />στις αντικαταθλιπτικές αναβάσεις του μύθου.<br /><br />Σε χειμώνα δίσεκτο<br />ο ήλιος της νύχτας θα φέγγει λιβάδια <br />για να περνούν φαντάσματα<br />την ώρα που το φως αιμορραγεί<br />φωτίζοντας πέτρες που ζουν σε αιώνια σιωπή.<br /><br />Με άρμα φυγής την μοναξιά<br />καρδιές ναυαγισμένες<br />στα χαμόγελα τ' ουρανού,<br />δραπετεύουν από τα κάστρα του έρωτα,<br />με συνεχιζόμενες επικλήσεις<br />ακολουθούν χαραγμένες πορείες<br />αταλάντευτων επιθυμιών<br />στους καταποντισμούς της θλίψης.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-2914362171605970633?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-32465249134378385592010-10-16T07:36:00.001+03:002010-10-16T07:44:43.291+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TLktR8dBWcI/AAAAAAAACdA/5letSGAKb90/s1600/summer_rain_by_abart.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TLktR8dBWcI/AAAAAAAACdA/5letSGAKb90/s400/summer_rain_by_abart.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5528499803882871234" /></a><br />Θα μπορούσα να μαζέψω όλη την βροχή<br />μόλις σε δυο χέρια ξερά,<br />να ξεδιψάσουν άνυδρα σώματα<br />στης αφής το ξημέρωμα,<br />να ξεπλυθούν ελιγμοί περίτεχνοι<br />στου παραλογισμού τα βρόχινα τόξα,<br />μόνιμοι κάτοικοι ακρωτηρίου <br />που το χτυπούν κύματα<br />στους καταυλισμούς της αγάπης.<br /> <br />Όμως δεν μπορώ,<br />η βροχή που τόσο αγάπησα<br />σβήνει τα ίχνη <br />μεγαλώνοντας αποστάσεις, <br />κι οι φλέβες που τον δρόμο έδειχναν<br />στέγνωσαν καθώς στο αίμα σου βούταγα,<br />για να σώσω και να σωθώ<br />από τους κεραυνούς της φυγής σου.<br /> <br />Η τελευταία αστραπή ζωγράφισε <br />ένα τρεμάμενο φιλί αντίου<br />λίγο πριν αστράψει<br />στον καινούργιο ουρανό <br />των άκλιτων δισταγμών σου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-3246524913437838559?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-52375906419037499762010-10-14T19:36:00.001+03:002010-10-14T19:40:25.011+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TLcx3hMiWsI/AAAAAAAACco/I5oQqyrKB-Y/s1600/lavaish_by_demios01.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TLcx3hMiWsI/AAAAAAAACco/I5oQqyrKB-Y/s400/lavaish_by_demios01.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5527941897494092482" /></a><br />Μεγαλώνουν οι αποστάσεις<br />κάθε φορά που οι αλήθειες μικραίνουν<br />περάσματα στενεύουν σε ζωγραφιές τέλους<br />παγώνοντας μαγικές εικόνες<br />με τις εποχές ν' αλλάζουν. <br /><br />Ακόμα κι η μέρα έμαθε να συνομιλεί με την νύχτα<br />στους ακριβοθώρητους συμβιβασμούς<br />κι ο αέρας σήκωσε απαλά φύλλα να αιωρηθούν,<br />να φέρουν χάλκινο χρώμα<br />στον αχό του δάσους που τώρα σε νανουρίζει<br />με το όνειρο να σαρκώνεται σε υποταγμένη σιωπή<br />που συνειδητά επιλέγεις. <br /><br />Φτερουγίσματα έρχονται και παρέρχονται<br />στου πεπρωμένου τις πτήσεις<br />σιγανά εξασκούνται στα μικρά στα λίγα<br />σε δρόμους που κλείνουν<br />κι άλλους που ανοίγουν<br />ξεκρεμούν μοναχικά <br />από τα σύννεφα την ελπίδα. <br /><br />Το φως που αχνοφαίνεται αχνοφέγγει<br />διδάσκει, πειθαρχεί<br />ιεραρχεί προτεραιότητες<br />που για καιρό υποτάσσονταν<br />στο βίαιο μιας καθημερινότητας,<br />αν και για χρόνια πάλευαν με την ανθρώπινη φύση<br />τώρα ξεδιψούν χείλη ξερά<br />από φιλιά πλυμένα, σχεδιασμένα<br />στα ξέφωτα του μυαλού σου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-5237590641903749976?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-78380635436634085362010-10-12T08:56:00.002+03:002010-10-12T09:05:27.176+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TLP5MXJU5qI/AAAAAAAACcY/Tzc9litYKZw/s1600/Return_to_Avalon_by_fleurdemai.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TLP5MXJU5qI/AAAAAAAACcY/Tzc9litYKZw/s400/Return_to_Avalon_by_fleurdemai.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5527035158480610978" /></a><br />Ψάχνουν, γυρεύουν, κυνηγούν <br />τα εφτά σώματα ζωής ταξιδεμένης,<br />σε χαλάσματα πύργων<br />εκεί που οι θρύλοι αθανάτων αιωρούνται<br />με σπαθιά ακονισμένα <br />έτοιμα να αναμετρηθούν με δυνάμεις σκοτεινές,<br />τότε που οι ονειροπεριπολίες σαρκώνονται,<br />δίνοντας πνοή σε ιερά κείμενα<br />και ταραγμένα νερά ησυχάζουν<br />από νεράιδες λιμνών.<br /> <br />Στις βόρειες ακτές<br />οι στρατοκόποι θαυμάζουν την αρχιτεκτονική ερειπίων<br />κι οι ποιητές υμνούν βουνά κυματιστά<br />μεταμοφώνονοντας σε περιπέτεια, κίνδυνους μαγεμένους.<br /> <br />Με φορεμένη περηφάνια στα μάτια<br />ζωντανεύουν μοίρα παλιά δεμένη με νέα,<br />την προκαλούν με βλέμματα τρυφερά<br />καθώς κύματα μνήμης φουσκώνουν θύμησες<br />κολυμπώντας σε αναμνήσεις.<br /> <br />Άνεμοι επιστροφής θα φέρουν γαλήνη στην ψυχή<br />ή μήπως πάλι θα γεμίσουν θλίψη τα μάτια,<br />φέρνοντας επιδιωκόμενο τέλος<br />στους καταυλισμούς των ονειροταξιδεμένων<br />στους μετεωρισμούς των σωμάτων<br />κυνηγώντας των θρύλων φως<br />επιζητώντας να προστατεύσουν την αιώνια σιωπή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-7838063543663408536?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-8602529793508862722010-10-03T02:14:00.005+03:002010-10-03T02:20:31.202+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TKe99aoDBZI/AAAAAAAACcQ/lMvSSD9R0YY/s1600/don__t_leave_me_by_Drisgo.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TKe99aoDBZI/AAAAAAAACcQ/lMvSSD9R0YY/s400/don__t_leave_me_by_Drisgo.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523592330810164626" /></a><br />Ματωμένες συμφωνίες φόβου<br />πονούν στις μετωπικές συναντήσεις,<br />δεν μπορούν να ανατρέψουν<br />το βίαιο της φυγής<br />της ματαιωμένης για καιρό<br />προαναγγελμένης αναχώρησης.<br /><br />Προσημειωμένα σημεία του χάρτη<br />με δάκρυα ξέβαψαν<br />τους παράλληλους μεσημβρινούς<br />ανεπίγνωτων προορισμών <br />στο υποσυνείδητο που γίνεται συνειδητό<br />εκεί που για χρόνια το όνειρο<br />έτρεφε την ελπίδα<br />αθροίζοντας τις ώρες<br />στις νωχελικές ανατάσεις.<br /><br />Στα πόδια φτερά φορέθηκαν<br />να συνοδεύσουν ταξιδευτές εξόριστους<br />ψαλιδίζοντας κάθε φορά<br />ορόσημα προσπελάσιμα<br />αναζητώντας α-χρονικά καλέσματα<br />στις γειτονιές του κόσμου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-860252979350886272?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-10380787864552565782010-09-29T19:34:00.001+03:002010-09-29T19:37:35.941+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TKNq3TUH5VI/AAAAAAAACbw/SeFDTN-z37w/s1600/63536_1560460702261_1557617064_31347386_5898632_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TKNq3TUH5VI/AAAAAAAACbw/SeFDTN-z37w/s400/63536_1560460702261_1557617064_31347386_5898632_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5522375066396386642" /></a><br />Όταν θα πάψει ο θυμός να χορταίνει τα βράδια<br />πάλι η λύπη θ' αρχίσει να στήνει χορό<br />να θριαμβολογεί που κέρδισε<br />στην αιώνια αντιπαλότητα<br />καταθέτοντας σε νεκρούς άθαφτους<br />τα προνόμια της θλίψης. <br /><br />Στις βεγγαλικές καύσεις θα καίγονται<br />λάφυρα δεμένα στη συνέχεια μιας συναυλίας<br />που άδοξα έληξε<br />στους σταθμούς της σκέψης,<br />με κείνα που στέγνωσαν<br />σε παραμιλητά συγνώμης<br />που δεν ειπώθηκε ποτέ<br />σε νυχτωμένες μέρες.<br /><br />Ίσως κάποια στιγμή<br />που οι νύχτες<br />άλλη μια φορά θα μικραίνουν<br />τον παγιδευμένο χαμό<br />με το φως να ξεβάφει το μαύρο,<br />να θυμηθείς να πνίξεις θυμούς<br />σε θάλασσες μεγάλες<br />στα μάτια της...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-1038078786455256578?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-71984534859000006602010-09-20T19:41:00.002+03:002010-09-20T19:49:07.397+03:00Παρακαλώ όλους σας να το κοινοποιήσετε όπου μπορείτε!!<br />Σας ευχαριστώ!!!<br /><br /><br /><br />ΛΟΓΟΚΛΟΠΗ από ένα "παλιάτσο" που ξαναχτύπησε<br /><br />Καλημέρα<br /><br />Πρόσφατα ανακάλυψα ίσως την πιο "θαρραλέα" λογοκλοπή στο blogspot,<br /><br />για την οποία νιώθω υποχρεωμένη να σας ενημερώσω.<br /><br /> <br /><br />Μερικά παραδείγματα, που σας αφορούν - ------------------------------------------------------------------<br /><br /> <br /><br />1. στο http://enaspaliatsos.blogspot.com/2009/12/blog-post_18.html<br /><br /> <br /><br />1.a. "με πνεύμονες υποταγμένους<br /><br />σε οχτώ μιλιγκράμ πίσσας<br /><br />και μονοξείδιο του άνθρακα" είναι κλεμμένο από εδώ<br /><br />- http://drapetisblogspotcom.blogspot.com/2007/10/blog-post.html<br /><br /> <br /><br />1.b. "κι ύστερα.. στο πληκτρολόγιο<br /><br />της έναστρης αφής μου<br /><br />γράφω ξανά λαθραία αποσπάσματα,<br /><br />κι αιμορραγώντας αναδύομαι<br /><br />μέσα από αναμνήσεις.. "<br /><br /> <br /><br />είναι κλεμμένο από εδώ - http://poiontas.blogspot.com/2008/11/blog-post.html"<br /><br />όπως πάντα όπως παλιά<br /><br />στα πληκτρολόγια της έναστρης αφής σου<br /><br />να γράφω αποσπάσματα του μέλλοντος εντός σου"<br /><br /> <br /><br />1.c. "με τα φτερά κάποιου αλήτη γλάρου<br /><br />ψηφιδωτό σκαλίζω στη χαρά μου.."<br /><br /> <br /><br />έχει για πρωτότυπο "και με φτερά ενός αλήτη γλάρου ψηφιδωτό σκαλίζω σε βράχο<br /><br />σιωπής."που αναρτήθηκε από την κα. Γ.<br /><br />Πακτίτη στις 21/10/2008, στο http://poiontas.blogspot.com/<br /><br /> <br /><br />1.d. "βασανιστικά περιδιαβαίνεις τον φαλλό μου<br /><br />και βλαστημώντας χάνεταιστον προσιτό και στιγμιαίο θάνατο μου.."<br /><br /> <br /><br />από "περιδιαβαίνει τον φαλλό μου<br /><br />και βλαστημώντας χάνεται<br /><br />στον προσιτό της στιγμιαίο θάνατο" -<br /><br />(c) Τάκης Τσαντήλας , http://poiontas.blogspot.com/2008/11/blog-post_17.html<br /><br /> <br /><br />2. στο http://enaspaliatsos.blogspot.com/2010/08/blog-post_25.html<br /><br /> <br /><br />"και κάθε τόσο κόβω ένα δάχτυλο<br /><br />μόνο και μόνο<br /><br />για να αιμορραγώ τις στιγμές<br /><br />που παθιασμένα σ’ ονειρεύτηκα."<br /><br /> <br /><br />ανήκει για αλήθεια στο "Ωστικό κύμα" της Λίας Νικολαιδη,<br /><br />http://sadnessinhereyes.blogspot.com/2010/08/blog-post_22.htmlη<br /><br />μόνη διαφορά είναι στο επίθετο "παθιασμένα" <-> "λανθασμένα"<br /><br /> <br /><br />3. http://enaspaliatsos.blogspot.com/2009/01/blog-post_12.html<br /><br /> "Χρόνια τώρα μόνος μου βαδίζω,<br /><br />γράφω στίχους - σκίζω - ξαναγράφωθυμώνω,<br /><br />αφήνω να τους πάρει ο αγέρας<br /><br />κι ύστερα αρχίζω πάλι ν' αγαπώ,να ξαναγράφω"<br /><br /> <br /><br />ανήκει στην κα. Στρέζου - <br /><br /> <br /><br />"Τόσα χρόνια ξυπόλητος δίπλα σε θάλασσες τριγυρνάς<br /><br />γράφεις - σκίζεις - ξαναγράφεις<br /><br />θυμώνεις κι ύστερα αρχίζεις πάλι ν' αγαπάς "<br /><br /> <br /><br /> http://horseman.pblogs.gr/2008/05/enas-mikros-kokkos-klonizei-t-aperanto.html<br /><br /> <br /><br />περιττό να πω ότι ο στίχος "πίσω από το τελευταίο ουράνιο τόξο,<br /><br />και σε κείνα τα άσκοπα οδοιπορικά" κλάπηκε από facebook και έχει για<br /><br />πρωτότυπο "πίσω από το τελευταίο ουράνιο τόξο στα καθορισμένα αόρατα μονοπάτια"...<br /><br /> <br /><br />4. στο http://enaspaliatsos.blogspot.com/2009/01/blog-post_06.html<br /><br /> <br /><br />"Η ομορφιά της ψυχής είναι βιβλίο.<br /><br />Όσο το ξεφυλλίζεις<br /><br />ποτέ ο χρόνος δεν θα το κιτρινίσει…"<br /><br /> <br /><br />πιστεύω ανήκει στην κα. Γ. Πακτίτη - http://kardiagp.blogspot.com/2008/12/blog-post_681.html<br /><br /> <br /><br />5. στο http://enaspaliatsos.blogspot.com/2010/08/blog-post_27.html<br /><br /> <br /><br />"λυπάμαι που σκορπίζεσαι<br /><br />στο διάκενο της νύχτας"<br /><br /> <br /><br />το έχει πάρει σεμνά θαρρείς από "Μια χούφτα χιόνι εσύ που σκορπίζεται<br /><br />στο διάκενο της νύχτας" - http://darkrain67.blogspot.com/2008/10/blog-post_03.html<br /><br /> <br /><br />6. http://enaspaliatsos.blogspot.com/2010/05/blog-post_19.html<br /><br /> <br /><br />" Είναι κάτι στιγμές που δεν ξέρω αν υπάρχω<br /><br />που δεν ξέρω αν υπάρχεις κι εσύ..<br /><br /> <br /><br />Σε εισπνέω σαν γυναίκα<br /><br />πλάσμα από υγρασία και φως<br /><br />τα χρώματα σου ντύνομαι,<br /><br />όταν επιθυμώ να σε γευτώ<br /><br />στάζεις βροχή στα μάτια μου<br /><br /> <br /><br />κι ύστερα σκέφτομαι τις μικρές στιγμές μας<br /><br />τις μεγάλες χαρές μας<br /><br />αυτές που πέρασαν<br /><br />αυτές που θα ΄ρθουν<br /><br />αυτές που χάνονται σε μια παράδοξη σιωπή<br /><br />σε μια ανατριχίλα ερωτική τόσο παρούσα,<br /><br />ζωντανήκι απούσα είναι συνάμα"<br /><br /> <br /><br />ο παλιάτσος VS. κ. Τάκη Τσαντήλα: http://poesy.pblogs.gr/2009/09/o-sofos-eaytos.html<br /><br /> <br /><br /> "Είναι στιγμές που δεν ξέρω αν υπάρχω<br /><br />που δεν ξέρω αν υπάρχεις κι εσύ<br /><br />κοιτώ τα υγρά, ξάγρυπνα μάτια σου<br /><br />και σκέφτομαι τις μικρές και μεγάλες στιγμές μας<br /><br />τις μικρές και μεγάλες χαρές μας<br /><br />αυτές που πέρασαν<br /><br />αυτές που θα΄ρθουν<br /><br />αυτές που περνούν και χάνονται σε μια παράδοξη σιωπή<br /><br />σε μια προσμονή<br /><br />σε μια ερωτική πανδαισία<br /><br />τόσο παρούσα κι απούσα συνάμα "<br /><br /> <br /><br />7. http://enaspaliatsos.blogspot.com/2010/08/blog-post_12.html<br /><br /> <br /><br />"Δώδεκα σκορπίζω επιθυμίες<br /><br />ναυαγισμένης νοσταλγίας<br /><br />στα ονειροτάξιδα της θλίψης μου<br /><br />και σε πλανόδιους ανέμους................<br /><br />στη ροή της νοσταλγίας τ’ ουρανού σου<br /><br />στάλες να στάζει στο χαμένο όνειρο μας..<br /><br /> <br /><br />Ποτέ τα σύννεφα δεν ‘μειναν για πολύ<br /><br />στο ίδιο μέρος τ’ ουρανού σου,<br /><br />ούτε χορτάσαν μαύρες καταιγίδες."<br /><br /> <br /><br /> θα μπορούσε να το ονομάσει Sofia Strezou Tribute...<br /><br />.<br /><br />"Ολικές επανοφορές σε σύννεφα που στάξανε,<br /><br />γίνανε θάλασσες κατακτημένες από λιμάνια απάνεμα με πλανόδιους ανέμους<br /><br />που επιδιώκουννα χορτάσουν με καταιγίδες.<br /><br />" από http://sofiastrezou.blogspot.com/2010/06/blog-post_23.html<br /><br /> <br /><br />"....να ξεκλειδώσουμε λησμονημένα αγγίγματα στη ροή της νοσταλγίας. ...<br /><br />στάζοντας στάλες στο στεγνό όνειρό μας"<br /><br />από http://sofiastrezou.blogspot.com/2010/07/blog-post_15.html<br /><br /> <br /><br />8. http://enaspaliatsos.blogspot.com/2010/06/blog-post_23.html<br /><br /> <br /><br />"είναι οι θάλασσες που μας ταξίδεψαν τα τρεχαντήρια που χρωματίζαμε μαζί." δεν<br /><br />είναι δικοί του στίχοι, τα πήρε από τον Ανδρέα Εμπειρίκο, Η μνήμη των αναμνήσεων,<br /><br />http://greek-translation-wings.blogspot.com/2010/05/blog-post_29.html<br /><br /> <br /><br />όπως και στο "κι ότι μένει από μένα είν’ η ηχώ σε διάσπαρτα φεγγάρια σιωπής."<br /><br />αναγνωρίζω πάλι κάτι από Σοφία Στρέζου - "Μόνον ηχώ<br /><br />σε διάσπαρτο φεγγάρι σιωπής" - http://sofiastrezou.blogspot.com/2009/02/blog-post_28.html<br /><br /> <br /><br />κλπ.------------------------------------------------------------------------<br /><br />Αν από εσάς ο παλιάτσος έχει πάρει σποραδικά στίχους και φράσεις, από δεκάδες blogger έχει κλέψει αναρτήσεις ολόκληρες.<br /><br /> <br /><br />(μπορείτε να βεβαιωθείτε π.χ. παρακολουθώντας τη συζήτηση εδώ - http://kryos-gr.blogspot.com/2010/09/blog-post_16.htmlη εδώ - http://nerenia3.blogspot.com/2009/01/blog-post.html )<br /><br /> <br /><br />Προσωπικά εγώ θα ενημερώσω τα ανυποψίαστα θύματά του. Με ρωτάνε - τι να κάνουμε. Η απάντηση είναι - ο καθένας όπως αποφασίσει. Μπορεί να επικοινωνήσει προσωπικά με το συγκεκριμένο άτομο (alfastamos@yahoo.gr), να του κάνει καταγγελία στο blogspot (εδώ) βάση του Νόμου 2121/1993 περί πνευματικής ιδιοκτησίας, της σύμβασης της Βέρνης (Berne Convention) και της Παγκόσμιας Σύμβασης περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας (Universal Copyright Convention) ή...να μην κάνει τίποτε.<br /><br />Βέβαια, αν έχετε παραχωρήσει τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας σ' όλα αυτά, ζητώ συγγνώμη για την ενόχληση.<br /><br /> <br /><br />Φιλικά,Αλμπένα<br /><br /> <br /><br />Καλησπέρα Αλμπένα από την Σοφία Στρέζου<br /><br /> <br /><br />Χαίρομαι που γνωρίζω μια έντιμη αναγνώστρια και ταυτόχρονα λυπάμαι για την ανέντιμη Λογοκλοπή του παλιάτσου.<br /><br />Δυστυχώς το συγκεκριμένο ιστολόγιο μας είναι γνωστό και παρ' όλες τις συστάσεις, το άτομο που το διαχειρίζεται, συνεχίζει το "λαμπρό έργο" του.<br /><br />Θα παρακαλούσα αν κι εσύ το επιτρέπεις να ποστάρω όλο το mail στα προσωπικά μου ιστολόγια, στο facebook και σε άλλες ιστοσελίδες, ζητώντας να αποκλειστεί το άτομο.<br /><br />Προσωπικά θα κινηθώ πλέον και νομικά και μέσω της δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος,ώστε να πάψει το συγκεκριμένο άτομο να καπηλεύευται τις λέξεις μας. <br /><br /> <br /><br />Ευχαριστώ πολύ για την πληροφόρηση.<br /><br />Θα χαρώ να βρεθούμε ξανά σε δημιουργικές συναντήσεις.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-7198453485900000660?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-56672619919735441762010-09-19T16:46:00.003+03:002010-09-19T20:07:25.949+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TJYU9G5Q2vI/AAAAAAAACbo/Ti7MM98Fubs/s1600/perfume_like_poetry_by_my_dark_desire.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TJYU9G5Q2vI/AAAAAAAACbo/Ti7MM98Fubs/s400/perfume_like_poetry_by_my_dark_desire.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5518621433444489970" /></a><br />Στάζει λέξεις η μνήμη τ' ουρανού<br />σε σελίδες λευκές<br />ανακυκλώνοντας την ανάμνηση.<br /><br />Κι είναι το ξάφνιασμα από άρωμα ποιημάτων<br />που ακόμα δεν έχουν γραφτεί<br />στην αφοσίωση που υπερβαίνει<br />την αναπαραγωγή των αισθήσεων,<br />νύχτες που αγκαλιάζουν ασώματα σώματα<br />φύλλα τρεμάμενα σε καταιγίδα αδούλωτη<br />με φωτοβολίδες να λαμπυρίζουν<br />κόσμους σκοτεινούς, ανύπαρκτους<br />στη μυθολογία ονείρου ανέγγιχτου<br />με τα σημάδια της λύπης<br />σε ραγισμένα μάτια<br />σε χαρακωμένα δέρματα<br />με ξεβαμμένη πια<br />τη θάλασσα των συγκινήσεων.<br /><br />Κεντημένα γράμματα<br />καλούν αποστάσεις κι απρόσιτους προορισμούς<br />που χωρούν σε ψυχές<br />φάροι που μαγικά φωτίζουν<br />καρδιές σπασμένες<br />χορδές που βγάζουν φωνή<br />στο μακριά του χρόνου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-5667261991973544176?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7619303274809819626.post-8117266380379299742010-09-16T12:30:00.004+03:002010-09-16T12:31:39.910+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TJHj3zUFORI/AAAAAAAACbg/yU31ToJXuQg/s1600/Terragen___Mastersons_Hideout.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_N7ZmJJT22kU/TJHj3zUFORI/AAAAAAAACbg/yU31ToJXuQg/s400/Terragen___Mastersons_Hideout.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517441566312315154" /></a><br />Τα πανιά από καιρό είχαν ανοίξει<br />αν και δεν φαίνονταν<br />μόνον εκείνη η σιωπή ακουγόταν, <br />που ούρλιαζε<br />σειρήνες απρόσιτες<br />σε πορείες ταξιδιών<br />με πειραγμένες πυξίδες.<br /><br />Δεν χωρούσε στο νότο<br />όταν όλη η ζωή <br />εμπεριείχε τον βορρά,<br />πως να τιθασεύσει την επιθυμία<br />που ανάλγητη καλούσε<br />σε περιοδεία το πεπρωμένο,<br />το παγιδευμένο σ' έναν κόκκο άμμου<br />στους αντικατοπτρισμούς της υδρογείου<br />λαχταρώντας την επικινδυνότητα του ταξιδιού<br />ξεκλειδώνοντας αρχαίες Πύλες<br />στο αμετάθετο της μοίρας.<br /><br />Έτσι να φτάνει <br />ακέραιη, <br />άφθαρτη η ζωή<br />μη τύχει και χαθούν στις ροές των ανέμων<br />οι προορισμοί<br />στις αντιδικίες με την βροχή<br />στις κατακλυσμιαίες πλωτές διασώσεις<br />τότε που το περίγραμμα ενός φεγγαριού<br />ταξίδευε ανάμεσα στα σύννεφα<br />για να φωτίζει <br />τις πειρατικές εφορμήσεις <br />στο άγνωστο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7619303274809819626-811726638037929974?l=sofiastrezou.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥhttp://www.blogger.com/profile/08184582776328529621noreply@blogger.com